गल्ला

प्रभो गल्लेवाले, मस्त आहे आठवण.

**********
भले तर देऊ कासेची लंगोटी ।
नाठाळाचे माथी हाणू काठी ॥

वाह रे प्रभ्या लिहिता झालास हे बर झाल.
तसा गल्ला हा प्रत्येकाच्या जिवनात कधी ना कधी येतोच त्यामुळे हा जिव्हाळ्याचा विषय आहे.
असाच लिहिता रहा....

सद्ध्या किती जमले आहेत रे गल्ल्यात? मला घर बुक करायचे आहे ;-)

मस्त रे भावा ! :-)

(सदैव खिसे चाचपणारा...... दुसर्‍याचे)
विशाल
*************************************************************

आम्ही इथेही पडीक असतो "ऐसी अक्षरे मेळविन!"

माझ्याकडेपण महाराजा (एयर इंडिया लोगोवाला) चा पैसे साठवणारा प्लास्टीकचा पुतळा होता त्याची आठवण आली...
छान लिहले आहेस. :)

मदनबाण.....

At the touch of love everyone becomes a poet.
Plato

मस्त लिहिलयस रे! माझ्या कडे हत्ती होता प्लॅस्टिकचा.

फारच मस्त !! लहानपणीच्या आठवाणी जाग्या झाल्या!! माघ्यकडे खेळण्यातल कपाट होत अणि त्याला एक किल्ली देखिल होति. काय रड्ले होते मी ते कपाट पाहिजे म्हणून. शेवटि आजीन आणून दिल होत!!!

प्रकटन आवडल.
गल्ल्यावर मारतो डल्ला
परभो आला पल्ला पल्ला. ;-)
***************************************************
दुरितांचे तिमीर जोवो/विश्व स्वधर्मसुर्ये पाहो/जो जें वाछील तो तें लाहो/प्राणिजात/

आता डॉलर कमावतोय पण त्याला त्या दोन रुपड्याच्या नोटेचा फील नाही.

क्या बात है प्रभो! डॉलर कमवायला लागल्याबद्दल अभिनंदन!!

या वेळेस घेतलेला गल्ला होता प्लास्टीकचा. खालून उघडता येणारा. फोडायची गरजच नव्हती.

माझ्याकडे पण होती - बँक ऑफ महाराष्ट्रची मिंटी. एक रुपयाचे नाणे काढायला फार जीवावर यायचे.

प्रभो, गल्लाची आठवण भारी.

आधी मला वाटलं, गल्लीतल्या गोष्टीबद्दल लिहिलं की काय !
पण, लिहित आहात हे मस्त.

-दिलीप बिरुटे

चांगला लेख.
लहानपणापासुन घरातले हिशोब ठेवायला लागत असल्यामुळे गल्ला ठेवायची वेळ आली नाही. मित्रांचे बघुन १-२ वेळा ठेवला पण फारसा उपयोग झाला नाही.

गल्लोगल्ली.. अशीच प्रगती व्हावी. :)
तुझ्या गल्ल्यात भर पडावी हीच सदिच्छा!
लेख आवडला.
- प्राजक्ता
https://www.praaju.com/

आमच्या गावची जत्रा गुढीपाडव्याला असते. लहानपणी दर वर्षी आधीच्या वर्षी आणलेला गल्ला फोडुन त्या पैशातून नविन गल्ला आणायचो.
ती आठ्वण जागी केलीत......

-----
सौरभ :)

प्रतिकमालक सुरेख आठवण जागवलीत !!

आमचा लहानपणाचा गल्ला म्हणजे पॉड्स (त्या काळी पाँडस) टाल्कम पावडरचा संपलेला डब्बा :)
मिडल क्लास असल्याने सगळ्यांसाठी एकच फ्यामिली प्याक वाला पावडरचा मोठ्ठा डब्बा आणला जायचा .. तो संपला की आमच्यासाठी गल्ला बनवला जायचा. मोठ्या स्कृड्राईवरने अगदी नाणे जाईल एवढी चीर त्याच्या तोंडाला बनवली जायची अन मग त्यातुन नाणे टाकायची त्यात.

पण नाणे मिळायची कुठे ? मुलांजवळ पैसे वैगेरे नसायचेच .. मग पाहुणे येण्याची वाट पहायची .. (अन आले की ते जाण्याची वाट ;) )
ते जातांना न विसरता त्यांच्या पाया पडायचे अन मग कुठे गल्ल्यात टाकायला पैसे मिळायचे !!

माझ्या लहानपणी माझ्या काकाने घर बांधायला घेतले होते .. मला नव्या घराच्या गच्चीवर एक खोली माझ्यासाठी (चक्री-मांजा ठेवायला) हवी होती .. काका म्हणाला "बेटा पैसे संपले रे !" .. मग त्याला म्हटले कर्ज काढ .. तो म्हणाला बेटा कर्जच काढलेय .. तेच संपले .. मग म्हटले डॅडी कडुन घे ना .. म्हणाला "तुझा डॅडी देत नाही" .. मग अगदी नाईलाजाने त्याला माझा डब्बा (गल्ला) मी काढुन दिला होता .. ते पण उरलेले पैसे परत देण्याच्या बोलीवर :D

हरवलेले सुख ..

-
आनंदयात्री

मे महिन्याच्या सुट्टित गावी गेलो कि आज्या, मावश्या, मामांकडून मिळणारा गल्ला सगळा एका पत्र्याच्या डब्ब्यात साचायचा.. कधीच तो वापरलेला आठवत मात्र नाही... :)

आता डॉलर कमावतोय पण त्याला त्या दोन रुपड्याच्या नोटेचा फील नाही.
वाचताच आतून आवाज आला.. "लई भारी राव"... एकदम मस्तच!!

--
मेघवेडा.

आम्हाला अजून कुणाच्या खरडवहीत किंवा खरडफळ्यावर खरडायची अनुमती नाही. आम्ही काय करावे बरे?

छान लिहील्यायत आठवणी. चालू राहू दे गल्ला तुमचा.

तेव्हा लहानपणी मी पैसे जमवायला सुरूवात करायची, पण ते पैसे असेच चिंचा, पेन्सिली, खडू, सुंदर वासाची खोडरबरे यात लगेच घालवूनही टाकत असे.

लग्न झाल्यावर माझ्या लग्नानंतरच्या पहिल्या वाढदिवसाला माझ्या नव्या भाच्याने जेव्हा त्याच्या गल्ल्यातून माझ्यासाठी अत्तर आणले तेव्हा मला कौतुक तर अर्थातच खूप वाटले, पण खूप आश्चर्यही वाटले की एवढे पैसे त्याने जमवले होते (आणि माझ्यासाठी खर्च केले)! अर्थात "आमच्या" वेळी फार पैसे खाऊसाठी देण्याची पद्धत नव्हती. शाळेला जाताना चिंचांसाठी ५० पैसे असायचे तेवढेच.

>>बरचसे पैसे जमा झाले की देवासाठी त्यातून चांदीचं निरांजन, प्रसादाच्या वाट्या असं काहीतरी घरात दिसे.>>
वाचून प्रसन्नं वाटलं. एका क्षणाकरता कापराचा वास आल्याचा भास झाला.

अवांतर - आजकाल चे गल्ले डुकराचेच का असतात? :|

***************
आम्ही काय कुणाचे खातो
तो राम अम्हाला देतो