✍ मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

शॄंगार

— राजेश घासकडवी,
भिजलेले चिंबुन केस चुंबून सखे मोहरतो ओलेती झालिस तू, अन् न्हाऊन मनी मी निघतो डोळ्यातिल काजळ रेखा काळजात मी गिरवीतो शृंगार तुझा होतो अन् रंगून आत मी निघतो मलमली ओढणी मधला गंधार मनी घुमघुमतो नक्षीत बिलोरि तिच्या मी माझेच बिंब पाहातो काजळी रेशमी केस, हुंगून मनी पाझरतो ओढता कवेत तुला मी माझीच कवीता जगतो
3267 वाचन
💬 प्रतिसाद (19)

पंचम
Sun, 07/04/2010 - 21:37 नवीन
क्या बात है! शृंगार तुझा होतो पण रंगून आत मी निघतो................... जाम भिडू मस्त रे ओढता कवेत तुला मी माझीच कवीता जगतो............ कवितेमागची प्रेरणा ही जबर असणार...........

सहज
Mon, 07/05/2010 - 05:37 नवीन
>डोळ्यातिल काजळ रेखा काळजी (काळीज / कलेजा या अर्थी की चिंता / काळजी?? )पुन्हा तिथे जरा गोंधळ झाला बाकी मेंदीचा सुगंध दरवळला....

स्पंदना
Mon, 07/05/2010 - 06:12 नवीन
>>>>ओढता कवेत तुला मी माझीच कवीता जगतो>>>> व्वाह क्या बात कही!! पुर काव्य सुन्दर!! बहोत खुब!

Dhananjay Borgaonkar
Mon, 07/05/2010 - 11:32 नवीन
काजळी रेशमी केस, हुंगून मनी पाझरतो ओढता कवेत तुला मी माझीच कवीता जगतो क्या बात है!!!! जबरदस्त..

मराठमोळा
Mon, 07/05/2010 - 11:38 नवीन
अरे वा! छान शृंगारिक काव्य. :) आपला मराठमोळा. कोणत्याही गोष्टीचा ताप येईपर्यंत ठीक असते, पण तिचा कर्करोग होऊ देऊ नये!!

धनंजय
Mon, 07/05/2010 - 18:13 नवीन
वा! ("पण" ऐवजी दोन्ही वेळेला "आणि" [किंवा "अन्", किंवा नुसता स्वल्पविराम] अधिक आवडले असते.)

राजेश घासकडवी
Tue, 07/06/2010 - 14:09 नवीन
("पण" ऐवजी दोन्ही वेळेला "आणि" [किंवा "अन्", किंवा नुसता स्वल्पविराम] अधिक आवडले असते.)
गुणगुणून पाह्यल्यावर अन् अधिक आवडलं. धन्यवाद.
↩ प्रतिसाद: धनंजय

sur_nair
Mon, 07/05/2010 - 20:34 नवीन
चांगली आहे पण तुमची आहे असा विश्वास बसत नाही. कळायला खूपच सोपी आहे म्हणून असेल कदाचित. कुठलाही abstract संदर्भ नाही. असो. अधे मध्ये असेही होऊ द्या.

jaypal
Tue, 07/06/2010 - 11:01 नवीन
"शॄंगार" आवडला :X 8> =D> *************************************************** दुरितांचे तिमीर जावो/विश्व स्वधर्मसुर्ये पाहो/जो जें वांछील तो तें लाहो/प्राणिजात/