चतुर

घोराडेश्वरला गेलो होतो तेव्हा त्याच्या अलिकडेच असलेल्या अमरदेवी मंदिरात जाउन आलो होतो. तिथेच एका पायरीवर हा चतुर बसलेला दिसला. फार हालचाल करत नव्हता म्हणुन ह्याचा फोटो सहजगत्या मिळाला. एरवी हे चतुर भलतेच तुरेतुरे असतात. फोटो मिळण कठीण असतं.

लेखनविषय:	छायाचित्रण
लेखनप्रकार	अनुभव

वाचने 4182

प्रतिक्रिया 11

प्रतिक्रिया

तळ्यावर

शुचि सोमवार, 19/04/2010 17:21

तळ्यावर भिरभिरताना पाहीले होते. माझ्या मुलीला लहानपणी एकदा दाखवला होता शांत बसलेला त्याची रम्य आठवण आहे : ) ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ सरेंडर इज द टेंडरेस्ट इंपल्स ऑफ द हार्ट, अ‍ॅक्टींग आउट ऑफ लव्ह टू गिव्ह व्हॉटेव्हर द बिलव्हड वॉन्ट्स.

मस्त

झुम्बर सोमवार, 19/04/2010 17:37

लहान पणा पसुन मला त्यच्या जाळीदार पन्खाच आकर्षण होत...

वाह

दिपक सोमवार, 19/04/2010 17:40

वाह. मस्त बसलय हेलीकॉप्टर.. लहानपणी ह्यांना पकडुन त्यांच्या शेपटीला छोटासा धागा बांधायचो(अर्थात त्याला इजा होणार नाही ह्याची काळजी घेऊन). त्याची आठवण झाली.

वा रे वा

शुचि सोमवार, 19/04/2010 18:45

वा रे वा त्या नाजूक जीवाला पकडायचा त्यातच त्याला इजा झाली .... त्यात वर धागा? :O ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ सरेंडर इज द टेंडरेस्ट इंपल्स ऑफ द हार्ट, अ‍ॅक्टींग आउट ऑफ लव्ह टू गिव्ह व्हॉटेव्हर द बिलव्हड वॉन्ट्स.

अहो, नाही

धमाल मुलगा सोमवार, 19/04/2010 20:12

अहो, नाही होत इजा. बारीक पुडीचा दोरा शेपटीला बांधायचा त्याच्या. मस्त भुर्रर्र उडतो :)

आमच्या

राजेश घासकडवी सोमवार, 19/04/2010 23:22

लहानपणीसुद्धा इतर पोरं करायची. मला कधी ते झेपलं नाही. मला त्याला हात लावायची पण भीती वाटायची. फोटो फारच छान आला आहे. पंखांचा नाजूकपणा, त्यावरची जाळी सुरेखच.

नाही

दिपक मंगळवार, 20/04/2010 09:29

नाही हो. एकाही चितुराला आम्ही इजा नाही करायचो. धागा थोड्यावेळाने निघुन जाईल एवढा सैल बांधायचो. एकदा गणपतीच्या मुर्ती कारखाण्यात एका कुत्र्याने गणपतीचा हात मोडला म्हणुन त्या रानटी लोकांनी त्या कुत्र्याला मारायला सुरवात केली होती. त्या कुत्र्याला आमच्याच बालसेनेने वाचवुन दुर सोडले होते.