Skip to main content

भोंडला

लेखक क्रान्ति यांनी सोमवार, 21/09/2009 09:18 या दिवशी प्रकाशित केले.
नवरात्राचे दिवस म्हणजे हादग्याचे, भोंडल्याचे, भुलाबाईचे दिवस. लहानपणीच्या भोंडल्याच्या संध्याकाळी आठवताना सुचलेलं काहीबाही! सये बाई संसार मी भुलाबाईचा मांडला अंगणात संध्याकाळी आठवणींचा भोंडला रांगोळीनं पाटावर हत्ती रेखला देखणा सेवा स्वीकाराया आला दारी गणेश पाहुणा खेळ ऐलमा पैलमा गणरायानं मांडला अंगणात संध्याकाळी आठवणींचा भोंडला कमळाच्या मागे राणी, हन्मंताची निळी घोडी धाडू माहेरी करंज्या, त्यांची आगळीच गोडी मन भरून आनंद गाण्यांतून ओसंडला अंगणात संध्याकाळी आठवणींचा भोंडला कसं माहेर साजिरं, कसं सासर ते द्वाड माहेरानं दिलं प्रेम, केली माया जिवापाड सासरच्या वाटे काटे, श्वास उरात कोंडला! अंगणात संध्याकाळी आठवणींचा भोंडला बाळपणीचा भोंडला हरपला थोरपणी कुठं शोधू ते अंगण ? कुठं वेचू आठवणी ? विखुरल्या खिरापती, डबा कधीचा सांडला! अंगणात संध्याकाळी आठवणींचा भोंडला सोळा वर्षं भोंडल्याची गेली कधीची सरून आता कोरडेच हस्त, गाणी गेले विसरून फेर संपता संपेना; देह, प्नाण भोवंडला अंगणात संध्याकाळी आठवणींचा भोंडला
काव्यरस
लेखनविषय:

वाचने 3691
प्रतिक्रिया 12

प्रतिक्रिया

कविता खुपच छान आहे......... :) :) मला ही लहानपणीचा भोंडला आठवला...... :( :( आमच्या शाळेत आम्ही भोंडला करत असायचा........आता उरल्या त्या फक्त आठवणी... :( :(

सोळा वर्षं भोंडल्याची गेली कधीची सरून आता कोरडेच हस्त, गाणी गेले विसरून फेर संपता संपेना; देह, प्नाण भोवंडला अंगणात संध्याकाळी आठवणींचा भोंडला अगदी बालपणची आठवण. पहिलीत वगैरे असेन. खिरापत हे आकर्षण आणि त्यापोटीची ती वाट पाहण्याची स्थिती. या कडव्यात म्हटलं तसं आता गेली ती वर्षं सरून... अवांतर - प्नाण? प्राण?

In reply to by श्रावण मोडक

म्हणतो. खूप भावपूर्ण कविता. पुष्कर

सोळा वर्षं भोंडल्याची गेली कधीची सरून आता कोरडेच हस्त, गाणी गेले विसरून फेर संपता संपेना; देह, प्नाण भोवंडला अंगणात संध्याकाळी आठवणींचा भोंडला छानच. कविता आवडली. "भोवंडला" छान शब्दकळा. नंदू

फार फार सुरेख!!! बाळपणीचा भोंडला हरपला थोरपणी कुठं शोधू ते अंगण ? कुठं वेचू आठवणी ? विखुरल्या खिरापती, डबा कधीचा सांडला! अंगणात संध्याकाळी आठवणींचा भोंडला मन उदास झालं गं हे वाचून. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

>>अंगणात संध्याकाळी आठवणींचा भोंडला एक ओळ कित्ती तरी सांगून जाते.. सुरेख लिहिलं आहे

छान कविता. बाळपणीचा भोंडला हरपला थोरपणी कुठं शोधू ते अंगण ? कुठं वेचू आठवणी ? विखुरल्या खिरापती, डबा कधीचा सांडला! अंगणात संध्याकाळी आठवणींचा भोंडला आवडलं. बाकी वरील सर्व प्रतिक्रियांशी सहमत. (कविता मनाला उदास करून गेली. अतिशय प्रभावी.) पुलेशु. अजिंक्य.

१ लिम्बु झेलु बाइ २ लिम्बे झेलु ;;) फेर संपता संपेना; देह, प्नाण भोवंडला अंगणात संध्याकाळी आठवणींचा भोंडला :S चुचु

सये बाई संसार मी भुलाबाईचा मांडला अंगणात संध्याकाळी आठवणींचा भोंडला भोंडला छानच मांडला आहे ... ( कधी अचानक, कधी सहज येणारी सुख - दु:ख ही या भोंडल्याची खिरापत ना?)