महाराष्ट्रात पुरण्पोळी करताना दोन-तीन प्रकार आढळतात. नागपूरकडे पुरणात पुर्ण साखर वापरतात, तर कोल्हापूर भागात पुर्ण गुळ, खानदेशात तर हरभरा डाळ ऐवजी तुरीचे किंवा मुगाचे पुरण करतात. सर्वसाधारणपणे महाराष्ट्रात हरभराडाळ व त्याच्यात निम्मी साखर व निम्मा गुळ हे प्रमाण असते.
साहित्यः
३ वाट्या हरभराडाळ
३ वाट्या गुळ (चवीप्रमाणे कमी जास्त करणे)
१च.जायफळ पूड
१च्.वेलची पूड
३ वाट्या कणिक
३ टे.स्पून मैदा
मीठ
३/४ वाटी तेल
तांदळाची पिठी
१. हरभराडाळ स्वच्छ निवडून धुवून शिजवणे, प्रेशर कुकर मधे शिजवायची असल्यास ५ वाट्या पाणी घालून, पुर्ण प्रेशर आल्यावर.गॅस बारीक करून ५ मि.शिजवणे.
२.डाळ शिजल्यावर चाळणीवर ओतून निथळून घ्यावी.( या पाण्याचा उपयोग कटाच्या आमटी साठी करावा.)डाळ जाड बुडाच्या पातेल्यात काढून थोडी डावाने घोटावी. त्यात गुळ घालून शिजायला ठेवावे. पुरण चांगले शिजले की पातेल्याच्या कडेने सुटू लागते. तसेच झारा पुरणात मधोमध उभा केला तर पडत नाही म्हणजे पुरण शिजले म्हणायचे. त्यात जायफळ, वेलदोडे पूड घालावी. व पुरण, पुरणयंत्रातून वाटून घ्यावे.
३.कणिक व मैदा चाळून घ्यावे व मीठ व पाव वाटी तेल घालून कणिक सैलसर भिजवावी.
४.दोन तास कणिक भिजल्यावर परत परातीत पाणी व तेलाचा वापर करून चांगली तिंबावी. कणिक चांगली मळून सैल झाली पाहिजे.
५.तांदुळाची पिठी हाताला लावून कणकेचा छोटा गोळा हातावर घ्यावा. साधारण कणकेच्या गोळ्याच्या दुप्पट (किंवा जास्त) पुरण घेऊन हलक्या हाताने कणकेत भरावे व उंडा हाताने बंद करावा.
६.पोळपाटावर पिठी घेऊन हलक्या हाताने पोळी लाटावी व मंद आचेवर तव्यावर गुलाबी सारखे डाग पडेपर्यंत भाजावी.
टीपः
१.पुरण शिजवण्यासाठी डाळ चांगली शिजलेली हवी.
२.पुरणात थोडी साखर घालावी. पुरण लवकर आळते. गोडी चांगली येते.
३.पोळी तव्यावर टाकल्यावर वारंवार उलटू नये. एका बाजून पुर्ण फुगली कि दुसर्या बाजूने भाजावी.
४.पुरण सैल वाटले तर मलमलच्या फडक्यावर टाकावे.(फडके पाणी शोषून घेते). घट्ट वाटले तर दुध किंवा कटाच्या पाण्याच्या हाताने सारखे मळून घ्यावे.
५.वरील साहित्यात १५-१६ पोळ्या होतात.
वाचने
14426
प्रतिक्रिया
13
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
कनकेत
टंकलेखन साहाय्य
In reply to कनकेत by अभिता
अना,
In reply to कनकेत by अभिता
पुरण पोळी..
वा!
म्हणूनच...
In reply to वा! by विसोबा खेचर
स्वाती
वरदा,
In reply to स्वाती by वरदा
एक शंका
बहुतेक...
In reply to एक शंका by मनस्वी
मनस्वी
In reply to एक शंका by मनस्वी
आले लक्षात
हम्म