Skip to main content

पाऊस

लेखक रामदास यांनी गुरुवार, 11/06/2009 11:57 या दिवशी प्रकाशित केले.
हटवादी पोर हुंदके दाबत, जिन्याच्या पायरीवर बसावं असा पाऊस. पोळलेल्या हातानी घ्यावा कसा कडेवर.? ------------------------------------------------------------------------------------------------------ पाऊस भरतुकडा नादान साजण . कळत कसं नाही ? एका -अर्ध्यामुर्ध्या सरीनी कधी वाफ जिरते का?
Taxonomy upgrade extras
अनुभव
लेखनविषय:
वाचने 8289
प्रतिक्रिया 21

प्रतिक्रिया

अवलिया गुरुवार, 11/06/2009 12:01
दुसरी जबरदस्त !! खास रामदास स्टाईल !! वा ! मजा आली !! --अवलिया तुझे भास फ़ेनफ़ुले, ओंजळ ही माझी रिक्त खारवले स्वप्न माझे , नि आसवेही अव्यक्त सौजन्य - प्राजु

राघव शुक्रवार, 12/06/2009 15:59
क्लास! भारी लिहिलेत.. नेहमीप्रमाणेच. अवलियांशी सहमत! :) राघव ( आधीचे नाव - मुमुक्षु )

दत्ता काळे गुरुवार, 11/06/2009 13:42
चौदा-पंधरा शब्दात सामावलेल्या अप्रतिम काव्यओळी. ग्रेट.

विनायक प्रभू गुरुवार, 11/06/2009 18:08
अर्ध्या मुर्ध्या सरीनी वाफ कशी जिरेल?

श्रावण मोडक गुरुवार, 11/06/2009 18:10
अजून थोड्या सरी कोसळाव्यात...

बिपिन कार्यकर्ते गुरुवार, 11/06/2009 18:35
+१ बिपिन कार्यकर्ते

मराठमोळा शुक्रवार, 12/06/2009 15:06
सुंदर प्रकटन!! :) आपला मराठमोळा. कोणत्याही गोष्टीचा ताप येईपर्यंत ठीक असते, पण तिचा कर्करोग होऊ देऊ नये!!

प्रशु शुक्रवार, 12/06/2009 16:16
पोळलेल्या हातानी घ्यावा कसा कडेवर.? मस्तच..........

मुक्तसुनीत शुक्रवार, 12/06/2009 17:03
कविता आवडली. "भरतुकडा" म्हणजे काय ?

वेताळ शुक्रवार, 12/06/2009 17:34
मस्त कळत कसं नाही ? एका -अर्ध्यामुर्ध्या सरीनी कधी वाफ जिरते का? म्हणुनच सरकार म्हणतय की पाणी अडवा पाणी जिरवा. खविस,हडळ,मुंजा,गोस्ट,डेव्हिल,वेताळ

धनंजय शुक्रवार, 12/06/2009 19:41
पहिली कविता समजायला वेळ लागला, (माझ्या मतीने - मला कळलेला अर्थ तो कवीचा होता की नाही कोणास ठाऊक), पण समजल्यावर आवडली. दुसरीसुद्धा सहजसुंदर.

संदीप चित्रे शुक्रवार, 12/06/2009 19:43
>> एका -अर्ध्यामुर्ध्या सरीनी कधी वाफ जिरते का? क्या बात है ... आवडल्या ओळी खूपच :)

चतुरंग शुक्रवार, 12/06/2009 19:52
पहिली कविता त्यानंतर समजली. दुसरी समजली ती छानच आहे. एकदम जिवाला उकलून जाते! (भरतुकडा = लक्ष भरकटलेला, असे रामदासांनी सांगितले). चतुरंग

चन्द्रशेखर गोखले शनिवार, 13/06/2009 13:32
मोजक्या शब्दातलं उत्तम प्रगटन !

जयवी रविवार, 14/06/2009 13:57
क्या बात है.......जबरदस्त आहेत दोन्ही कविता !!

विसोबा खेचर सोमवार, 15/06/2009 09:16
कळत कसं नाही ? एका -अर्ध्यामुर्ध्या सरीनी कधी वाफ जिरते का? वा! क्या बात है.. आपला, (चाळीशीत असल्यामुळे आस्ते आस्ते वाफ जिरत चाललेला) तात्या.

मिसळलेला काव्यप्रेमी शनिवार, 23/02/2013 15:42
असं कधी लिहीता येईल हो आम्हा करट्यांना?? मुद्दाम वर आणतोय ह्या रचना... __/\__

NAKSHATRA बुधवार, 27/01/2021 18:06
कळत कसं नाही ? एका -अर्ध्यामुर्ध्या सरीनी कधी वाफ जिरते का? वा! क्या बात है..