माझ्या प्रेमाचे तीन पोपट -३

येस्स मॅन... गाणू मॅडम ला कोण विसरेन ? च्यायला ... एम-१ च्या पेपर ला रिकामा होतो .. आणि सुपरव्हिजन ला गाणू मॅम .. पुर्ण तीन तास निरिक्षण चालू होतं .. :) फार म्हणजे फार म्हणजे फार ..... जाऊ दे .. इट्स फार फार अवे नाऊ !! आमचं लेक्चर तो शहापुरे घ्यायचा ... कोण बसायचं नाही त्याच्या लेक्चरला ... एक दिवशी त्याच्या ऐवजी गाणूमॅम लेक्चरला .. तर साला .. आमच्याच काय .. बाकी डिव्हिजनची पोरं पण लेक्चरला ... बसायला जागा नाही !! बाकी ती पी.एम. एकदमंच बाळ होतं रे .. काय तुझे पण क्रश एकेक.. काय क्रश करायचा विचार होता काय बे ?

आमचे हॉस्टेलचे दिवस आठवायला भाग पाडलेस रे बाबा!! एकेक लफडी आणि ती निस्तरताना झालेल्या गोच्या!! ;) (जूना अने जाणीता)चतुरंग

कॉलेज डेज ची आठवण करून दिलीस रे बाबा. त्यातून आम्ही तर म्याक्निकलची पोरं... मग काय विचारता? जगातला फालतुपणा केलाय... मित्रांची आणि पोरींना ठेवलेली नावं सुद्धा किती सारखी आहेत ! तुझ्या तिन्ही लेखांमधला हा सर्वांत जास्त आवडला !

मस्त लेखमाला. आवडली. बाकी हा मुलगा इतकं 'छाण' लिहू शकतोय.....तर मग उगाच दुसर्‍यांच्या नकला कशाला करतो हा प्रश्न पडलाय. मला पण. टार्‍या आजून ओरिजीनल येऊदे. (नक्कला असतील तरी चालतील).

तिला गिअर लावून पळवली की कर्वेरोडवर रिक्षालाही मागे टाके. .

अरेरे.. पेशवे पूर्वी हत्तीवरून फिरायचे, अबलख घोड्यावरून अटकेपार स्वारीवर जायचे. हल्ली सायकल वापरावी लागते म्हणजे फारच वाईट. पूर्वीचं पुणं राहिलं नाहि.. पूर्वीचं पूणं राहिलं नाही :( ह.च. घ्या.. (अर्धा शहाणा)विंजिनेर

आता संपादककाकांनीच गो अहेड दिल्यावर काय चिंता? सुरु करा धुडगुस! :)

बिकाकाकांशी सहमत आहे. आमचेही स्ट्यांडिंग ओव्हेशन!

नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी

तूला तूझी `ती` जेव्हा मिळेल तेव्हा ही लेखमाला जरूर वाचायला दे .

हॅहॅहॅ .. भेटलीये हो कधीचीच :) पण मी हे भाग लिहायला घेतल्यावर "तिच्या"वर सोडून "त्यांच्यावर" लिहीतोय म्हणून लै इमोसनल अत्याचार सहन करावा लागला आहे :) हॅहॅहॅ .. बाकी आम्ही पुप्याच्या कॉलेजातलं "गुजराथी पटाव .. गरीबी हटाव" हे तत्व अगदीच पाळलंय :) असो ! व्यनि तुन बर्‍याच जणांनी एकंच प्रश्न केला .. हे सगळं खरं आहे की पुड्या सोडल्या आहेस ? तर त्या सर्वांना एकच उत्तर .. "मी लिहीलेलं माझे मित्र वाचत असतात हा ही लेख त्यांनी वाचलाय ह्यात शंका नाही. आणि मी अजुन इमॅजिनरी लिहायला शिकलो नाहीये. " सर्व रसिक लोकांचे आभार मानतो. क्रम आणि पात्र तीच असली तरी प्रत्येकाचं सेमंच असतं ! ह्या निमीत्ताने एखाद्या रात्री लेख वाचून पब्लिक हळूच गोड हसत स्वप्नरंजन करत इतिहासात हरवलं असेल ह्यातच लेखकाचे यश आणि खुशी आहे. लिहायला सुरूवात केली तेंव्हा पब्लिकला ते एवढं रुचेल असं स्वप्नातही वाटलं नव्हतं , पण आम्ही स्वांतसुखाय का काय ते .. तसलं लिहीत होतो. लिहीता लिहीता खंडच पडले :) तरीही ते आपण पुर्ण शेवटापर्यंत वाचलेत ( :) ) मोग्यांबो खुश हुवा. तीसर्‍या पोपटाच्यावेळेस आमचा "क्राईम मास्टर गोगो" झाला होता. "हाथ को आया मुह ना लगा" म्हणून. 'ण' चा 'न' आणि 'न' चा 'ण' करण्याचा इतिहास फार जुणा आहे, ते होतं ते मधल्या बोटाचं हाड अंमळ मोठं झाल्यामुळेच . - टारझन