उत्तम रसग्रहण / समीक्षण किंवा जे काही आहे ते.
प्रायोगिक नाटक/ चित्रपटांविषयी मनात असलेला गंड दूर होण्यास अशा लेखनाची मदत होईल असे वाटते.
सन्जोप राव
जगण्यात मजा आहे, तोवरच मरण्यात मजा आहे.
मी पाहिले आणि मला खरच कळले नाही ते नाटक. व्यक्तिरेखा कळल्या, पण त्या अनुषंगाने काय म्हणायचे आहे ते नाही कळले. आता तुम्चा लेख जरा निवांत आणि काळजीपुर्वक वाचतो आणि समजावून घेतो.
या नाटकाचे नाव कधीमधी एखाद्या नाट्यविषयक चर्चेदरम्यान ऐकले अथवा तत्सम लेखात वाचले होते. बरेच वेळा. बहुतेक वेळा हे उल्लेख अतिव आदरानेच असत. आळेकरांविषयीही खूप ऐकले आहे. नाटकाच्या नावामुळे आणि इतके ऐकल्यामुळे / वाचल्यामुळे प्रचंड उत्सुकता होती नाटकाबद्दल. अर्थात हे नाटक पहिल्यांदा आले तेव्हा मी खूपच लहान असल्याने तेव्हा बघणे शक्यच नव्हते.
आज हे नाटक नक्की काय आहे याबद्दल नुसतेच कळले नाही तर त्यानाटकाबद्दल काही अभिरूचीसंपन्न मतही वाचायला मिळाले.
विसुनाना, धन्यवाद!!!
बिपिन कार्यकर्ते
आवडला, धन्यवाद.
हे नाटक प्रथम रंगभूमिवर आले तेव्हा पाहिल्याचे आठवते आहे. पण तुम्ही येथे दर्शवलेले अनेक संदर्भ तेव्हा लक्षात आले नाहीत. त्यावेळी हे संगीत मराठी नाटकांची पॅरोडी असल्याचे जाणवले होते.
मूळच्याच संचात हे नाटक इतक्या वर्षांनीही सादर केले जात आहे, आणि ते तुम्ही पाहू, अनुभवू शकलात, ही आनंदाची बाब होय!
श्री विसुनाना, नाटकाची ओळख करून दिल्याबद्दल धन्यवाद. हे नाटक पाहीलेले नसल्याने उत्सुकता वाढली आहे. जावडेकर-बावडेकर जोडगोळीवरून न्युयॉर्करमध्ये वाचलेली सलमान रश्दींची 'इन द साउथ' ही कथा आठवली. (कथेत आणि नाटकात फारसे साम्य नसावे.)
धनंजय, अॅमेझॉनवर या नाटकाचा शांता गोखले यांनी केलेला इंग्रजी अनुवाद उपलब्ध आहे.
प्रतिक्रिया
उत्तम
एका
+१
धन्यवाद
धन्यवाद...
धन्यवाद
धन्यवाद
धन्यवाद
नाटकाची
लेख
सुरेख परिचय
मे २०१०: न्यू जर्सीच्या नाट्यसंमेलनात
प्रा. सतीश आळेकरांना -