खूप छान आहे
घार हे कशाचं प्रतीक आहे या कथेत? मला वाटतं नायकावर सावट पडलेल्या मृत्युच्या छायेचं असावं. आणि तो मृत्यूही घारीसारखा खूपसा राजाला शोभणारा आहे...... लेचापेचा नाही.
**********************************
या जगात दुर्लभ असे काही असेल तर ती सद्वासना आहे - वाचनात आलेला सद्विचार (ज्ञनेश्वरीतील ओवीवर आधरीत)
वेगवेगळ्या भिंतीची कथासूत्रे गोवणारी कथा आवडली.
- - -
(मला जी.एं.च्या कथांमधली कल्पकता आवडते, पण काही कथांमध्ये मुद्दामून वापरलेल्या संकृताळलेल्या शब्दावलीवर माझे प्रेम नाही. त्यांचा जीवनविषयक दृष्टिकोनही माझ्यावर फारसा परिणाम करू शकलेला नाही. असतो माझ्यासारखा असा एखाद-दुसरा करंटा वाचक.)
कथानक रोचक आहे.
मात्र , भाषेच्या बाबतीत एकंदर कालखंडाच्या संदर्भात एकात्मता राखली गेली नाही असे मला वाटले. काही नावे ग्रामीण ढंगाची, काही नावे कर्तार-सुमेर सारखी गारद्यांची. कुठे दंतकथेत शोभतील असे शुंभकेतू चंद्रवर्मा येतात तर कुठे सुलतानच आहे. जी गोष्ट व्यक्तिरेखांची तीच मग बाकीच्या पर्यावरणाची. मजूर विड्या ओढतात, कृतक-ग्रामीण भाषेत बोलतात. एकीकडे मुसलमानी संस्कृतीचे धागेदोरे येतात तर दुसरीकडे "गणिका" "चषक" सारखे , दंतकथा, पौराणिककथा सदृष सेट-अप चे प्रॉप्स. बरे , वेगवेगळ्या काळातून किंवा मिथक-वास्तववादी विश्वाच्या सीमारेषा क्रॉस होत आहेत असे मानण्यासारखे कथानक गुंतागुंतीचे किंवा काही मेटा-लेव्हलचे आहे असेही दिसत नाही.
मात्र नवे काहीतरी करण्याचा प्रयत्न आहे हे प्रशस्तीपर.
आणि हो , ते अक्षराचे विसरत होतो ;-)
या कथेची भाषा काय असावी याचा विचार केला होता. जीएंसारखी चित्राळलेली घ्यायची नव्हती (आणि ती झेपतेय कोणाला...) किंवा भागवती (हे रत्नप्रतिमा वाले) कृत्रिम करायची नव्हती. त्यामुळे बखरीतला वृत्तांत आजच्या 'भाषेत' भाषांतर केला अशी कल्पना करून लिहिली. इंग्लिश शब्द टाळायचे एवढंच बंधन ठेवलेलं होतं -ऐतिहासिकतेच्या आभासासाठी. आधुनिक नाही, पण पहिल्या अठराशे वर्षांपर्यंत कधीही असेल असा...
लेबलं टाळण्याच्या, व स्थळ काळ धूसर करण्याच्या दृष्टीने जी सरमिसळ केली त्याने लेबल काय हाच जर प्रश्न उपस्थित होत असेल तर मूळचा प्रयत्न फसला असंच म्हणावं लागेल. शेवटाच्या परिणामासाठी विडीशिवाय पर्याय नव्हता. असो. मागे वळून बघताना कुठल्यातरी एका शैलीशी लग्न लावलं असतं तर कथेच्या व्यक्तीमत्वात स्वैराचाराचा अनाठायी विचार झाला नसता हे तुमचं म्हणणं पटलं.
(आता हलक्याने घ्यायचा भाग)
राहाता राहिला अक्षराचा विचार. मुळात मी जी टिप्पणी तुमच्या रचनेवर केली होती ती काहीतरी चांगला भाग अधोरेखित करण्यासाठी होती. ती मनावर घेऊ नये. हस्ताक्षर सुंदर आहे म्हटलं होतं, पण शेवटी ते त्या पार्श्वभूमीवरच घ्यावं. सुधारणेला वाव कायमच असतो....
राजेश
प्रतिक्रिया
छान आहे.
मस्त. जे
शब्दांकन आवडले
+१ डायबेटी
खूप छान आहे
विचार
छान! शेवट
सुंदर
वेगवेगळ्या भिंती
कथा
भाषा