जीवती

निशब्द ! +++++++++++++++++++++++++++++

वा!! अनुभवकथन आणी समुपदेशन दोन्ही आवडले. :) आपला मराठमोळा. कोणत्याही गोष्टीचा ताप येईपर्यंत ठीक असते, पण तिचा कर्करोग होऊ देऊ नये!!

.

............. वेताळ

गुर्जी पुन्हा एकदा निशब्द झालो ! खरच तुमचे अनुभव कथन बर्‍याचदा सुन्न करुन जाते. ©º°¨¨°º© परा ©º°¨¨°º© 'अनीवे' शिवाजी विद्यापिठातुन मिपा आणि मिपाकर 'यांछ्यावर' पी एच डी करण्याच्या विचारात असलेला. आमचे राज्य

प्रभू तुझी ’लीला’ अपरंपार! :) हाती नाही येणे,हाती नाही जाणे,हसत जगावे,हसत मरावे, हे तर माझे गाणे!

... बिपिन कार्यकर्ते

........ मस्त कलंदर.. नीट आवरलेलं घर ही घरचा संगणक बंद पडल्याची खूण आहे!!!!

चरे पाडत जाणारे लिखाण. ...सजग अनुभव. प्रभू मास्तर, तुमची अनुभवांची पोतडी अशीच भरलेली राहू दे.

जीवतीचं एक सुरेख चित्र माझ्यासमोर होतं . कोण म्हणतं साक्षात्कार व्हायला अध्यात्मात झोकून द्यायला हव.

सुरेख..! तात्या.

. . . . .

भारी! पॅसीफायर माहीत नाही?

मस्त!

बस इतकंच.

खुपच छान हो खुपच....

सर, काय लिहावं !प्रसंग डोळ्यासमोर तरळून डोळ्याच्या कडा ओलावून गेला. च्यायला आपण प्रगतीच्या लै गप्पा मारतो, पण साले आमचे प्राथमिक प्रश्न अजून सुटले नाहीत. छ्या..! सर, लिहीत राहा..! -दिलीप बिरुटे

................... "Why to worry and have wrinkles when you can smile and have dimples." My blog .... just to spread smiles... http://ulta-pulta-jokes.blogspot.com/

...... मास्तरांना अजून एक साष्टांग नमस्कार. नितिन थत्ते (पूर्वीचा खराटा)

हम्म! ... काय बोलू? - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

उत्क्रष्ट प्रकटन. धन्यवाद.

सुंदर!!!

लेखनशैली आवडली !! छाण लिहीलंय .... पण तुम्ही जे सांगितलं ते त्या रिकाम्या डोक्यांना कळायला हवं होतं .. सोळाव्या वर्षी लग्न वगैरे .. आणि पोरगी चार महिण्याची होत नाही तो पुन्हा एक टेंगूळ ? कठिण आहे !! असो .. लेख वाचावासा वाटला !!

जीवतीचं एक सुरेख चित्र माझ्यासमोर होतं . सुरेखच लिखाण...

....

नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी

सर विलक्षण आहे हा अनुभव! वेळ निघून जाण्यापूर्वी तुम्ही आवाज चढवला म्हणून बरे. नाहीतर समोर घडताना मूग गिळून बसले, तर अनिष्ट व्हायचे टळले नसते. या क्षणी तुम्ही आजोबा आजी सर्व काही झालात! कमाल आहे. दुसरे आवडले, ते आजी ने सांगितल्याप्रमाणे केले. सगळेच जरतारी! तुम्हाला साष्टांग नमस्कार!

.......... .......... जीवतीचं एक सुरेख चित्र माझ्यासमोर होतं . कोण म्हणतं साक्षात्कार व्हायला अध्यात्मात झोकून द्यायला हव. हे खरंच छान... खादाडमाऊ

आवडले.... बाकी आजीला मुलीपेक्षा अनुभवाने जास्ती जाण असते तेव्हा त्यांना हे(मण्हजे मूल का रडतं इ.) कुणी त्रयस्थाने सांगावे लागले ह्या गो­ष्टीचे नवल वाटले. ---- कळप-मनोवृत्तीचा सूक्ष्म अभ्यास करण्यात आम्ही गढलेलो असल्यामुळे कंपूबाजी करायला आमच्याकडे वेळ नाही

जीवतीचं एक सुरेख चित्र माझ्यासमोर होतं . कोण म्हणतं साक्षात्कार व्हायला अध्यात्मात झोकून द्यायला हव. शब्दांच्या पलिकडले! क्रान्ति ध्यानम् मूलम् गुरुमूर्ति, पूजामूलम् गुरु पदम् मंत्र मूलम् गुरुवाक्यम्, मोक्षमूलम् गुरुकृपा अग्निसखा रूह की शायरी

काय बोलू? शब्द संपले. स्वाती

एव्हढेच म्हणतो. काळजाला भिडले तुमचे लिखाण..... --- Grant me the serenity to accept the things I cannot change, the courage to change the things I can, and the wisdom to know the difference. --Reinhold Niebuhr

=D> . "Great Power Comes With Great Responssibilities"

खरोखरीच निशब्द! शीर्षकही किती समर्पक..!

आपला अनुभव छान मांडला आहे. बाळांच्या अशा रडण्यावर पॅसिफायर हा एक चांगला उपाय आहे. पोट भरल्यावरही फक्त झोपेसाठी जवळ घेण्यासाठी बाळ रडत असेल तर पॅसिफायर तोंडात दिल्यास बाळ शांत होऊ शकते...विशेषतः जेव्हा बाळाची आई जवळ नसेल तेव्हा बाळाला सांभाळ्णार्‍यांनी पॅसिफायर जवळ बाळगल्यास त्याचा उपयोग होऊ शकतो. भारतात आता मिळत असावे . (बाटली चे बूच वापरू नये. त्याने पोटात हवा जाते.) पॅसिफायरचेही काही तोटे आहेत पण ते व्यवस्थित वापरल्यास त्याचा बाळाच्या तब्येतीवर काहिहि वाईट परीणाम होत नाही. (जसे तोंडात देण्यापूर्वी स्वच्छ / निर्जंतुक केलेले असावे...यासाठी ३-४ सेट जवळ ठेवावेत. ते नेहमी स्वच्छ डबीत ठेवावे. आणी मुख्य म्हणजे बाळ त्यावरच अवलंबून राहील एवढी टोकाची सवय लावू नये. ) - अश्विनी

जबरदस्त. हे राज्यं व्हावे ये तो श्रींची इच्छा.