मगाशी एका पुस्तकाची माहीती टाकली त्या धाग्यावर आणि माझी एक जुनी कविता आठवली. माझ्या ब्लॉगवर आहे. ती परत इथे डकवतेय. चळ लागल्या झुळझुळ रेषा त्यावरून नजर फिरवताना मी चित्रमित्राला विचारलं 'सांग की कुठून आणल्यास ह्या वाटा एकातएक मिसळणार्‍या आणि एकातून एक फुटणार्‍या? सांग ना कुठून आणलास लख्ख पिवळा रंग आणि पिवळट पाचोळा?' उत्तरादाखल तो स्वचित्रातून केवळ रोखून बघत राह्यला. आणि चित्रागणिक अजूनच विस्कटत, उसवत, पेटत गेला. त्याचे लाल केस भुरूभुरू जळत होते नजरेमधे ठिणग्या होत्या आणि उजव्या बाजूला कानाच्या जागी जखम होती. मग मला वाटत राह्यलं आपल्याला त्याच्या वाटा कळल्यात, पिवळट जाणीवांचा उगम हातीच आलाय.. आता त्याचं स्वचित्र खदाखदा हसलं पिवळा जांभळ्यात, जांभळा निळ्यात, निळा हिरव्यात हिरवा परत पिवळ्यात उडी मारून गेला रेषा खुळ्यासारख्या भिंगोरल्या .... .... मी अजून भिंगोर्‍याच खेळतेय! --- नीरजा पटवर्धन