पुन्हा पुन्हा तू नको विचारू! प्रीत आपुली जन्मांतरी
सुर्यास्ताच्या साक्षीने मग, भेट होईल पैलतिरी..
इतुके ओझे अपेक्षांची खांद्यावरती असे भारी
किंचित हसूनी जगतानाही कळ उठते हृदयांतरी
थोडी होईल गती कमी पण नसेल काही जबाबदारी
सुर्यास्ताच्या साक्षीने मग, भेट होईल पैलतिरी..
किती संपले किती राहिले, हिशोब सारा यथातथा
मनांस वरले मनानेच मग काय कथा अन काय व्यथा?
शितल छाया मनांस भावेल, रखरखणार्या उन्हापरी
सुर्यास्ताच्या साक्षीने मग, भेट होईल पैलतिरी..
नको विचारू कधी, कुठे तू! प्रेमाने ही भर झोळी
जाऊ तरूनी संसारातून आणिक भेटू सायंकाळी
हात घेऊनी हातामध्ये, सांज आपुली करू साजिरी..
सुर्यास्ताच्या साक्षीने मग, भेट होईल पैलतिरी..
- प्राजु
काव्यरस
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
2382
प्रतिक्रिया
9
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
व्वा.
व्वा. सुंदर कविता... :)
मदनबाण.....
आपण कसे दिसतो यापेक्षा कसे असतो याला अधिक महत्त्व आहे.
++
छान ! आवडली कविता !!
--अवलिया
============
यॉर्कर भल्याभल्यांची दांडी उडवतो... म्हणुन पक्षपाती पंच त्याला नोबॉल ठरवतात.
वा!!
सुरेख कविता..
छान
छान
समयोचित
सुरेख.. आणि सुनिताबाईंच्या जाण्यामुळे समयोचितही
ऋषिकेश
------------------
मनातली प्रतिक्रीया नेहमी लपलेलीच राहते का?
ठिक आहे.
ठिक आहे.
इतर कवितांसारखी खास वाटली नाही .
मीनल.
आवडली कविता.
किती संपले किती राहिले, हिशोब सारा यथातथा
मनांस वरले मनानेच मग काय कथा अन काय व्यथा?
अहाहा ! मस्त ओळी.
और भी आने दो.
-दिलीप बिरुटे
आवडली..नादब
आवडली..नादबध्ध आहे
या मुक्तछंदा"तल्या कवितेत आर्त भाव-भावना छान उमटल्या आहेत
या मुक्तछंदा"तल्या कवितेत आर्त भाव-भावना छान उमटल्या आहेत!
वृत्तानुसार केली असती तर जास्त "घोटीव" झाली असती. माझ्या मते वृत्त हे कवितेच्या सौंदर्याचं मुख्यांग असतं.
सुधीर
------------------------
सीना हो ज़ख्म ज़ख्म तो ढलते हैं कैसे गीत? फुर्सत अगर मिले तो कभी बाँसुरीसे पूछ!