Skip to main content

धोका

लेखक क्रान्ति यांनी रविवार, 07/02/2010 16:29 या दिवशी प्रकाशित केले.
हास्य वरचे, आत दु:खाशी सलोखा बेगडी आयुष्य देते रोज धोका बंद केली मी सुखाची सर्व दारे, एकही नाही घराला या झरोका हारणे हा वारसा की धर्म माझा? सोडला हातातला प्रत्येक मोका! सोबती काळोखगर्भाचा उबारा, आणि चुकलेल्या क्षणाचा मंद ठोका ध्यास आता थांबण्याचा, संपण्याचा अंत व्हावा वेगळा, नवखा, अनोखा
लेखनविषय:
वाचने 3078
प्रतिक्रिया 13

प्रतिक्रिया

अमृतांजन रविवार, 07/02/2010 17:33
प्रत्येक ओळ सुंदर! विशेष्त मला आवडलेल्या ह्या ओळी- हास्य वरचे, आत दु:खाशी सलोखा बेगडी आयुष्य देते रोज धोका हारणे हा वारसा की धर्म माझा? सोडला हातातला प्रत्येक मोका! जियो.

राघव रविवार, 07/02/2010 22:20
प्रत्येक कडवे सुंदर! अवांतर: तुम्ही कवितांचे पुस्तक कधी काढताय याची वाट बघतोय! राघव

प्रमोद देव रविवार, 07/02/2010 22:36
ध्यास आता थांबण्याचा, संपण्याचा अंत व्हावा वेगळा, नवखा, अनोखा शेवटच्या द्विपदीतील अंत्ययमक 'अनोखा' ? त्यामुळे आधीचे सगळे कष्ट पाण्यात गेले. ही द्विपदी सोडून बाकी सगळ्या द्विपदी ऊत्तम जमल्या आहेत. तेव्हा क्रांति,शेवटच्या द्विपदीत योग्य तो बदल कर.बाकी चाल तयार आहे.... ********** भले तर देऊ कासेची लंगोटी । नाठाळाचे माथी हाणू काठी ॥

शुचि सोमवार, 08/02/2010 00:57
आवडली ********************************** या जगात दुर्लभ असे काही असेल तर ती सद्वासना आहे - वाचनात आलेला सद्विचार (ज्ञनेश्वरीतील ओवीवर आधरीत)

प्राजु सोमवार, 08/02/2010 07:07
सोबती काळोखगर्भाचा उबारा, आणि चुकलेल्या क्षणाचा मंद ठोका ध्यास आता थांबण्याचा, संपण्याचा अंत व्हावा वेगळा, नवखा, अनोखा या ओळी खूप सुंदर आहेत. फार फार सुंदर! - प्राजक्ता http://www.praaju.com/

मेघवेडा सोमवार, 08/02/2010 21:00
आवडली.. फार सुंदर.. -- मेघवेडा. आम्हाला अजून कुणाच्या खरडवहीत किंवा खरडफळ्यावर खरडायची अनुमती नाही. आम्ही काय करावे बरे? :O

बिपिन कार्यकर्ते सोमवार, 08/02/2010 22:01
कविता आवडली. थोडी वेगळ्या धाटणीची वाटली. राघवप्रमाणेच आम्हीही वाट बघू आता. :) बिपिन कार्यकर्ते

सुधीर काळे सोमवार, 08/02/2010 22:10
क्रांती, कविता छान जमली आहे. ------------------------ सुधीर काळे बाद मुद्दत उन्हें देखकर यूँ लगा, जैसे बेकार दिलको करार आ गया!

अश्विनीका सोमवार, 08/02/2010 22:38
सुंदर कविता. ध्यास आता थांबण्याचा, संपण्याचा अंत व्हावा वेगळा, नवखा, अनोखा ह्या ओळी तर खासच. - अश्विनी