म्हमद्या !

म्हमद्या, मस्त रेखाटला. आणि म्हमद्या, असा नको होता मरायला. मुस्लीम थोर असतात ...आणि तेच त्याच्या मरणाचं कारण..वगैरे कथेत उगाच लेखकाने घातले असे वाटले, असे असले तरी...कथा खूप्पच आवडली. अजून येऊ दे. -दिलीप बिरुटे

विशाल, तुमची लेखनकला आवडली. >>>ये बंबई की पब्लिक बडी हरामी है साब! प्यार से बात करो समझती नही है! आप काम मांगने जावो....तो धक्के मारके निकाल देंगे! साले कुत्तेपें हजारो रुपये खर्च करेंगे, पर गरीब आदमी को एक रोटी देने को तैय्यार नही होते! इदर सिग्नलपें बच्चे गाडी साफ करते है, ये हरामी गाडी साफ होने तक कुछ नही कहेंगे... उसके बाद जब रुपीया-दो रुपीया देनेका वक्त आता है..तो इनकी फटती है! एक एक पैसे के लिये खिचखिच करते है, गाल्या देने लगते है! गरीब सिर्फ गरिब होता है साब, उसका कोइ नै होता, होर कोइ उसका हो सकता है तो वो है पैसा, जो उसके पास कभी होता नही! मेरेको पता है साब, मै एकदम सही नै बोलताय, गलत काम करताय, पन क्या करे साली जिंदगीने येइच तो सिखाया है, जब मांगकर ना मिले तो छिन लो!">>> जीवनाचे दान योग्य न पडलेल्या माणसाला असे वाटणे स्वाभाविक आहे. अर्थात म्हणून ही विचारसरणी बरोबर आहे असे नव्हे. परंतू तो मुद्दा नाहीच. जीवनाचे भेदक दर्शन दुसर्‍या बाजूने दाखवण्याची लेखकाची शैली परिणामकारक आहे. >>>मुस्लीम थोर असतात ...आणि तेच त्याच्या मरणाचं कारण..वगैरे कथेत उगाच लेखकाने घातले>> असे वाटले नाही. ओघाओघात एका पात्राच्या तोंडी काही संवाद आले आहेत.

म्हमद्या मनाला भिडला. पण लक्ष्मीकांतच्या तोंडातले संवाद फार पुस्तकी वाटतायेत.

मस्त जमलाय लेख.

मस्त! विशालराव, मस्त लिहिलंय!! खूप आवडलं!!! जियो!!

म्हम्द्या छान रेखाटला आहे...

म्हमद्या च्या तोंडची बंबईया भाषा छानच जमली आहे. आणि कथा तर मस्तच. हे राज्यं व्हावे ये तो श्रींची इच्छा.