सलामतानः जावा चालीरीतीप्रमाणे करायची पूजा (चित्रे चढविण्यात अखेर यशस्वी)

<<हे (तुमच्या मते) अपयश घालवण्याकरता मिशा वाढवुन पहायला काय हरकत आहे?>> छे, छे! विषाची परीक्षा नाही घ्यायची! <<इंडोनेशीयात पण लोक धर्म, जात, पात वगैरे वर भांडत बसतात का हो?>> या विषयावर व्यक्ती तितकी मते अशी परिस्थिती आहे. ८८ टक्के मुस्लिम लोकसंख्या असलेल्या या देशात आपल्या देशाच्या मानाने चांगलीच सहिष्णुता आहे व त्याची जी कारणे मला दिसतात ती अशी (१) इथे लोकशाही नव्हती तेंव्हा स्वत: सौ. सुहार्तो जन्माने मुस्लिम नसल्यामुळे (त्यांनी नंतर मुस्लिम धर्म स्वीकारला होता) सरकार-दरबारीच "तसा" कडवेपणा नव्हता (२) आता लोकशाही आली तरी "मतांसाठी अल्पसंख्यांकांचा अनुनय" करायची कल्पना इथे अजून कुणाला आली नसावी. त्यामुळे आपल्याकडे आहे तसा इथे प्रॉब्लेम नाही. इथल्या हिंदूंना काशी-रामेश्वराची यात्रा करायची असेल तर पूर्ण खर्च स्वत:लाच करावा लागतो. पण याविषयावर आम्ही जास्त माहिती विचारायचे टाळतो. मूळ मुस्लिम धर्म (ज्याला इथे NU-Nahdlatul Ulama म्ह्णतात) व महमदिया व अहमदिया हे पंथ यांच्यात असलेले मतभेद वृत्तपत्रांत वाचायला मिळतात तितकेच. (३) सुहार्तो साहेबांच्या काळी ते सैन्यातील अत्युच्च पदावर कॅथॉलिक धर्माचे लोक (बेनी मुर्दानीसारखे) नेमत कारण हे कॅथॉलिक लोक अल्पसंख्य असल्यामुळे सत्ता बळकावणार नाहीत याबद्दल सुहार्तोसाहेब निश्चिंत असत असे म्हणतात. सुहर्तोंच्या काळी अशा उच्च पदावर ख्रिश्चन लोक बर्‍याच प्रमाणावर होते. (४) थोडक्याता काय? तर इथेही जात-पात/धर्म वगैरे मानतात व पाळतात, पण इथे कुठलीच गोष्ट "कट्टर" नसते त्यामुळे हे प्रकार काहीसे 'undercurrents 'च्या स्वरूपातच असतात. ही माझी मते वैयक्तिक असून माझ्या तुटपुंज्या निरीक्षणांवर, तुटपुंज्या वाचनावर व माझ्या इंडोनेशियन मित्रांबरोबर केलेल्या तुटपुंज्या चर्चेवर आधारित आहेत. सुधीर ------------------------ छत्रपती शिवाजी आंतरराष्ट्रीय विमानतळावर मराठी भाषेतील फलक लागलेच पाहिजेत.

:S अग बबो चुचु