एका शाळेत दोन दोन गणवेश

हॅ हॅ हॅ. आम्ही मर्‍हाटी शाळेत जायचो. तिथे असे प्रकार नव्हते. एन सी सी/स्काऊट च्या मुलांना खाकी कपडे घालायला लागत. पण ती मुले थोडी असत.

आता पण माझी मुलगी मराठी शाळेत जाते. तिला पण असे काही नाही.

नितिन थत्ते

होय बघुया कय करता येते का.आपण इतरांपेक्षा कसे वेगळे आहोत हे दाखवण्याची ह्या सगळ्या शाळामध्ये अहमिका लागली आहे.

वेताळ

शाळेत जायचाच काही फायदा आहे यावरुनच विश्वास ऊडाला आहे..

शाळेत गेलो पण शिक्षण झाले असे ठामपणाने म्हणता येणार नाही - ईती भाईकाका

आमच्या वेळेस नव्हती बा आसली काही खुळं .. तवा बिगरी पथुर श्याळा व्हती ...
मी माज्या साती ल्येकांची शिक्क्षानं अशीच केली .. त्यांच्या टायमाला पांढरा हापशर्ट आन् खाकी हापचट्टी आसायची ... त्या शर्टाचा रंग पांढरा उरला नव्हता ... न चडी ला बी पोरं करगुटा बांधुन जायची ... तरीबी गुर्जी कधी काय बोलायचा नाय ..

- टाराजी टोपाजी तपेले

काळानुसार बदलावे. 'एक *डीवर आणि दुसरे दांडीवर' चे दिवस गेले.

हर शख्सको अपना बनाके देख लिया
मिलेंगे ना किसीसे ये दिलमें ठानी है|

मुलांना सवय लागायला पाहीजे.
नेहेमीकरता एक गणवेश
स्पोर्ट करता दुसरा.
काय?

दोन गणवेश हा शुद्ध आचरटपणा आहे.

युयुत्सु
-------------------------------------
यस्य कस्य तरोर्मूलं येन केनापि मर्दितम् |
यस्मै कस्मै प्रदातव्यं यद्वा तद्वा भविष्यति ||

- नक्की होईल.

स्पोर्टच्या दिवशी मुलांना/मुलींना शाळेला दांडी मारायला सांगा.... =))

आमच्या शाळेचा गणवेष म्हणजे पांढरा शर्ट सारखा ब्लाउज आणि निळा स्कर्ट. खेळासाठी किंवा शारिरिक शिक्षणाच्या तासासाठी (पीटी) स्कर्ट ऐवजी काळी शॉर्ट घालावी लागे. मुलींच्या दप्तरात काळी शॉर्ट नेहमीच घडी करून एका बाजूला ठेवलेली असे. (कारण बर्‍याच मुली खेळाच्या सरावासाठी रोजच शाळा सुटल्यावर थांबत असत.) किंवा ज्या दिवशी पीटी असेल त्या दिवशी शॉर्ट आणि त्यावर स्कर्ट असे घालूनच शाळेत येत असू.
आमचीही शाळा मराठी होती. पुण्यात तेव्हा (८० च्या दशकात) बुधवारातील प्रकाश डिपार्टमेंटल स्टोअर मध्ये लेडी़ज स्पोर्ट शॉर्ट १५ की २० रूपयाला मिळत असे. आईबाबांना आज पीटी चा तास आहे, शॉर्ट घेतली का अशी आठवण कधी करून नाही द्यावी लागली.
- अश्विनी

आता एकदा अमुक एका प्रकारच्या शाळेत घातल्यावर त्या त्या शाळेची ( बरी वाईट / आवश्यक अनावश्यक / गणवेष / अमुक पुस्तिका , व्यवसायमालाच / अमुक प्रकारचे बूट ,अमुक टाय , मेंदी हवी नको, वगैरे वगैरे )सर्व प्रकारची शिस्त पाळणे भाग आहे असे मला वाटते...

किंवा शाळा बदलावी...

किंवा होम स्कूलिंग करावे

शाळेत ड्रेस घालण्याची सक्ती नको.

-- मिसळभोक्ता
(आमचेकडे सर्व प्रकारच्या आनंदांवर विरजण घालून मिळेल.)