धर्म, देश आणि सोयीची व्याख्या!

पुस्तकी परिभाषा - देशाचे सार्वभौमत्व, एकता आणि घटनात्मक कायदे जोपासणे म्हणजे देशभक्ती ! त्यासाठी रस्त्यावर थुंकले नाही तरी चालते, इन्कम टॅक्स वेळेवर भरला तरी चालते, राजकीय तळ्या उचलल्या नाही तरी चालते. मुद्दे आधारित बोलणे, राजकीय विचार जास्त जीवाला न लावून घेणे, हे काही added advantages असतील. आमच्या आडात नागरिकशास्त्र नाही अन् आम्ही पोहऱ्यात राजकारण आणू पाहतोय हेच आमचे दुर्दैव.

अवांतर :

आयशप्पत ! तुम्ही येशूला मानता की पोपला असा प्रश्न कुणी ख्रिश्चनांना विचारीत नाही. तुमचा खलिफा कोण हा प्रश्न मुस्लिमांना कोणी विचारीत नाही. साम्यवाद आणि समाजवाद यांतला नेमका फरक काय हे कोणीही डाव्यांना विचारीत नाही. 

पण देशप्रेम आणि धर्मप्रेम म्हणजे काय याची डोस्केफोड मात्र हिंदूंनी करायची. इ कौणसा इण्साफ हुवा जी ? ज्यांनी घास घेतला त्यांच्या तोंडचा वास घ्यावा जी.

-गा.पै.

> पण देशप्रेम आणि धर्मप्रेम म्हणजे काय याची डोस्केफोड मात्र हिंदूंनी करायची. 

ख्रिस्ती धर्मांत ख्रिती लोकांनीच आपल्या धर्म आणि विश्वासावर प्रचंड टीका, चिंतन लेखन केले आहे. त्यातून अनेक विविध ख्रिस्ती संप्रदाय तसेच पराकोटीचे नास्तिक निर्माण झाले आहे. आत्मचिंतन, आत्मभिमुखता कुठल्याही विचारसरणी साठी चांगलीच आहे.

साम्यवाद आणि समाजवादातील फरक ह्यावर त्याच लोकांनी विपुल लेखन केले आहे. माझ्या सारख्या भांडवलशाही पुरस्कर्तीला दोन्ही सेम वाटतात.

-- 

Patriotism is the last refuge of a scoundrel. - सॅम्युएल जॅक्सन १७७५ 

-- 

चला ध्रुव राठी पाहायचा नाही (मला तो चिप आणि मूर्ख वाटतो) तर मग भारतीय सरकार आणि त्याच्या पॉलिसी ह्यांच्यावर टीकात्मक काही वाचायचे आहे, पाहायचे आहे तर राष्ट्रप्रेम approved असे काय आहे ? जसे हलाल सर्टिफिकेट असते तसे देशप्रेम सर्टिफिकेट सुद्धा ह्या मंडळींनी काढावे सोपे पडेल ! 

मी बरेच म्हंजे बरेच वर्ष मिपा वर असून केवळ वाचनमात्र होतो , पण हे भाऊ फक्त आपल्यालाच सगळं माहित आहे आणि आपल्या मताशी सहमत नसरणारे  सगळे म्हणजे  केवळ कर्मठ, बुरसटलेल्या, संकुचित मानसिकतेचे आहेत आणि मिपावर राहण्याच्या त्याना अधिकार नाही असेच लिहीत आहेत

भाऊ जर तू म्हणतोस "हा मंच वैचारिक देवाणघेवाणीसाठी आहे" तर दुसर्याने काही लिहले कि इतका उचकतोस का ??

आता मूळ मुद्याकडे

आंदोलन (Andolan) म्हणजे एखाद्या विशिष्ट सामाजिक, राजकीय, आर्थिक किंवा पर्यावरणीय ध्येयासाठी किंवा बदलासाठी लोकांच्या समूहाने एकत्र येऊन केलेली संघटित व शांततापूर्ण कृती. हे सामान्यतः अन्यायाविरुद्ध लढण्यासाठी, हक्क मिळवण्यासाठी किंवा जनमत तयार करण्यासाठी उभारले जाते.

देशविरोधी वक्तव्य करणाऱ्या सर्वांना  एकत्र करून त्याच्या मार्फत तरुणांना भडकावणे 
फक्त हिंदू धर्मातील देवदेवतांची टिंगल करण्याचा आणि एका अशांतिप्रिय धर्माचे गुणनगण गाऊन त्याचा धर्मप्रसार (??) करणे
एखाद्या समाजसेवकाला (??) पुढे उपोषणाला बसवून , त्याच्याच पुढ्यात जेवणावर आडवा हात मारणे
तरुणांना उन्हात बसवून आपण फाईव्ह स्टार मध्ये राहणे आणि शिफ्ट ला आल्यासारखे भेट देऊन जाणे

असले धंदे कोणी करत असेल तर तुमचा आंदोलन सुरु करण्याचा हेतू कितीही उद्दात्त असला तर लोक नावं ठेवणारच , त्यातून आपले आंदोलन सरळ मार्गावर न्यायाचे कि जो कोणी नाव ठेवेल किंव्हा प्रश्न विचारेल तो लगेच सरकारचा गुलाम ह्या चौकटीत बसवून मोकळे व्हायचे , जर तुमच्या व्याख्या इतक्या संकुचित असतील, तर तुमचा पायाच कच्चा आहे.

देशविरोधी वक्तव्ये करून फूट पडणे, तुमच्या आंदोलनाची दिशा काय किंव्हा तुमच्या नेमक्या मागण्या काय असा  प्रश्न विचारणाऱ्या तरुणांच्या विचारांना सरकारचे गुलाम ठरवणे आणि समाजात द्वेष पसरवणं हे`आंदोलन नसून निव्वळ लोकशाहीचा मांडलेला खेळ (तमाशा ??) आहे. हे समजायला कोणत्याही आयटी सेलच्या गाईडलाईन्सची किंवा प्रोपगंडाची गरज नाही.

मुळात मला आज इथल्या सुजाण वाचकांना विचारायचे आहे: तुमच्या मते "देशातल्या विद्यार्थ्यांच्या, तरुणांच्या हक्काच्या आंदोलनालाची " खरी व्याख्या काय असावी?  ती सर्वसमावेशक असावी की केवळ काही ठराविक लोकांच्या राजकारणात उतरण्याचा सोयीची?

आता मला लगेच अंधभक्त्त वैगेरे ठरवू नकोस , मला अंधभक्त्त , आपटार्ड , चमचे , गुलाम, सतरंजी उचले हे सगळे एकाच लेव्हलचे वाटतात.

कर्मकांडाला, अंधश्रद्धेला आणि भेदभावालाच जर तुम्ही देव, देश आणि धर्म समजत असाल, तर मग देव आणि देश वाचवायची नाही, तर आधी तुम्हाला स्वतःला सुधारण्याची गरज आहे. ​

हे वाक्य हिंदु / मुस्लीम / ख्रिच्शन / शिख / बौद्ध या सगळ्यांना लागु आहे की फक्त हिंदु धर्माला?

ओह!आताच जस्ट पलीकडच्या धाग्यावर हेच लिहिले होते... ते इथेही परफेक्ट बसतेय.

 लक्षात घ्या पुढची पिढी कर्मकांड अजिबात मानत नाही.... हो "अजिबात "

पण म्हणून त्यांनी द्वेषही, जो मागच्या पिढीचा अवगुण आहे. तो पुढे न्यावा हा कोत्यापणा करू नये.राष्ट्रप्रेम तर हवेच!

माझ्य घरातील जेन जी,अल्फा यांची नास्तिकतेकडे होणारी वाटचाल पाहता, हे मुद्दे येतील असे वाटले नव्हते. माझ्या घरातल्या पिढीला केवळ सगळ व्यवस्थित पाहिजे आहे.

जातीद्वेष, धर्मद्वेष या पुढच्या पिढीने तरी धरून पुढे येऊ नये 🙏

 लक्षात घ्या पुढची पिढी कर्मकांड अजिबात मानत नाही.... हो "अजिबात "

कोणत्या जगात आहात आपण.

गणेशोत्सवात लालबागच्या राजाला जाऊन पहा. १६ तास रांगेत उभे राहतात. बहुसंख्य तरुणच दिसतात.

शिर्डीला पायी जाणारे पहा १०० %  लोक पस्तिशीच्या  आतले असतात.

उलट झाले आहे.

रविवारी मरिन ड्राइव्ह ला जाऊन पहा. बुरखा घातलेल्या मुस्लिम महिलांच्या झुंडीच्या झुंडी दिसतात. त्या पूर्वी सुद्धा असत. पण पूर्वी एवढ्या मोठ्या प्रमाणावर बुरखे घालत नसत.

जगणं कठीण झालं कि माणसं कर्मकांडाचा आधार घेऊ लागतात.  

जगणं कठीण झालं कि माणसं कर्मकांडाचा आधार घेऊ लागतात.  

You said it ! 

समस्या आहे हे मान्य करणं समस्या सोडवण्याची पहिली पायरी आहे.

फार इंटरेस्टिंग आहे एकुणात…..

निषेध म्हणुन तुम्ही तुमच्या मित्राला सुरेश चव्हाणकेचे "विश्लेषणात्मक" व्हिडिओ पाहताना पकडुन त्याला  देशद्रोही म्हणुन उलट प्रत्युत्तर द्यायला हवं खरंतर...🤐 पण तुमच्यासारख्या विचारवंतांना असला बालीशपणा शोभणारी नाही हे ही खरंच !!! 

तुमच्यासारख्या "हाडाच्या" पुरोगामी तथा उदार मनोवृत्तीच्या लोकांना ह्या समाज नियंत्रित करण्यासाठीची आयुधे असणाऱ्या धर्म आणि देश(प्रेम) यासारख्या संकुचित(?) संकल्पनांची ओझी वागवायची, त्यांच्या व्याख्या शोधायची दुर्बुद्धी तरी का सुचावी बरं 🤔🤔

खरं तर, धर्मविहिन व्यवस्था आणि बोर्डेरलेस स्टेटस यापेक्षा  सर्वसमावेशक असं तुमच्यासाठी दुसरं काही असू शकेल का ??? 

असो, "स्पष्ट इशारा" वाचुनही प्रतिक्रिया लिहिण्याचा प्रमाद केल्याबद्दल तुमचा क्षमाप्रार्थी आहे. 

१९९६ साली आपली लोकसंख्या ९८ कोटी होती आणि २००८ साली १२१ कोटी म्हणजेच. या १२ वर्षात २३ कोटी मुलं जन्माला आली.

म्हणजेच २०१४  ते २०२६ या काळात २३ कोटी तरुण १८ वर्षांचें होऊन नोकरीच्या बाजारात आले.

सर्वच्या सर्व सरकारी निमसरकारी स्थानिक स्वराज्य संस्था लष्कर निमलष्करी दले यात मिळून २.३ कोटी सरकारी नोकऱ्या आहेत.

म्हणजेच सर्वांच्या सर्व सरकारी नोकरांना बडतर्फ केले तरी  ९० % लोकांना सरकारी नोकरी मिळणें अशक्य आहे.  त्यातून आपल्याकडे शिक्षणमहर्षी यांनी शिक्षणाचा जो काही अभूतपूर्व खेळ खंडोबा करून ठेवला आहे त्यामुळे मुलांना मिळणारे शिक्षण हे त्यांना नोकरी किंवा धंद्याच्या बाजारात निरुपयोगी आहे.

यातून हे तरुण केवळ वैफल्यग्रस्त आणि निराश होतात. प्रत्येकाला सरकारी नोकरीच हवी असते. ती मिळणे शक्य नाही. पण हे कोणीही सांगणार नाही.

सश्री मोदी यांनी मुलांना व्यवसायाभिमुख शिक्षण घेऊन व्यवसाय  करा मग तो भाजी टाळण्याचा का असेने हे सांगितले तर त्याबद्दल केवढा गदारोळ झाला.

तरुणांची माथी भडकावणे सहज सोपे असते. आपल्या पेक्षा कमी बुद्धिमत्तेच्या पण आपल्या  बरोबरच्या  मागास वर्गीया ला आरक्षणातून आणि श्रीमंतांच्या मुलाला खाजगी मिळताना पाहून तरुण अधिकच वैफल्यग्रस्त होतात. यातून मग मराठा जाट धनगर वंजारी माळी अशा अनेक जातीचे पुढारी त्यांना आरक्षणाचे गाजर दाखवतात.  त्यासाठी अनेक तरुण आपली डोकी फोडून घेतात.              

मागच्या तीन दशकांत आय टी मध्ये आलेल्या लाटेत बी एस सी (आय टी) किंवा कोणत्याही शाखेतील अभियंत्यालाच काय  हवशा नवश्या गवशाला पण ५० ते ७५ हजारांची नोकरी मिळत होती. आता कृत्रिम बुद्धिमत्ता आल्याने  हा बुडबुडा फुटला आहे. पण झकपक कपडे घालून वातानुकूलित खोलीत आयटी ची नोकरी सर्वाना हवीहवीशी वाटते आहे ज्या नोकऱ्या फार कमी झाल्या आहेत. कृत्रिम बुद्धिमत्तेत महारथ असलेल्याना आजही भरपूर पगाराच्या नोकऱ्या उपलब्ध आहेत. पण त्याला लागणारे उच्च कौशल्य किती तरुणांकडे आहे?          

या वैफल्याचा फायदा उठवून सध्याचे आंदोलन चालू आहे.

सध्या परिस्थिती काय आहे? तंत्र शिक्षण घ्यायची कुणाची तयारी नाही. कारण हाताने काम करण्याची कुणाची तयारी नाही.

आज तुम्ही एसी, पाणी शुद्धीकरण यंत्र, इलेक्ट्रिशियन, प्लम्बर, गवंडी, इ क्षेत्रात मोठ्या प्रमाणावर मुसलमान किंवा राजस्थान कडचे कारागीर दिसतात. कारण त्यांच्याकडे शिक्षण नाही म्हणून ते अशा क्षेत्रात येऊन काम करता करता शिकून तंत्रज्ञ होत आहेत आणि मुंबई सारख्या शहरात बऱ्यापैकी  पैसा कमावत आहेत. 
पण आपल्या मराठी तरुणांना त्यात रस नाही.

सरकरने आम्हाला शिक्षण दिले पाहिजे नोकऱ्या दिल्या पाहिजेत आम्हाला सगळं घर बसल्या मिळालं पाहिजे या वृत्तीतून बाहेर आलं पाहिजे. पण विरोधी पक्षात असलं कि अफाट आश्वासनं द्यायची आणि सत्तेत अली कि त्यांच्या तोंडाला पानं पुसायची हा आपल्या ७५ वर्षांचा इतिहास आहे.

जो नेता सांगतो कि आरक्षणातून तुम्हाला काहीही फायदा होणार नाही त्याला घरी बसवलं जातं आणि जो सांगतो आरक्षण हा तुमचा जन्मसिद्ध हक्क आहे त्यासाठी तुम्ही लढा दिला पाहिजे त्याचा उदो उदो होतो.

आज या तरुणांनी असलेलं सरकार पाडलं आणि नवं  सरकार आणलं तरी ते सरकारी नोकऱ्या कुठून निर्माण करणार आहेत? आपल्याला बाजारात आवश्यक असणारे कौशल्य आपणच मिळवले पाहिजे हे आईबापानी  सांगितलं पाहिजे. सरकार आपल्याकडूनच घेतल्याशिवाय आपल्याला फार काही देऊ शकत नाही हि वस्तुस्थिती त्यांना कुणी सान्गु इच्छित नाही.    

पण शासनाच्या सह सचिव( जॉईंट सेक्रेटरी) या उच्च पदावर कार्यरत असणाऱ्या  बाईं जरांगे पाटील आपल्याला आरक्षण देतील या आशेवर होत्या. मला धक्काच बसला. अर्थात ते आरक्षण मिळाले नाही म्हणून त्या आता फडणवीस यांच्यावर खापर फोडताना दिसतात.  

नेपाळ श्रीलंका, बांगलादेश, पाकिस्तान मध्ये या अराजका मुळे काय चालू आहे हे तरुणांना समजावण्याच्या ऐवजी येथे पण नेपाळ श्री लंकेसारखी क्रांती केली पाहिजे हे सांगणाऱ्या नेत्यांना अक्षरशः देशद्रोहाच्या आरोपाखाली अटक केली पाहिजे.

झुरळांच्या नेत्यांकडे काही तरी ठोस कार्यक्रम आहे का?        

नीट मधून १ लाख ३७ हजार जागा उपलब्ध आहेत यात ६३ हजार सरकारी महाविद्यालयात आहेत  आणि २२ लाख इच्छुक आहेत 
there are a total of 136,939 MBBS seats available across India for the 2026-27 academic session, which includes 63,296 government seats and 73,643 private seats.

मग बाकी २० लाख विद्यार्थी हे काय करणार आहेत? याबद्दल झुरळांकडे काही विचार आहे का?                             
        
परीक्षांत पेपर फुटणे हे वाईट आहेच. पण हे गेली ७५ वर्षे चालू आहे. माझ्या लहानपणापासून मी हे ऐकत आलो आहे.

आपल्याला एका परीक्षेत यश मिळाले नाही तर काय होईल याचा विचार आईबापांनी करून ठेवणे आवश्यक आहे. त्यात प्राधान्यक्रम ठरवून ठेवणे आवश्यक असते. अन्यथा विश्वास नांगरे पाटील यांच्या कहाण्या  ऐकून  तिशी पर्यंत यू पी एस सी च्या वाऱ्या करून झाल्यावर खाजगी कंपनीत चिकटून सरकारला शिव्या घालणारे लोक काही कमी नाहीत.        

झुरळांकडून आशा ठेवणारे अतिउच्च शिक्षित लोक पाहिले कि हसावे कि रडावे हे कळत नाही.  

मोदी सरकारच्या आत्यन्तिक द्वेषातून लोक आपली सारासार बुद्धी गहाण कशी ठेवतात याचे आश्चर्य वाटते.  

सोत्रि,

जगणं कठीण होण्याच्या कारणाला तोंड देणं शक्य होत नाही तेव्हा त्यापासून पलायन करण्यासाठी कर्मकांडांचा  आधार घेतला जातो. ते टाळून जर जगणं कठीण होण्याच्या कारणाच्या मुळाशी जाण्याचा प्रयत्न केला आणि ते दूर करण्याचा दृढनिश्चय केला की जगणं सुसह्य होत जातं. 

कारणाच्या मुळाशी जायला वेळ व/वा इच्छा असेलंच असं नाही. किंबहुना खूपश्या लोकांना शक्य होत नाही. अशांनी जर कर्मकांडात आधार शोधला तर ते पलायन कसं काय?

आ.न.,

-गा.पै.

कर्मकांड म्हणजे PK ने मोदींना निवडणूक जिंकून देणे आहे.