इंदिरा संतांची ही सुरेख कविता वाचली. ती इथे देत आहे.
विषय `पत्र`च आहे. आपल्याला आवडेल असे वाटते.
शिर्षक :पत्र लिही पण
पत्र लिही पण नको पाठवू
शाईमधुनी काजळ गहिरे
लिपीरेषांच्या जाळीमधुनी
नको पाठवू हसू लाजरे
चढण लाडकी भुवयीमधली
नको पाठवू वेलांटीतून
नको पाठवू तिळ गालीचा
पूर्णविरामाच्या बिंदूतून
नको पाठवू अक्षरातुनी
शब्दामधले अधिरे स्पंदन
कागदातुनी नको पाठवू
स्पर्शामधला कंप विलक्षण
नको पाठवू वीज सुवासिक
उलगडणारी घडीघडीतून
नको पाठवू असे कितीदा
सांगितले मी: तू हट्टी पण...
पाठविसी ते सगळे सगळे
पहिल्या ओळीमध्येच मिळते
पत्र पुढचे त्यानंतर पण
वाचायाचे राहून जाते
-इंदिरा संत ('रंगबावरी')
मीनल.
"फुलांसवे जर गंधहि जाता पत्रांमधुनी!"
अवांतरः आजकाल सुगंधी पत्रे मिळतात व जाणकार त्याचा उपयोग पण करतात.
मुल आणि कविता होईपर्यंत खाजगी असते आणि एकदा "झाल्यानंतर" ते सार्वजनीक होते.
- मराठी आणि बेळगाव, कारवार, अहवा, डांग, बर्हाणपूर, गोव्यासह संयुक्त महाराष्ट्र प्रेमी - पाषाणभेद उर्फ दगडफोड्या ( -राजेंनी बहाल केलेले नाव)
नेहमीप्रमाणे अप्रतिम कविता! मीनलताईनी इंदिरा संताची दिलेली कविताही खूप अवडली . आपल्या या कवितेवरून मीनलला इंदिरा संतांची कविता आठवली यातच आपली कविता कशी आहे ते कळतं !!
तुमची कविता खूप आवडली.
इंदिरा संताची कविताही अप्रतिम....
"Why to worry and have wrinkles when you can smile and have dimples."
My blog .... just to spread smiles...
http://ulta-pulta-jokes.blogspot.com/
हळूच भिजल्या पापण्यांतला चंद्र हासला,
पुन्हा तुझे प्रतिबिंब पहाता पत्रांमधुनी
मस्तच...
मदनबाण.....
I Was Born Intelligent,But Education Ruined Me.
Mark Twain.
सुरेख
इंदिरा संतांची ही सुरेख कविता
चांगला
मस्त आहे
सुंदर !
सुंदर
अप्रतिम कविता!
अप्रतिम
नेहमीप्रम
+१
हळूच
अहा...क्या