मराठी, पुणेरी, पुस्तकवाला: एक डेडली काँबिनेशन!

हम्म .. पुणेकरच ते .. काय बोलणार .. कोल्हापुरात एक अक्षर म्हणुन दुकान आहे .. प्रचंड मोठे .. हवे तेवढा वेळ फिरा ,पुस्तके चाळा ,वाचा .. कोणी बोलत नाही . उलट तुम्हालाच मदत करतात .. एखादे पुस्तक नसेल तर तिथल्या तिथे फोन लाऊन ऑर्डर देतात.. आणि पुस्तक आल्यावर तुम्हाला फोन करतात .. शिवाय काही ग्राहकाभिमुक योजना व कार्यक्रम आहेतच ... त्यामुळे मी तरी तेहुनच पुस्तके खरेदी करतो ... विनायक पाचलग वाँट टु टॉक

पाऊण तास गाडीतून फिरून त्याला पार्किंग सापडलं नाही.

कायदेशीर - नारायण पेठेत भानुविलासच्या मागच्या छोट्या मैदानात चारचाकी पार्किंग आहे, तिथून अ.ब.चौ. चालत दहा मिनीटात. *दोन वर्षापूर्वी तिथे पार्किंग होतं. ते पार्किंग बंद होउन नवीन इमारत झाली असल्यास आमची जबाबदारी नाही. बेकायदेशीर- मुंजाबाचा बोळ ओस पडला असतो, तिथेपण पार्क करता येईल, पोलिसांनी जॅमर लावला तरी शंभरएक रुपयात ऐकतात.

पुण्यात शनिवार पेठ पोलिस चौकी समोर साधना ट्रस्ट चे साधना मिडिया सेंटर, फोन नं २४४५९६३५ येथे उत्तम ग्रंथ दालन आहे. वर्गवारी केलेले ग्रंथांच रॅक्स आहेत. उभे राहुन पाय दुखायला लागल्यावर बसायला स्टुल्स आहेत,स्टुलवर बसुन पुस्तके चाळता येतात. प्यायला पाण्याची सोय आहे, टॉयलेट आहे. चारचाकी पार्किंग साठी जवळच नदी किनारी कायदेशीर सोय आहे. तशी पाटी पण मिडिया सेंटरच्या दाराशी आहे. दुचाकी पार्किंग तिथेच कंपाउंड मधे सोय आहे. पुस्तक सुची आहे. संगणक आहे. त्यावर आपण पाहु शकतो पुस्तके. नसलेली पुस्तक आपणासाठी आणून ठेवली जातात व फोन केला जातो. साप्ताहिक सुटी बुधवारी असते. प्रकाश घाटपांडे आमच्या जालनिशीत जरुर डोकवा.

मी शक्यतो रसिक, पाथफाईंडर आणि पाटिल एंटरप्राईझ इथेच खरेदि करतो. रसिक कडुन दर वर्षी पुस्तके घेतो त्यांमुळे २०% सुट देतो. पाटिल वाले २०-३०% सुट देतात. पाथफाईंडर वाला कधीकधी १०% सुट देतो (हे सगळे कॅश मधे - कार्ड असेल तर थोडि कमी सुट मिळते) पुढच्या वेळी पाटिल कडे जाउन बघा - व्हिनस आणि हिंद लॉ च्या मधल्या बोळातुन आत जायचे. दुसर्‍या का तिसर्‍या मजल्यावर आहे. दुकान वातानुकुलीत आहे. निवांत पुस्तके बघता येतात. - पांथस्थ माझी (शिळी) अनुदिनी: रानातला प्रकाश... मी काढलेली छायाचित्रे - फ्लिकर

राजेशजी, तुमच्या दुकानाच्या वर्णानुसार तुमचा अनुभव "परेश एजन्सी" या दुकानातील असावा. थोडाफार असाच अनुभव मला ४/५ दिवसांपुर्वीच ह्याच दुकानात आला. मी शाळा, इफ टुमारो कम्स(अनुवादीत), महाराष्ट्र देशा, मुखवटा, अश्या एकूण ९६० रू. किमतीच्या पुस्तकांची खरेदी केली. तेच वयस्क, गोरेसे गृहस्थ तिथे होते. सेल्समन काही दिसला नाही. शेवटि बिलाच्या वेळी त्यांना सवलत विचारली ते म्हणाले १००० वर २०% व १०० वर १०% मी म्हणालो की ९६० तर बिल झालेच आहे. निदान १५% तरी द्या. तर मला अगदी मासलेवाईक उत्तर मिळाले की दुकानात तुम्ही साखरेची दाणा मागितलात की दुकानदार तुम्हाला आख्खाच दाणा देणार ना, तो अर्धा कसा काय करणार तसेच हे. मी मात्र गरगरलो व त्यांना म्हणालो की तुमची पुस्तके तुम्हालाच लखलाभ व तिथून निघालो. हीच पुस्तके चौकातल्याच एका दुकानात मात्र २०% ने मिळाली व त्यातले 'इफ टुमारो कम्स' हे पुस्तक मात्र त्या दुकानात उपलब्ध नसल्याने दुकानदाराने ते परेश एजन्सीतूनच आणून दिले हे मात्र विशेष.

पुण्याच्या गर्दीत स्कूटर चालवण्याची भीती वाटते आणि ही सगळी दुकानं चालत जाण्याच्या अंतराच्या बाहेर असल्यामुळे मी पुण्यात पुस्तकं विकत घेणं टाळते. ठाण्याच्या मॅजेस्टीकचा अनुभव चांगला आहे, पण गेल्याच वेळेस श्रावण मोडकांचं 'तिढा' मिळालं नाही आणि त्या लोकांनी तोंडाला अगदी पानं पुसली नाही तरी आस्थाही दाखवली नाही. त्यांनीही मला प्रकाशक कोण विचारलं पण येवढा माजोरीपणा नाही दाखवला. तिथे सभासदत्व घेतल्याने १५-२०% डिस्काऊंट मिळतं, पण सध्या माझं कार्ड हरवलं आहे आणि पावतीही गायब आहे. असाच काहीसा अनुभव मला बरेचदा (पुण्यात आणि ठाण्यातही) चपलांच्या दुकानातही आला आहे. अतिशय साधी, सॉफ्ट आणि बिनाहील्सची चप्पल शोधायला पूर्वी मला फार कष्ट झाले आहेत. डिझायनर, उंच टाचांची आणि कसलंही कुशनिंग नसणारी चप्पलच कशी चांगली (म्हणजे पॉप्युलर) हे मला अनेक सेल्समननी पटवण्याचा प्रयत्न केला. शेवटी माझ्या पायाच्या आकाराचे फ्लोटर्स बाजारात दिसायला लागले आणि माझ्या पायांनी सुटकेचा निश्वास सोडला. अदिती

रसीकचा अनुभव मलाही चांगला आला आहे. कोथरुडमध्येही पौड रोडला एक दुकान सापडले आहे. घरापासून जवळच असल्यामुळे चालतही जातो. आता वैयक्तीक ओळखही झाली आहे. पण आधीचा अनुभव चांगलाच आहे. फोन सुवीधा न मागता मिळाली.

पुणेकरांना झोडपणे ही फॅशनच झाली आहे. लेखात उल्लेखिलेले अनुभव थोद्या फार फ्ररकाने सगळीकडेच येतात. पण पुणेकरांना झोडपणे सोपे किंवा सेलेबल असते. ठोका लेको !

एकंदरीत या लेखाने पुणेकरांच्या भावना दुखावलेल्या दिसतात. तसं का व्हावं हे कळलं नाही. लेखात अनेक ठिकाणी हा अनुभव या विशिष्ट दुकानाचा, त्यातील विशिष्ट व्यक्तीचा व त्या विशिष्ट वेळेचा आहे हे नमूद केलं आहे. आधी चांगला अनुभव आला हेही म्हटलं आहे. 'असे अनुभव, असे दुकानदार प्रतिमा बिघडवतात' असं म्हटलेलं आहे. हे माझं आजचं उत्तर असंही लिहिलं आहे. @ पंगा : "बाकी आधी नको तिथे जायचे, आणि मग वाईट अनुभव आला की समस्त पुणेकरांच्या नावाने खडे फोडायचे" कृपया लेख पुन्हा वाचावा. समस्त पुणेकरांविषयी मी काही बोललो नाही. प्रतिमा तशी का व्हावी याबद्दलचा माझा एक अनुभव आहे. इतरांनी इतर चांगले/वाईट अनुभव लिहिले आहेत. @ रेवती : "सारख्या सारख्या तक्रारी नाही करू माणसाने!" पटलं. पण शुद्ध तक्रार स्वरूपाचं लेखन मी "सारखं सारखं" करतो असं वाटत नाही. @ एक : "पण असे कित्येक अनुभव कॅलिफोर्निया मधे बे-एरिया मधे सुद्धा येतात त्यावर कधी लेख नाही आले?" लेखनाला सुरुवात केल्यापासून नाही आलेले... @ सहज : "एक सांगतो अस्सल पुणेकराला कोणत्या दुकानात कोणाकडे, काय व किती प्रश्न विचारायचे हे बरोबर कळते.." हे रिव्हर्स स्टेरिओटायपिंग नाही का? असो. भावना दुखावणं हे फार धोक्याचं असल्यामुळे जर मी जाहीर क्षमा मागून फायदा होण्यासारखा असेल तर जरूर विचार करेन. मी अमेरिकेत जाईन पण मला माहिती पुरवणारे इथेच असतील ना... उगाच त्यांच्या घराची मोडतोड नको. (ह. घे. हे. दु. वे. सां. ला.)