माझा ताटवा...

लेख उत्तम उतरलाय. छायाचित्रांमुळे त्याला अजूनच जास्त सौंदर्य प्राप्त झालंय. स्वस्तिकाच्या फुलांना आम्ही 'तगरीची फुले' म्हणतो. मराठी भाषा हा माझा प्राणवायू आहे

हे प्रकाशित करायचे होते. मात्र आज जमले... त्याबद्दल मी दिलगीर आहे. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

आणी आज मात्र ते चांगलं ३-४ फूट उंच जाणवलं... हे माझं झाड. मला ते जणू सांगत होतं ,"बघ, मी किती मोठा झालो... !" अनन्त काणेकरांचे "आणिकॅशिया भरारला" आठवले. सरळ साधे एकदम भिडणारे वर्णन: प्राजु ची खासियत. :)

कदंबाच फुल मी कधीच पाहील नव्हत!!!!! खुपच सुंदर आहे ते.....(अगदी गोंडस ) :) ताई तुमचे हे जीवलग मित्र आणि मैत्रिणी अगदीच सुंदर आहेत..... (सुमनांचा प्रेमी) मदनबाण

प्राजु,सुंदर वर्णन आणि चित्रे! तगरीला स्वस्तिकाची फुले हे नाव छान वाटले. कदंबाचे बहरलेलं झाड मलाही माझ्या माहेरी घेऊन गेलं.आमच्याकडेही कदंबाची २,३ झाडे होती.आणि कदंब फुलला की पानापानातून ती डोकवायची आणि वार्‍याच्या झुळुकेबरोबर मंद सुवास यायचा. स्वाती

आणी आज मात्र ते चांगलं ३-४ फूट उंच जाणवलं... हे माझं झाड. मला ते जणू सांगत होतं ,"बघ, मी किती मोठा झालो... !" खरंच, ते झाड बोलत असतं तर हेच म्हणालं असतं. फोटो खूपच छान आले आहेत.कदंबाचं फूल पहील्यांदाच पाहीलं. सहजसोपी शब्दरचना. लेख आवडला हे.सां.न.ल. कर्मण्ये वाधिकारस्ते | मां फलकेशू कदाचनं : कार्यकर्त्यांनी कर्म करीत रहावे,आपल्या नावाचे फलक लागतील अशी अपेक्षा करु नये. -इनोबा म्हणे

ताटव्या बद्द्ल फार सुंदर लेख लिहिला आहे. " मनामध्ये दाटून आलेली ही हूरहूर मोकळी व्हावी म्हणून कॅमेरा घेऊन आले आणि त्या फुलांचे हसू टिपू लागले". सुरेख वाक्यरचना फोटो पण अगदी हुबेहूब आलेत.

वाचुन सकाळ अगदि प्रसन्न झाली बघ.

तुझ्या लेखनावरून तुझ्या बागेत खुपच रमली आहेस असे दिसते.:) मस्तच!!!!!!!! फोटो पण छान आले आहेत. असं वाटत होतं, की हि सगळी फुलं मला म्हणताहेत," कशी आहेस गं? बघ, किती दिवसांनी भेटलीस. त्या तुझ्या दुनियेत अनेक रंगिबेरंगी फुलं पहात असशिल.. पण आमची आठवण येते का गं तुला? " मी लावलेल्या, जोपासलेल्या, त्या झाडांना इतक्या देखण्या रूपात पाहून काय करावं आणि काय नको असं झालं होतं. मनामध्ये दाटून आलेली ही हूरहूर मोकळी व्हावी म्हणून कॅमेरा घेऊन आले आणि त्या फुलांचे हसू टिपू लागले. फोटो काढताना तुझी काय मनस्थिती असेल? हे तुझ्या लेखनातून दिसत आहे. मस्त लेख.....

किती दिवसांनी फोटोत का होईना पण तगर बघायला मिळाली! :) फुलांसारखेच साधे, सरळ, सुगंधी लेखन! अभिनंदन!! बहरलेला कदंब बघून तर क्षणात मनाने ओळीच गुणगुणल्या कदंब-तरूला बांधुनि दोला, उंच-खालती झोले परस्परांनी दिले-घेतले, गेले ! ते दिन गेले चतुरंग

प्राजुताई, सुंदर लेखन. ब-याच दिवसांनि आपले नवीन लेखन वाचायला मिळाले. ... हे माझं झाड. मला ते जणू सांगत होतं ,"बघ, मी किती मोठा झालो... !" हे तर छानच. अबब.

सॉरी गं मी उशीरा वाचलं...तू मला माझ्या बागेची आठवण करुन दिलीस्..माझ्या तर आईबाबांनी पण ते जुनं घर सोडलं आता त्यामुळे मला ती बाग परत नाही पहायला मिळणार....:( सहज आणि मनापासून लिहीलयस..थेट आत जाऊन भिडलं...

प्राजू, सुरेख लेख आणि चित्रे! जियो...! तात्या.

फुला॑चे फोटोही छान आणि तुझा लेख ही छान झाला आहे. प्रत्येक माहेरवाशीणीला आपल्या माहेरच्या घराची आठवण आठवण करुन देणारा.

सुंदर, सुबक, ठेंगणे लेखन. मुद्देसुद, उगीच फापटपसारा नाही तरीही मनीच्या (मनातल्या हो!) भावना व्यवस्थित पोहोचविणारे. दुसरा फोटो हा तगरीचाच आहे. कदाचित त्याला 'पांढरी तगर' म्हणत असावेत. (फोतो किंचित आउट ऑफ फोकस वाटतो आहे.) कदंबाची फुले प्रथमच पाहिली. मस्तच आहेत. नारळाच्या झाडाची जगण्याची धडपड आणि प्रगती कौतुकास्पद. अभिनंदन.

फारच छान वर्णन केलं आहे. बर्‍याच आठवणी ताज्या झाल्या. आणी आज मात्र ते चांगलं ३-४ फूट उंच जाणवलं त्या ३-४ फूटी नारळाचे फोटो पहायला मजा येईल. धन्यवाद मानस

छान एकदम :) कणेरीची फुले बहुधा मी नाही कधी बघितली. अरेच्च्या ही स्वस्तिकाची फुले आहेत का? मला नाव नव्हते माहित. लहानपणी घराच्यासमोर झाड होते. दररोज तोडून देवासमोर वाहण्यास घरी नेत होतो. जास्वंद मस्त आहे एकदम. एवढ्या जर्द रंगाची फुले फार कमी बघितली मी. कदंबाच्या फुलांचे झाड आमच्या शाळेत होते, त्याची आठवण झाली. फुले मस्त मऊ चेंडूप्रमाणे असतात.

नारळाच्या रोपाची उपकथा जास्त आवडली. कदंबाच्या झाडाचे फोटोही आवडले. विजुभाऊ, इथे माझ्या आवारात आहे कॅशियाचं झाड! नंतर फोटो पाठवीन... -डांबिसकाका

सर्वांचे मनापासून धन्यवाद... माझा ताटवा आपल्याला आवडला यातच सगळं आलं.. :) - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

जास्वंदी अन् कदंबाच्या फुलाचे फोटो मस्तच! मला ते जणू सांगत होतं ,"बघ, मी किती मोठा झालो... !" सही रे!

लेख आणि फोटोज दोन्ही आवडले. खासकरून कदंबाच्या फुलांचा. तीन-चार फुटी नारळाच्या झाडाचा फोटोही पहायला आवडेल.

नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी

कदंबाचे झाड काय मस्त दिसत आहे. छानच फोटो

चांगल लिहिलय. सोबत फोटोंमुळे लेख प्रेक्षणीय देखील झालाय. :) अवांतर : मग करवीरनिवासिनीच्या दर्शनाचा लाभ घेतला की नाही अजुन?? टॉमॅटो नावाच एक नवीन एफ एम सुरु झालय. त्यात मला दुपारी २ च्या पुढे "ह्या फुलांच्या गंधकोषी" ह्या कार्यक्रमात खुप छान अशी नवी जुनी मराठी गाणी ऐकायला मिळाली होती. हे एफ एम ऐकल का??? (कोल्हापुरि झकास)

पुन्हा एकदा प्राजुताई स्पेशल लेख.... साधा...सरळ...सुटसुटीत तरीही भावना जशाच्या तशा पोहोचवण्यात यशस्वी होणारी शब्दसंरचना.... (आयला, मलाच वाटायला लागलंय कोणीतरी दुसरंच माझा आयडी वापरुन प्रतिक्रिया लिहितोय!) छान गं!!!! मजा आली वाचायला. आ व ड लं.... नारळाची गोष्टही मस्त. कण्हेरीची आणि जास्वंदाची फुलं मला आवडतात...:) छान वाटलं फोटोत पाहून. शाळेत असताना कदंबाची फुलं तोडून (किंवा खाली पडलेली उचलून) एकमेकांना मारायचो त्याची आठवण करुन दिलीस :) अवांतरः गोकर्णाच्या फुलांचा फोटो कोणि देऊ शकेल काय? मला खूप आवडतं गोकर्ण.

सुंदर लेख आणि फोटो त्याहुनही सुंदर. कदंब फक्त वाचुन माहित होता. प्रथमच फोटो बघायला मिळाला. धन्यवाद प्राजू. मिलिंद

मनातील ताटवा मस्तच उतरला, चित्रही सुंदर !!! स्वस्तीकाची फुलांना आम्ही चांदीपाटाची फुले म्हणतो.

उत्तम लेख, उत्कृष्ट छायाचित्रे! प्राजुताई, लेख आवडला. वाचून एकदम छान वाटलं. वार्‍याची एखादी प्रसन्न झुळूक आल्यासारखं वाटलं. (तुम्हाला बागकामाची आणि फुलांमध्ये रमण्याची आवड आहे असं दिसतंय.) आणि फोटोंमधली फुलं तर "क्लासिक!!" जर हे फोटो तुम्हीच काढलेले असतील, तर तुम्ही ग्रेट आहात! फोटोंमुळे लेखाचं सौंदर्य आणखीनच वाढलंय. Well Done - अजिंक्य.

सुंदर, सरळ, साधा लेख, फोटोही सुंदर.. जास्वंदीचे फूल खूपच सुंदर, आणि जास्वंदची पानेही पहा, जर्द हिरवीगार.... माझ्याकडे जास्वंदीचे १६ प्रकार होते.. ज्यावेळेला गावात रहायचो.. आता ४/५च उरलेत. कोणाकडे जास्वंदीचे प्रकार (फांद्या) मिळतील का? प्रशांत

सगळ्या ताटवा प्रेमींना मनापासून धन्यवाद. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/