या 'क्रमशः'ची आतुरतेने वाट पाहतो आहे. खासकरून युगान्त आणि मौनरागबद्दल बोटे मोकळी सोडून लिहिलेत तर फारच उत्तम :)

नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी

क्या बात है! आता डायरेक्ट ओप्रा विन्फ्रे बुक क्लब नंतर मास्तर पुस्तकपरिक्षण मंडळ कि :-)

आजपर्यंतचा सगळ्यात जीवघेणा क्रमशः !!! :( मास्तुरे, अहो अ‍ॅटलीस्ट एका तरी पुस्तकाबद्दल लिहायचं ना? बिपिन कार्यकर्ते

आणि रामदास यांची एक क्रमशा कादंबरी. लिहायचं विसरलात का हो ?

चेष्टा नाही, खरं सांगतो, फावला वेळ अजूनही पुस्तकांच्या सान्निध्यात घालवणारे तुमच्यासारखे लोक पाहिले की मला भरुन वगैरे येते! :) ह्या भारतवारीत आणलेली पुस्तके आता हळूहळू काढतो आहे पण त्या आधी तुमची पुस्तके परीक्षणातून वाचावीत म्हणतो. हं करा सुरु! :) (पुस्तकवेडा)चतुरंग

पुस्तके.. थेट ह्रुदयाला हात घालणारा विषय! कच्चा बिंदूच म्हणा ना!! या विषयावरील आपल्या पुढील धाग्याची वाट पहात आहे.. - रवींद्रनाथ टागोरांच्या लिखाणाचा निस्सीम भक्त.. कोकणी फणस

बरेच दिवस मनात असलेले मोकाशींचे पालखी हे पुस्तक एवढ्यातच वाचून संपवले तर आता दुसरी लिस्ट हजर! :) यातील काटेसावरी आणि कोबाल्ट ब्लू बद्दल ऐकून आहे. त्यावर आधी लिहा ना प्लीज :) इतरांनीही पुस्तके वाचली असल्यास त्यावर लिहावे (तेवढेच मास्तर त्यावेळेत इतर पुस्तकांवर लिहितील अशी स्वार्थी अपेक्षा ;) ) ऋषिकेश ------------------ रात्रीचे ९ वाजून ११ मिनीटे झालेली आहेत. चला आता ऐकूया एक सुमधूर गीत "मलाऽ सांगा सुख म्हणजे नक्की काय असतं??...."

वाचायच्या यादीत नवी पुस्तकं! परीक्षण वाचायला नक्कीच आवडेल. चढत्या भाजणीत "कुमार माझा सखा" चा प्रथम क्रमांक! क्रान्ति दिव्यत्वाची जेथ प्रचीती | तेथे कर माझे जुळती अग्निसखा रूह की शायरी

अर्रे वा ... छाणंच की ... मी कधीचंच चेतन भगतचं 'द थ्री मिस्टेक्स ऑफ माय लाईफ' आणुन ठेवलंय .. आउंदा पुस्तक पावसाळी वातावरणामुळे सादळलंय :( असो , चालु द्या. उगाचंच मला ह्या प्रतिक्रियेची आठवण झाली ... आणि उमगलं .. किती मस्त होते ते दिवस ... आता कशाचं काय न कशाचं काय :) बापमेल्यागततोडंकरुनबसायचं ! (पुस्तकप्रेमी) टारोबा रिडर

पुस्तके वाचने हा माझा सुध्दा आवडता उद्योग आहे. मी सध्या 'ऐसपैस गप्पा दुर्गाबाईंशी' हे पुस्तक वाचतोय. तुम्ही वर दिलेल्या पुस्तकांबद्दल वाचायला आवडेल. वरीलपैकी निळू दामलेंचे अवघड अफगाणीस्तान तेवढे वाचलेले आहे. लवकर हे क्रमशः सुरू करा मास्तर :) आम्ही वाट बघतोय. - नीलकांत

क्या बात है, मी देखिल आजच मोठी पुस्तकखरेदी केलीय. असो, मास्तर उपक्रम आवडला. आता परिक्षणे येउ द्यात. अभिज्ञ. -------------------------------------------------------- पॉझिटिव्ह थिंकिंग....? अजिबात जमणार नाहि.

मास्तर - लिहीत रहा, आतुरतेने वाट पहातो आहे.

मास्तर - लिहीत रहा, आतुरतेने वाट पहातो आहे.

कोबाल्ट ब्लूबद्दल मागे मेघना भुस्कुटे आणि मी लिहीलं होतं, तेच प्रतिसाद चिकटवत आहे: नावः कोबाल्ट ब्लू, लेखकः सचिन कुंडलकर ('रेस्टॉरंट' या चित्रपटाचा दिग्दर्शक) पुस्तक सुरू होतं ते 'तनय'च्या कथनातून, आणि तो मुख्यतः लिहित असतो त्यांच्याकडे पूर्वी असणाय्रा एका पेइंग-गेस्टबद्दल! "तो" येण्याच्या आधीच तनयला तो नकोसा झाला असतो, पण त्यांच्यातले संबंध प्रथमभेटीतच कडू रहात नाहीच. "तो" आणि तनय यांची मैत्री होते आणि मग ते नातं मैत्रीच्याही पुढे जातं. तनयला यापुढे दुसय्रा कोणाशीही शरीर-संबंध ठेवायचे नाही आहेत आणि "त्या"च्यामधेच तो संपूर्ण गुंतलेला आहे. मधेमधे येत रहातात ते 'अनुजा'चे, तनयच्या बहिणीचे उल्लेख, जी सध्या "त्या"च्याबरोबर पळून गेली आहे. घरच्यांना वाटत रहातं अनुजाचं घरातून जाणं तनयनी सर्वात जास्त मनावर घेतलं आहे. अनुजा एकदम बिनधास्त मुलगी आहे, घरात सांगून ही मुलगी चार-चार दिवस एकटीच गड-किल्ल्यांवर फिरणारी, अंगावर दागिने घालून मिरवण्यापेक्षा चेहरा-हातावरचा तांबूस टॅन आवडणारी! तिच्या अपरोक्ष तनय आणि"त्या"चं नातं फुलत जातं. एक दिवस अनुजा परत येते, विमनस्क मनःस्थितीत, आणि तरीही अर्थातच तनय उद्विग्नच राहतो, आपल्या प्रेमाच्या आणि प्रेमिकाच्या विरहात! अर्ध्यात सुरू होते अनुजाची डायरी, ती घरी परत आल्यानंतरची! तिला सायकियाट्रीस्ट सुचवते तुला जे वाटतं ते लिहीत जा आणि या त्रिकोणी नात्याचा दुसरा कोन मोजता येतो. "तो" कलाशाखेचा विद्यार्थी असल्यामुळे त्याला आणि त्याच्या मित्रांना मॉडेल हवी असते चित्र काढायला. त्यामुळेच अनुजाला जाणीव होते आपल्या सुडौल शरीराची! या वेळी वाटणारं 'प्रेम' अनुजाला समजतं आणि तनयच्या अपरोक्ष "त्या"ची एकाच घरातली दुसरी कहाणी सुरू होते. आणि एक दिवस अनुजाच्या म्हणाण्यावरून अनुजा "त्या"च्या बरोबर घर सोडते (मुद्दामूनच पळून जाते असं मी इथे लिहिलं नाहीये). आता अनुजा ठीक होत आहे, ती अजूनही "त्या"चा विचार करतच रहाते, "काय चुकलं, कुठे बिनसलं, काही क्लूजकडे दुर्लक्ष झालं का?". पण तिला घरात राहून स्वतःवर आणखी बंधनं नको आहेत, ती वेगळी रहायला लागते; तनयही घरातून बाहेर पडतो, अनुजाप्रमाणेच स्वतःच्या पायावर उभा रहायला! आणि आपण विचार करत रहातो, का असं वागला असेल "तो"? त्याच्या लहानपणच्या अनुभवांमुळे तो असा झाला असेल का काही लोकं 'अशीच' असतात, उभयलिंगी संबंधात रस असणारी? अतिशय सुंदर आणि तरीही सोप्या शब्दात, अतिशय वेगात तनय, "तो" आणि अनुजा आपल्याला भेटून जातात. तनय या नावातच शरीराला जास्त प्राधान्य आहे, आणि अनुजा त्याचीच धाकटी बहीण! शरीर आणि मनाचे खेळ, जे रोज दिसतीलच असं नाही ते इथे दिसतात. आई, बाबा, अनुभव, दादा, रश्मी, वगैरे मंडळी वेगवेगळ्या प्रसंगांमधून येतात आणि बाकीचं जग "नॉर्मल" आहे याची जाणीव करून देत रहातात. आणि पुस्तक एका बैठकीत संपवल्यावर डोक्यात काही विचित्र विचार मनात येत रहातात, त्यासाठी मला अजूनतरी शब्द सापडले नाही आहेत. मेघना लिहीते: या पुस्तकातली महत्त्वाची गोष्ट म्हणजे - 'तो' किंवा त्याचे उभयलिंगी संबंध नाही विशेष धक्कादायक वाटत. पण बाईचं शरीर असो वा पुरुषाचं. आपल्याला किती लहानपणापासून शरीर दडवून ठेवायला, त्याच्या गरजांवर सामाजिक बंधनांची चौकट घट्ट बसवायला, चार लोकांसारखं'च' वागायला शिकवलं जातं - ते लक्षात येतं. आणि अशा चौकटीत धाडस न करू शकणार्‍या किती माणसांना आपलं वेगळेपण दडपून जगावं लागत असेल त्याचं भान येतं. ते चूक की बरोबर हा तर पूर्ण वेगळाच मुद्दा. कसलेही अश्लील उल्लेख टाळून साध्या-सरळ भाषेत लिहिलंय हे पुस्तक. काही काही ठिकाणी काही परिच्छेद, काही ओळी परत परत येतात. पण त्या खटकत नाहीत. त्यानं या गोष्टीला एक छानसा फील येतो - दर कडव्यानंतर पुनरावृत्त होणार्‍या धृपदाचा. महान पुस्तक आहे असं नाही, पण वेगळं नक्कीच आहे. अदिती

मस्त. आवडत्या विषयावर धागा. इंदूरमध्ये आत्ताच एकामागोमाग दोन पुस्तक मेळे भरले. त्यात बर्‍यापैकी खरेदी केली. आंग्ल भाषेशी सलगी करण्याचा नि राष्ट्रभाषेच्या गळ्यात गळे घालण्याचा प्रामुख्याने यत्न होता. त्यात बर्‍याच दिवसांपासून घ्यायचे घ्यायचे म्हणून चाललेला समग्र शेरलॉक होम्स अखेर घेतला. शिवाय ओ हेन्रीच्या सिलेक्टिव्ह १०० स्टोरीजही घेतल्या. त्याव्यतिरिक्त मग राष्ट्रभाषेतले साहित्य वाचण्याचा प्रयत्न सुरू आहे. त्यात हिंदी हास्य-व्यंग कथा (संपादित) हा कथासंग्रह वाचतोय. मस्त आहे. शिवाय फणिश्वरनाथ रेणुंचे 'सर्वश्रेष्ठ कहानियॉं' आणल्या आहेत. प्रेमचंदचं गबन आणून ठेवलंय. पण वाचलेलं नाही. पण हरिशंकर परसाईंचं एक हास्य-व्यंग कहानियांचं पुस्तक वाचलं. ते भन्नाटच आहे. शिवाय हिंदीतील कालंजयी कहानियॉं म्हणून एक पुस्तकही काही दिवसांपूर्वीच वाचनात आलं. त्यातल्या कथाही फार छान आहे. हिंदीतल्या दिग्गजांच्या कथांचा त्यात समावेश आहे. बाकी नुकतंच एक छान मराठी पुस्तक वाचलं. 'नर्मदा परिक्रमा- एक अंतर्यात्रा'. भारती ठाकूर यांचं हे पुस्तक नर्मदेविषयीच्या अनुभव सांगणारं आहे. त्यात चमत्कार वगैरै नाहीत. नर्मदेभोवतालचं जीवन, निसर्ग आणि अध्यात्मिकता त्यांनी छान टिपलीय. लेखन प्रवाही असल्याने वाचायलाही छान वाटतं. थोडं अवांतर... हिंदीत बर्‍याच विषयांवर पुस्तकं निघतात हे या पुस्तक मेळ्यातून जाणवलं. वैचारिक पुस्तकांची संख्या कमी दिसली तरी अगदीच नाही, असे काही वाटले नाही. उत्तर प्रदेशच्या हिंदी संस्थानने तर अनेक विषयांवरची पुस्तकं काढली आहेत. त्यातली अनेक संग्रही ठेवावी अशी आहेत.बाकी प्रदर्शनात क्लासिक साहित्यातली पुस्तकं विपुल होती. मुख्य म्हणजे नॅशनल बुक ट्रस्ट, किताबघर यांच्यासह अनेक प्रकाशन संस्थांनी चांगली पुस्तकं अतिशय स्वस्तात काढली आहेत. राजकमल वगैरे प्रकाशनसंस्ता जायंट म्हणाव्यात अशा आहेत. मी घेतलेलं रेणुंच्या कथांचा संग्रह अवघ्या पन्नास रूपयांत मिळाला. त्यात त्यांच्या पंधराएक कथा आहेत. अशा प्रत्येक बड्या लेखकांच्या नावाचा एक कथासंग्रह तिथे होता. स्वस्तात पुस्तकाच्या या फंड्याचा मराठी प्रकाशकांनी याचा विचार करायला हवा. (भोचक) तुम्ही पत्रकार आहात? कोणत्या पक्षाचे? ही आहे आमची वृत्ती

डॉ. अजित जोशी यांचे आग्र्याहून सूटका हे पूस्तक वाचनीय आहे

हे पुस्तक वाचण्याची खूप इच्छा आहे. पण अजून कुठे मिळाले नाही. युगान्त ह्या विषयी काही माहिती असल्यास जरुर लिहावे. "आयुष्यात हारजीतला काही मोल नसते! मोल असते ते झगडण्याला! निकराने,प्राणबाजीने शर्थीने झुंजण्याला!"