बैलपोळ्याच्या शुभेच्छा !!

सर्वांनी शुभेच्छांची देवाणघेवाण केल्याचे पाहून अगदी जोरात हंबरावेसे वाटले. आजच्या दिवशी झूल पांघरणे, शिंगाला बेगड लावणे, अंगावर निरनिराळ्या रंगांनी छाप उठवून घेणे आणि मग संध्याकाळी गावभर चक्कर टाकून येणे असा कार्यक्रम साधारण भाग्यवान बैलांच्या नशिबी येताना दिसतो. भारतीय संस्कृतीमध्ये मध्ये प्रत्येक कौटुंबीक घटकाचा जो विचार होतो आणि त्याच्यासाठी जो राखीव दिवस ठेवला जातो त्याचे मी मनापासून कौतुक करतो. (पाश्चात्यांकडे असे पाहायला मिळते की नाही कोण जाणे.) आज का कोण जाणे पण पुरणपोळी जेवल्यावर दुपारी पडी टाकता येईल..भांडी घासायला लागणार नाहीत याचे स्मरण होऊन डोळ्याच्या कडा ओलावल्या. सुख सुख म्हणतात ते हेच ! (हे वाक्य म्हणजे साहित्यिक हंबरणे आहे ;) ) वरील छायाचित्र मागच्या पोळ्याच्या वेळी घेतले आहे. त्याबद्दल पुन्हाकधीतरी.... असे लिहिणार होतो. पण आज फुरसत आहे तर आताच लिहितो. मागच्या वर्षीच्या पोळ्याला मला आंघोळीसाठी तळ्यावर नेताना माझ्या एकदम लक्षात आले की आज पोळा आहे. आज आपल्या मानेवर जू नाही. आज आपण स्वतंत्र आहोत. त्या आनंदात मी जोरात स्वातंत्र्याचा हुंकार (गर्जनाच म्हणा ना !) दिला. तो नेमका क्षण छायचित्रकार मित्राने टिपला. तो अविवाहित असल्याने तो पोळ्याच्या दिवशी असलेच उद्योग करत मजा घेत फिरतो. त्याच्या बद्दल खरेतर एक वेगळा लेखच होईल..पण ते पुन्हा कधीतरी.... -- लिखाळ.