चारशे रुपायांची खुर्ची!

भाग्यवंत आहात.

हा किस्सा तू मागे सांगितला होतास त्या पेक्षा लेखात मस्त रंगवला आहेस.. केशवाशी सहमत आहे !

स्वातीजी, त्यात आपले काम चोख बजावणार्‍या त्या द्वारपालाला का बोल देता? आपण माझ्या लेखातलं खालील वाक्य पाहावं! मला त्याही परिस्थितीत त्याचं कौतुक वाटलं! तो बापडा आपलं काम अगदी चोखपणे बजावत होता! मलादेखील त्या देशमूख द्वारपालाचे कौतुक वाटले असेच मीही लिहिले आहे! ह्या संपुर्ण अनुभवात मला सगळ्यात जास्त हा द्वारपालच भावला. का बरं? तो द्वारपाल जर एवढा चोख होता, कुणाचीही भीडभाड बाळगणारा नव्हता, तर त्याने पंडितजींपुढे तरी शेपूट का घातलंन/घालावंन हे सांगा पाहू! का नाही त्याने पंडितजींना तेवढ्याच तेखात चोख उत्तर दिलंन?? सांगा पाहू! :) तिकिट घरी विसरलात ही तुमची चुक ना? मान्य! मी ती कुठेही नाकारलेली नाही.. पंडीतजींनी देखिल तुम्हाला थोडे खडसावयला हवे होते. मला जे करायचं होतं ते मी केलं, द्वारपालाला जे करायचं होतं ते त्याने केलंन, आणि पंडितजींना जे करायचं होतं ते पंडितजींनी केलं! :) असो.. अभिप्रायाबद्दल धन्यवाद... आपला, (पंडितजींचा भक्त!) तात्या.