डॉक्टर जगो..

किती लेख एकत्र लिहीले आहेत नक्की ? मांडणी , फ्लो , मुद्दे आणि वाक्यरचना ... सगळीच खिचडी झाल्यासारखे वाटले ;) विषय चांगला आहे , पोटँशियल असलेला आहे. प्रत्येक गोष्टीला दोन बाजु असतात. डॉक्टर बनता बनता बिचार्‍यांची तिशी ओलांडुन जाते ... स्टेबल होईतो चाळीशी :) फार पेशन्स चं काम आहे डॉक्टरकी :) असो ... लोकसंख्या जबाबदार आहे, आहे ह्या परिस्थितीला ;)

तुम्हीही डॉक्टर म्हणजे डॉक्टरचीच बाजु घेणार. असो. एक न्हावी दुसर्‍या न्हाव्याचे पैसे घेत नाही म्हणतात. तुमचे आहेका तसे काही. की कट प्रॅक्टीस????

माझी पत्नी डॉ. आहे. तसेच माझे काही मित्र/मैत्रीणी ही डॉ. आहेत. त्यांचे काही अनुभव.. १) एकतर डॉ. होण्यासाठी भरपुर कष्ट, पैसा घालावा लागतो. २) नंतर settle होण्यासाठी आणखीनच कष्ट. मुंबईसारख्या ठिकाणी स्वतःचे भाड्याचे क्लिनीक जरी टाकायचे झाले तर सुरवातीचा खर्च निदान १.५-२.० लाख, आणि दर महिना भाडे व इतर १०,०००रु. (बोरीवली सारख्या ठिकाणी), दरवर्षी contract review चे वेगळेच पैसे. ३) एवढे करून सुद्धा निदान पहिले २-३ महिने कोणच येत नाही. आलेतर फक्त MRs, इतर hospitals चे representatives, किंवा देणगी,वर्गणी मागायला येणारे लोकं. ४) नंतर paitients जरी आले तरी त्यात आजूबाजूच्या दुकानदार, फेरीवाले असेच लोकं जास्त. त्यांच्याकडून पैशाच्या बदल्यात डॉ.ला काही वस्तू जबरदस्ती घ्यावा लागतात. ५) लेडी डॉ. असेल तर उगाच काहीतरी होतेय म्हणून त्रास द्यायला येणारे विक्रूतच जास्त..(हा विषय वेगळा आहे). अशा लोकांकडून पैसा न मिळालेलाच बरा.. ६) अतिशय कठीण स्पर्धा...जरी म्हातारा डॉ. झाला तरी तो retire होत नाही. त्याच्याकडे असणार्‍या अनुभवामुळे लोकांची पहिली पसंदी अशाच डॉ. ला असते. म्हणजे साधारणपणे पहिली २ -३ वर्ष अशीच जातात. डॉ.कडे जर paitence असेल (एकाच जागी थांबून हा त्रास घ्यायचा) तर साधारणपणे ५-७ वर्षाने त्याचे थोडेफार नाव होते आणि मग त्याचे हळूहळू career सुरू होते. एवढ्या काळात एका IT engineer चे घर्, कार, २ परदेश वार्‍या, लग्न आणि एखादे पोरं पण होते. मी बरेच नवशिके डॉ. आपली डॉक्टरकी सोडून medical transcription किंवा यासारख्या fields कडे वळताना पाहिले आहेत. माझ्या काही डॉ. मित्रांची लग्ने पण या कारणामुळे उशीरा झालीत. आता बोला.... खादाडमाऊ

तुम्ही वैद्यकीय डॉ. आहात का ?

आपण स्वतःसाठी निवडलेला करियरचा मार्ग असताना "लोकं असं बोलतात", "केवढे कष्ट होतात" ही तक्रार किंचित अवाजवी वाटते. डॉक्टर्सची कट प्रॅक्टीस, काळे धंदे इ.इ. गोष्टीही आता जुन्या झाल्या. त्याचबरोबर "मी अमुक डॉक्टर सोडून इतर कोणाकडेही जाणार नाही", "आमचे डॉक्टर फार चांगले आणि प्रेमळ आहेत" वगैरे वगैरेही!

चांगल्या सेवाभावी व्रतस्थांना विसरायचं अन् वाईट वागणाऱ्‍यांची खुलेआम चर्चासत्रे भरवायची ही तर समाजाची वृत्ती.

हे व्रतस्थ सर्व प्रकारचा व्यवसाय करतात. मुद्दाम डॉक्टरांनाच वाईट ठरवलं जातंय असं मलातरी दिसत नाही. सगळेच सरकारी नोकर, पोलिस थोडेच वाईट असतात. त्यांनाही आपण सरसकट वाईटच ठरवतो ना!! कोणताही व्यवसाय म्हटला की त्यात चांगल्या वाईट गोष्टी येणारच! हा व्यवसाय निवडताना या गोष्टींची माहिती करून मगच निवडलेला बरा! आयटीच्या लोकांना मिळणारे पगार सगळ्यांनाच आवडतात, पण वेळी-अवेळी काम, अधूनमधून माथी मारलेला लांबचा प्रवास, स्वातंत्र्य आणि स्पेस खूपच कमी मिळणं, अनाठायी स्पर्धा, ताण इ गोष्टी बाहेरून दिसत नाहीत. फक्त डॉक्टर लोकांचीच लग्नं उशीरा होतात असं नाही, शिवाय ही गोष्ट बारावीनंतरही माहित असते (किमान मलातरी माहित होती ... शिक्षण संपायलाच दहाएक वर्ष लागतील!)! एकाच रोगाच्या सगळ्याच पेशंटांना एकच औषध लागू पडेलच याची खात्री नाही, तसंच सगळ्याच डॉक्टरांना एकाच लेखात न्याय देणंही शक्य नाही! पुलंच्या शब्दात "दुसरी चांगली दिसते म्हणून पहिली सोडण्यात काहीही अर्थ नसतो." अदिती

रुग्ण बरा झाल्याशिवाय बिल घेतले जात नाही

असहमत.कन्सल्टेशन फीच तगडी असते हो आणि ती प्रत्येकवेळी द्यावीच लागते.हॉस्पिटलमध्येही चांगली रक्कम आधी अ‍ॅडव्हान्स म्हणुन ठेवावी लागते मगच रुग्णाला अ‍ॅडमिट केले जाते. बाकी आधी डॉक्टरला देव समजले जाते (आजही काही प्रमाणात समजले जाते )पण आज त्याला मात्र व्यावसायिकच समजले जाते. पण तरीदेखील डॉ. मंडळींना आदरार्थी शुभेच्छा! --------------------------------------------------- लोकांच्या खरडवहीत लिहिण्याची सुविधा नसणे म्हणजे तोंड दाबुन बुक्क्यांचा मार खाणे.लोक तुम्हाला भलत्यासलत्या खरडी लिहुन जातात आणि तुम्ही काहीही करु शकत नाहीत.

समाजसेवा अन् सेवाभाव डॉक्टरकीत दडलेला असला तरी मेवा लाटणारे लुटारू डॉक्टरही आढळतात

हल्ली मेवा लुटणार्‍यांची संख्या जास्त आहे.सेवाभावी संस्थांमध्ये अगदी कमी किंमतीत शस्त्रक्रिया करणारेही डॉक्टर्स आहेत हे मान्य. पण उगाच औषधे खायला लावून पेशंट्ची आर्थिक परिस्थिती बघून लुटणार्‍यांची संख्या बरीच आहे.शिवाय सर्व डॉक्टर्स बुद्धिमान/हुशार असतात असाही एक गैरसमज आपल्या समाजात असतो.जास्त अओषधे दिली/निदान चुकले की प्रॅक्टिस आपटते. P = NP

<<<पेशंटचा आजार वा पिडा कशी दूर करता येईल याच विचारांत डॉक्टर गढलेले असतात. रुग्ण बरा झाल्याशिवाय बिल घेतले जात नाही किंबहुना तसे उद्दिष्ट त्यांच्यापुढे मुळीच नसते. काय दणादणा फेकता राव!!! पैशे भरल्याशिवाय खाटेवर आडवं होऊ देत नाहीत हॉस्पिटलात.... आणि डोळ्यात तेल घालून नाही पाहिलं तर इकडं पेशंटचा डोळा वरती जायचा... तुम्हाला माहिती नव्हतं का इतकी कटकट असते डॉक्टर झाल्यावर? माझा हा लेख वाचा... कसली सेवा अन कसलं काय...सरळ म्हणावं कि धंदा आहे उगाच कशाला सेवा बिवा म्हणायचा... म्हणजे आजकालच्या साधुन्सार्ख झालं - मुहमे राम आन बगलमे रामपुरी... *********************************************************** http://shilpasview.blogspot.com/

उद्या एक जुलाई. डॉक्टर डे च्या लेखकाला शुभेच्छा देऊ या.!!!

पेशंटचा आजार वा पिडा कशी दूर करता येईल याच विचारांत डॉक्टर गढलेले असतात. रुग्ण बरा झाल्याशिवाय बिल घेतले जात नाही किंबहुना तसे उद्दिष्ट त्यांच्यापुढे मुळीच नसते.. अशा डॉक्टरांच्या आठवणीने डोळे पाणावले गहिवरलो... सर्व डॉक्टरांना (वाढ)दिवसाच्या शुभेच्छा

कोणता डॉक्टर रुग्ण बरा झाल्याशिवाय बिल घेत नाही नाव तरी सांगा. जमल्यास त्यालाच फॅमीली डॉक्टर करुन टाकतो. मी तरी अजुन असा डॉक्टर पाहीला नाही.

१ जुलै डॉ़क्टर डे निमित्य तमाम डॉ़क्टरांना शुभेच्छा !! अमोल केळकर -------------------------------------------------- भविष्याच्या अंतरंगात डोकावण्यासाठी इथे टिचकी मारा

डॉक्टरसाहेब,
    अचाट विधानांनी तुम्ही एका चांगल्या विषयावरच्या लेखाला हास्यास्पद बनवले आहे. डॉक्टरांच्या समस्या, कार्ये आम्हालाही माहीती आहेत. उदा : स्थानीक लोकांचा त्रास, रुग्णाच्या अतीउत्तेजीत नातेवाईकांचा त्रास, वेळी अवेळी केव्हाही इमर्जन्सी ड्युटी लागण्याचा त्रास, अतिप्रचंड सुरुवातीची गुंतवणूक, सावकाश परतावा इ.इ.
    पण तुम्ही जी काही विधाने केली आहेत ती खूपच अचाट आहेत.

पेशंटचा आजार वा पिडा कशी दूर करता येईल याच विचारांत डॉक्टर गढलेले असतात. रुग्ण बरा झाल्याशिवाय बिल घेतले जात नाही किंबहुना तसे उद्दिष्ट त्यांच्यापुढे मुळीच नसते.
हे म्हणजे एखाद्या बिल्डरने लोकांच्या निवार्‍याच्या समस्येचाच विचार करतो किंवा शिक्षण सम्राटाने "लोकांना शिकवून शहाणे करण्याचे व्रत घेतले आहे" असे म्हणण्यासारखे आहे. एक किस्सा सांगतो. माझ्या पत्नीला बाळंतपणासाठी दवाखान्यात ठेवले होते. मुख्य डॉक्टरांनी सांगीतले होते की दर ३ तासांनी रक्तदाब तपासून त्याची नोंद ठेवा. प्रत्यक्षात इतर डॉक्टरांनी एकदाच तपासून बाकीच्या नोंदी तश्याच भरण्याचा उद्योग केला, कारण फक्त आळस.

"रुग्ण बरा झाल्याशिवाय बिल घेतले जात नाही"
हे काय आहे हो? मान्य करा की "व्यवसाय करतो". लोकांचीही तीच अपेक्षा आहे. आता हे सांगू नका की कट् प्रॅक्टीस, MLM ची औषधे(!?) गळ्यात मारणे या गोष्टी माहीत नाहीत.

वैद्यकीय व्यवसाय अगोदर सेवेचं व्रत असतं मागाहून अर्थार्जनाचा पेशा ठरतो. 
तुम्ही स्वतः तरी हे पाळता का?

    डॉक्टरांच्या समस्या, व्यवसायाचे इतर परीणाम, याविषयी लिहीले असते तर अपेक्षीत परीणाम साधला गेला असता. (जे खादाडमाऊंच्या प्रतीसादात हे सगळं आलच आहे.)

डॉक्टर दिनाच्या शुभेच्छा.. ( या सगळ्याला कंटाळून प्रॅक्टिस सोडलेला, डॉ. जागोमोहनप्यारे)

सर्वप्रथम डॉ. दिनाच्या शुभेछा! 'आमच्या अद्ययावत ज्ञानाचा उपयोग खर्चिक असल्याने तो तुम्ही पेलवलाच पाहिजे' अशी लालसा डॉक्टरीपेशात मूळ धरतांना आढळते. होय, होय, त्रिवार होय! शिल्पा म्हणते तसं आधी पैसे भरल्याशिवाय खाटेवर आडवं होवू देत नाहीत. आणि पेशंटकडे लक्षही नातेवाईकांनीच ठेवायचं. सहा महिन्यांपूर्वी माझी मावसबहिण गेली. त्या हास्पीटलात जर आवश्यक त्या सोयी नव्हत्या तर साम्गण्याचं काम डॉ.चच होतं. स्वत:चे ७० ,८० ह्.चे बील होइपर्यंत त्यांनी ते साम्गितलं नाही आणि जेंव्हा सांगितलं तेंव्हा फारच थोडावेळ हातात होता. दुसर्या हास्पीटलात नेले आणि ती गेली. व्यवसाय करताय ना, करा! पण दुसर्‍याच्या जिवाशी खेळ नकोत. या प्रसंगात अजूनही बरेच दिरंगाईचे प्रसंग सांगितलेले नाहीत. माझ्या बाबांचे ऑपरेशन झाल्यावरही असेच अनुभव आहेत्.....पण आता जाउ देत, ते सांगण्याची इच्छाही नाही. आणि हे चांगल्या समजल्या जाणार्‍या हॉस्पिटलमधलेच अनुभव आहेत. रेवती

दिवटे साहेब, तुम्हि कधि ससुन होस्पितल्ला गेलेले दिसत नाहि. तिथे काय, तुमच्या लेखावरुन तुम्हि कोन्त्याच होस्पितल्चि पायरि चढलेलि दिसत नहि माझि एक विनति, एकाद तरि ससुन होस्पितल मधे सामान्य मानुस बनुन जाउन या आनि हा लेख पुन्हा लिहा.