'अकबर-बिरबला'च्या कथांची आठवण झाली. बिरबल ही आपल्या बुद्धीचातूर्याने मुर्ख अकबराला वेगवेगळ्या संकटांतून सोडवत असे.

भो: आचार्य बिरुटे सर: | गूढ रम्य भाषेतील कथा आवडली. सुरुवातीला, अगदी शीर्षकापासून, कथा कांहीशी डोक्यावरून जाऊ लागली. आता आपणही हेमगर्भाची मात्रा घ्यावी की काय असा विचार मनांत येऊ लागला. पण पुढें मजा आली. पिशितभुजाच्या गुहेचे वर्णन वाचून अंगावर कांटा आला. मी पुन्हा लहान होऊन चांदोबातली गोष्ट वाचत तर नाहीं ना असा भास झाला. बहोत बढिया. आर्यमनाची प्रश्नावली अशीच आणखी गूढ झाली असती तर आणखी मजा आली असती. कथा आप्रतिम झाली आहे. पुलेशु.

हम्म् , कथा मजेशीर वाटली पण का कोण जाणे वादळापुर्वीच्या शांततेचा भंग करणार्‍या एका जहरी हवेच्या अवखळ झोतासारखी वाटली. ------ छोटा डॉन-वायदेआझमांची-फिकीर एखादा "प्रण अथवा रिझॉल्युशन" म्हणजे काय ? जास्त काही नाही, मस्त गाजावाजा करुन ८ दिवसातच पहिली पाने पंचावन्न करणे. आता आमचा "लेखन न करण्याच्या" प्रतिज्ञेचेच पहा ना ... ;)

काही कळले नाही. अर्यमनने विचारेलेले प्रश्न, त्यांचा कथेशी संबंध आणि त्याची उत्तरे त्यांना का देता आली नाहीत ह्याचा काही ठाव लागला नाही. कथेतील वर्णनात्मक भाग उत्तम. मतकरी - धारपांची आठवण करून देणारा. खराटा (रंग माझा वेगळा)

मस्त कथा आहे. मुल आणि कविता होईपर्यंत खाजगी असते आणि एकदा "झाल्यानंतर" ते सार्वजनीक होते. - मराठी आणि बेळगाव, कारवार, अहवा, डांग, बर्‍हाणपूर, गोव्यासह संयुक्त महाराष्ट्र प्रेमी - पाषाणभेद उर्फ दगडफोड्या ( -राजेंनी बहाल केलेले नाव)

स.प्र.वा.नं.स.घे.टा.आ. प्रतिसाद म्हणजे जणू लग्नातले आहेर. एकदा घेतलेत की... बसा आयुष्यभर फेडत. ;)

हेच म्हणते.. त्या आवाजाच्या अनुरोधाने दोघेही एकमेकांचा हात धरुन जावु लागले. जाता जाता ते गुहेच्या आतमधे जावुन पोहोचले. आतमधे कुक्कुराच्या मांसाला पेटवुन मशाल बनवुन उजेड पाडला होता. तेथे एका उंचवट्यावर "ते" बसलेले होतं. केसाळ, लिबलिबित, हिरव्यागार डोळ्यांच्या खाचा मिचमिच करत, तीन मस्तकाचं, उग्र दर्प सोडत, एका तोंडानं गुरगुरत तर एका तोंडानं नुकत्याच मारलेल्या कुक्कुराचं आतडं चघळत, लाळ गाळत, एका तोंडानं सुस्कारे सोडत, विचित्र कुठलाही आकार नसलेलं पण त्रिमितीत दिसणारं "ते". विलक्षण दर्प सुटलेल्या त्या जागेत स्वतःभोवती डुलक्या घेत, अस्वस्थ सुस्कारे सोडत बसलेलं "ते". हे वर्णन आवडले. पण कथेमध्ये त्यातले प्रश्न, त्यांची न दिलेली उत्तरे, चक्रमुख आणि चक्षु:श्रवस यांनी पिशितभुजासोबत केलेला नाच.. याचा नक्की संबंध नाही समजला. थोडं विस्तारून सांगाल का? एक मात्र नक्की, की कथेतली भाषा ....संस्कृत प्रचूर शब्दांमुळे कथेचा बाज सुंदर सांभाळला गेला आहे. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

संजय अभ्यंकर http://smabhyan.blogspot.com/

आप्ल्या बहुजनाना कळल आस कायतरी लिवा कि. ह्ये काय ह्ये. एक पन शबुद समजला नाय :-SS तुमी कंदीपास्न त्या लोकान्च्या दरवाज्याला जावुन उभ राह्यलेत? :-? */*\*/*\/*\*/*\*/*\*/*\*/*\*/*\*/*\*/*\*/*\*/* हितन २ कोसाव औटपोस्ट नाहि? पोस्तात पोलीस काय करतोय...... मास्तर, दुसर कोन इचारनार?

हम्म. मजा चालु आहे तर :) चालु द्या ! चालु द्या !! --अवलिया

मास्तर कथेची शैली परिचीत वाटते आहे. अलिकडे संजोपरावांना भेटून आलात काय? ;)

+रत्नाकर मतकरी+सुहास शिरवळकर+नारायण धारप+चांदोबा ! क्रान्ति क्या पता किस मोडपर मिल जायेगा वो? गुमशुदा दिल को दिवाने ढूंढते हैं| अग्निसखा

"विद्यावाचस्पती"!! लेखाची भाषा आवडली. (कठीण शब्दांचे अर्थ सांगीतले नसते तर कळले नसते धन्यवाद. :-) ) कथा नव्या, जुन्या वाचकांचे वेगवेगळ्या पातळीवर मनोरंजन करते. :-) बहोत खुब!

असेच म्हण्तो

शैली ओळखीची वाटली. मजा आहे :-) :-D

विवा,काय आणि कशासंबंधी लिहीलंय हे टकुर्‍यात नाय घुसलं. पन जे बी लिवलंया त्येची भाषा बाकी जंक्शन जमलीये. हाती नाही येणे,हाती नाही जाणे,हसत जगावे,हसत मरावे, हे तर माझे गाणे!

खरंच...... भाषा एकदम सही !! पण मला पण अजिबातच समजली नाही :(

ज्याबद्दल आणि ज्या साठी लिहली आहे ते समजले . एकदम मस्त कथा आहे.खुपच सुंदर भाषेत लिहले आहे.खुप दिवसानी असे लेखन वाचण्यास मिळाले. धन्यवाद. खविस,हडळ,मुंजा,गोस्ट,डेव्हिल,वेताळ

काही अर्थ उमगले काही नाही. कथा आणी शब्द भांडार अप्रतीमच. ©º°¨¨°º© परा ©º°¨¨°º© फिटावीत जरा तरी जगण्याची देणी, एक तरी ओळ अशी लिहावी शहाणी... आमचे राज्य

_/\_ अ-श-क्य !!! वा र लो! ख प लो!! सं प लो !!! काय लिव्हलंय काय लिव्हलंय....एकेक शब्द जोरदार! तुफ्फान हल्लाबोल!! आज पुन्हा कळलं, दिलीप बिरुटे ह्या नावापुढं 'प्रा.डॉ.' ही बिरुदं का ते. :) आमच्या भाषिक आकलनक्षमतेच्या त्रोटक आवाक्यातून काही (सोडुन बाकी सगळेच म्हणा ना!)शब्द वगळता, कथा, कथाबीज, आणि कथेचा गाभा अगदी सुर्यप्रकाशाइतका लख्ख्ख्ख उमजला हो!!!!!!!!! हाणा च्यामारी!!! एक लंबर... डायरेक्ट बोफोर्सचं बंबार्डिंगच की हो! -(एक नगरजन) ध. ---------------------------------------------------------------------------------------- ::::हल्ली चालु असलेल्या मराठी-आंतरजालीय-टोळीयुध्दाचा आपण एक भाग नाही आहात? काय सांगता? स्वतःला कर्कवृत्ती मराठी माणुस कसे काय म्हणवता?::::

क्षणभर "सुरस व चमत्कारिक" ची पुढची एडिशन आली कि काय? असेच वाटून गेले.;) कथा उतम झालीय. अभिज्ञ. -------------------------------------------------------- पॉझिटिव्ह थिंकिंग....? अजिबात जमणार नाहि.

ही गोष्ट मला समजली की नाही मला माहीत नाही. पण पुनःपुन्हा वाचाविशी मात्र वाटली. या गोष्टीला जबरदस्त लय आहे, जी मनाला गुंतवून टाकते. मला तर जीएंच्या गोष्टींची आठवण झाली ! आपण गूढ काहितरी लिहीता, त्या मुळे समजो न समजो आपली गोष्ट वाचाविशी मात्र वाटते. माझे मराठी प्रस्तुत लेखकाइतके चांगले नाहि.. मात्र त्यामुळे उत्सुकता नाहि असे मात्र नाहि. विनंती करतो की लेखकाने या गोष्टीमागचेत्यांच्या मनातील भाव मांडावेत असो, तुमच्या गोष्टीचे रसग्रहण करणे मला पामराला अशक्य आहे. तरी तुमच्या शब्दभांडाराला आमचा सलाम. कृपा करुन तुम्हीच तुमच्या गोष्टीचे रसग्रहण केलेत तर मला समजायला सोपे होईल. कृपया थोडा वेळ काढून या गोष्टीचा अर्थ पण सांगावा , कठीण शब्दांच्या अर्थासकट ! म्हणजे आमचे पण मराठी जरा सुधारेल की , तेव्हढीच तुमच्याकडून प्रौढ साक्षरता अभियानास मदत ..... बाकी गोष्ट कळली नाही पण वाचायला छान वाटली. प्राडाँनी रसग्रहण करावे ही विनंती. वाचाविशी वाटते नक्कीच. पण अर्थ अजिबातच कळत नाही शब्दभांडारालाच सलाम आमचा. लय वगैरेही भारीच. त्यांचे हे सारे लेखन गूढ स्वरूपाचे आहे. वाचताना काही तरी कळतेय असे वाटते आणि क्षणात ते हरवून जाते असे यांच्या प्रत्येक कवितेवेळी होत आले आहे. काहीतरी कळतंय कळतंय कळतंय... अरेच्चा काहिच कळत नाहीये.......... अशी अवस्था. ही गोष्ट वाचताना लय खूप छान लागत होती. साधारणतः एखाद्या कवीला / लेखकाला त्याच्या साहित्यकृती उकलून दाखावायला सांगणे बरोबर समजत नाहीत पण प्राडाँना कळकळीची विनंति... त्याम्च्या गोष्टी नुसत्या इथे प्रकाशित करून भागणार नाही, त्यावर त्यांनी काही भाष्य करावे. वाचायची उत्सुकता आहेच. _____________________________ आवाज खालच्या सप्तकात बोलायला हवा असेल तर खर्जाचा रियाज करा.... ;)

एकदम आठवण आली... अगदी शब्द, नावे वाक्यरचना... खूप मस्त वाटलं. विकांताला एका मासिकाच्या टपरीवर चांदोबा पाहिला. मुखपृष्ठ खूपच मॉडर्न वाटलं म्हणून चाळला. विक्रम वेताळाचं तेच जुनं चित्र, तशीच नावं, लहान गावातली पडवी असलेल्या शाकारलेल्या घरांची चित्रं, पैरण आणि धोतर या वेशातली माणसं अशा अनेक गोष्टी पाहून वाटलं आहे अजून चांदोबा तसाच आहे. वरुन पोशाख जरा नवा आहे आणि गरजेचा. नीट वाचलं नाही पण नव्या जुन्या गोष्टींचा तोल सांभाळला आहे असं वाटलं. राजवैद्य, अधिपती, अर्यमन, घोरदर्शन, शयनगृहाकडे प्रस्थान केले.... मस्त आहे... अजून अशा काही कथा लिहा. जमल्यास एक मालिका. धमाल येईल. जी. ए. तर वाटले नाहीत. फक्त गूढ शब्द आणि रक्त, कवटी म्हणजे जी ए अजिबात नाहीत. आणि जी एंचे मुळात शब्दच गूढ वाटतात! शब्दार्थांवरुन वाचले तर गुहेतल्या प्रसंगाचे अन्वय लागला नाही. मनोरथ का विकल झाले हे कळाले नाही. सर्वात महत्त्वाचे अगदी अति अवघड प्रश्न असला तरी 'अर्यमन' नामक व्यक्तिने अमेरिकन डॉलरबद्दल विचारणे हे पूर्ण कथेला छेद देणारे आणि अचानकपणे बेअरिंग घालवणारे वाटले. एका वेगळ्या आणि मस्त लिखाणाबद्दल खूप धन्यवाद!

प्राडॉ, प्राडॉ, अवो आमचं काय चुकलं आसंल तर काढा तुमची ती डब्बल-बॅरल आणि घाला दोन गोळ्या आमच्या छाताडात!! पण हे आत्मक्लेश कशापायी करून घेताय? :)

कोणी तो ज्याने धागा काढुन संपादकांना लिहायला उद्द्युक्त केलं होतं? ;)

एकदम गुहेत शिरताना बजबजलेल्या कचर्‍याच्या ढिगाची आठवण होते. खविस,हडळ,मुंजा,गोस्ट,डेव्हिल,वेताळ

बिरुटे सरांच्या टंकणीतुन ही कथा बाहेर पडणार असे आमचे भाकित होतेच. ;) प्रकाश घाटपांडे आमच्या अनुदिनीत जरुर डोकवा.

बिरुटे सर...... आख्ख्या वर्षात या सारखी कथा पुन्ना ल्हिली नायी? आसं का कर्ताय?

हे काय आहे? काही कळेना ............ :( *************************** प्रातरग्निं प्रातरिंद्रं हवामहे प्रातर्मित्रावरुणा प्रातरश्विना: l प्रातर्भगं पूषणं ब्रह्मणस्पतिं प्रातः सोममुत रुद्रं हुवेम ll

मस्त

वाह ! क लिवलय क लिवलय. पुन्हा वाचुन आता अनेक अर्थ कळु लागलेत. साला हे इयान फ्लेमिंग, रश्दी, नसरीन वगैरे संपतात तिथे आमचे दि.बी. चालु होतात :) ©º°¨¨°º© परा ©º°¨¨°º© आमचे राज्य

:O कुठेतरी वाचलयं हे...आता आठवत नाहिये... लेखकांनी संदर्भाचा खुलासा करावा... - माया.