एक प्रसंग - पुण्य लादण्याचा

मि. काळे चे अहो... झाले म्हणजे नक्कीच चहा मिळाला असणार ;-) बाकी लेख लई भारी _______________________________ जुनी वाईन, जुनी मैत्री, आणि जुन्या आठवणींचे मूल्य करता येत नाही

अरु चा प्रतिसाद जबरी. >>त्यांची फीस्ट यशस्वी झाली तुमच्या दर्शनामुळे>>> =)) न पिता डोळे लाल ही लेखाकांची कोटीही भारी आहे खरी =)) सवतचि भासे मला| दूती नसे ही माला|| नच एकांती सोडी नाथा| भेटू न दे हृदयाला||

शुचि, घाऊकमध्ये खरेदीसारखं घाऊकमध्ये पुण्य! :-) अवांतर : ह्या लेखात कसे भारद्वाजाला नमस्कार आणि मगच चहा हे जे वर्णन केलंय ना, तसेच माझे काही मित्र देवळात जाऊन देवाचे दर्शन घेतले की मगच प्रसाद मिळतो म्हणून देवळात जायचे! तुझा नवरोबा कुरकुरत का होईना, येतो ना तुझ्याबरोबर देवळात, मग झालं तर! त्याला म्हणायचं अरे, प्रसाद खादडायला तर चल! (मला देवळातला प्रसाद भारी आवडतो.... त्याला तो कापूर, उदबत्ती, चंदन वगैरेंचा जो अस्फुट स्वाद/ चव लागते ना ती फार सह्ही असते!!! माझे काही मित्र केवळ प्रसाद हादडायला मिळावा म्हणून देवळात दिवसातून दोन-दोनदा जाताना पाहिलेत मी!) अरुंधती http://iravatik.blogspot.com/

मस्त!

"जुना साधु" पण असु शकतो ;)