रिमझिम येता वळवाची सर
मातीतून मग तुझाच दरवळ
पानोपानी तूच खेळ्सी
ह्र्दय छेडते पुन्हा तुझे स्वर
रिमझिम येता वळवाची सर
स्वरांतूनी तू उमलुनी येसी
माझी होउन मिसळूनी जासी
विहारुनी त्या स्वरांतून मी
सहजच येतो पुन्हा समेवर
रिमझिम येता वळवाची सर
चेहर्यावर तव अवखळ गोडी
चंचलता ती यौवन वेडी
अधीर उत्कट फुलूनी येती
मोती अगणित तव अधरावर
रिमझिम येता वळवाची सर
सहज मोती ते टिपूनी घ्यावे
अपूर्ण काही राहून जावे
अन् वळवाचे वेड धरावे
स्वर्गातुन मग यावे भूवर
रिमझिम येता वळवाची सर
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
1576
प्रतिक्रिया
4
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
छान कविता
छान कविता रे पुष्कराज..
(पुण्यात पाऊस चांगला पडू लागलेला दिसतोय.)
पुण्याचे पेशवे
एरवी सगळे कागद सारखेच. फक्त कागदाला अहंकार चिकटला की त्याचे सर्टीफिकेट होते.
Since 1984
अजून एक चांगली प्रेमकविता.
चेहर्यावर तव अवखळ गोडी
चंचलता ती यौवन वेडी
अधीर उत्कट फुलूनी येती
मोती अगणित तव अधरावर
रिमझिम येता वळवाची सर
- हे कडवे मी व्यक्ती आणि वल्ली तल्या नाथा कामतच्या नजरेतून पाहून वाचले.
छान कविता
आवडली.
(ओलाचिंब)बेसनलाडू
छान!
छान आहे कविता!
हाती नाही येणे,हाती नाही जाणे,हसत जगावे,हसत मरावे, हे तर माझे गाणे!