मिसळ हा ओव्हर हाईप्ड पदार्थ आहे

आमच्या शेजारी मुळचे सिन्नर  तालुक्यातील होते. ते गावाहून मटकी आणत त्या मटकीची  उसळ खूपच चवदार लागायची . मिसळीची चव मटकीवर अवलंबून  असते. त्यामुळे खेड्यात मिळणारी मिसळ ही शहरात मिळणाऱ्या मिसळीपेक्षा चवदार असते.  

दुर्दैवाने हे खरे आहे. मिसळीत भजी टाकली, उसळ नी शेव जास्त असलेले फरसाण! चविष्ट रस्सा असेल तर मिसळी इतका उत्तम पदार्थ नाही! कधी धुळ्यात आला तर सिंधीची मिसळ चाखा! 

बहुतेक वेळा लेखक आणि प्रतिसादकर्ते वेगळ्या ग्रहांवर असतात असे वाटते. इथे पाभेंना मिसळीला शिव्या घालणे अपेक्षित आहे तर पब्लिक इथं चांगली मिसळ मिळते नि तिथं चांगली मिसळ मिळते करुन राह्यलेत. लेखकाला उभारी येईल असे प्रतिसाद देत चला लोक्स !

90 टक्के वेळा खराब मिसळ मिळते! फक्त १० टक्के दुकानातच मिसळ मिसळूसारखी मिळते.

पुष्कळ वर्षांपूर्वीची गोष्ट आहे, त्यावेळी मिसळपाव हा एक नवा पदार्थ (विशेषत: पुण्यात) प्रचलनात येत होता. दिल्ली, इंदूर वगैरेमधे ऐकिवात नव्हता. आमचे सगळे नातेवाईक पुण्यात असल्याने एकदा पुण्याला गेलो की सगळ्यांकडे जावे लागायचे (त्याकाळी अगत्याने घरी बोलवायची प्रथा संपलेली नव्हती) पण गम्मत म्हणजे सगळ्यांकडे "मस्तपैकी मिसळपाव बनवली आहे" हेच. अगदी वैताग आला होता. भेट नको पण मि.पा. आवर असे झाले होते. फालतू पदार्थ आहे. 

२०-२० क्रिकेट सारखी मिसळ चटपटीत, लवकर पोटभरू पदार्थ आहे.  >>>>
  मी ह्याबाबत असहमत आहे. अनेक ठिकाणी वाईट मिसळ मिळते मान्य! पण ज्या ठिकाणी चविष्ट मिसळ मिळते तिथे नक्कीच कष्ट घेतलेले असतात! रस्सा वडा आणी मिसळसाठी काही दुकाने फेमस असतात, तिथला रस्सा हा तेलकट नी मसालेदार नसतो तरीही चविष्ट असतो त्या साठी कष्ट असतात!  अश्या ठिकाणची मिसळही चविष्ट असते. मी मैदा खात नाही त्यामुळे पावही खात नाही मिसळ पोळीसोबत खातो. त्यामुळे ९० टक्के ठिकाणी वाईट मिळत असली तरीही ज्या दहा ठिकाणी मिसळ मिळते ती चांगलीच असते. बाकी घरात बनलेली मिसळ भयंकर असते, कुणाच्याही घरी खा. चित्रगुप्त काकानी बरोबर सांगितले, कुणाच्या घरी गेलो नी मिसळ आली खायला तर समजायचं कार्यक्रम झाला. 🤣

ऐक्चुअली मिसळपाव हा ओव्हर्हाईप्ड पदार्थ झाला आहे. 

सर्व मराठीभाषकांची सामायिक मालकी आणि प्रत्येकाचे त्यात योगदान असताना केवळ प. महाराष्ट्राच्या काही भागाने विषेषत: पुणेकरांनी जणू काही याचा सातबारा आपल्या नावावर केला आहे. बरं केला तर केला पण काही व्हैल्यु ऐडिशन म्हणावे तर ते तसे नाही. उगी उपासाचीच कर, चुलीवर कर, तंदूरला कर, आत कोळसा टाकून स्मोकी इफेक्ट दे असले हांडगे प्रकार मिसळपाव संदर्भात सुरु आहेत. मिसळपावचे खरे दर्दी चाहते मिसळपावकडून काय अपेक्षा करतात त्यापेक्षा स्वत:ला काय पाहिजे तेच घालायचे आणि सर्वांना ते आवडायला पाहिजे, त्याचे रिव्ह्युस चांगले आले पाहिजेत , ओरिजैनिलिटी ला कोलून, प्रतिस्पर्ध्याची उणेदुणी काढूनच स्वत:ला सिध्द करायचा अट्टाहास ह्यामुळे अट्टल खवय्ये आता "नको मिसळपाव" ह्या लेव्हलला आले आहेत. खवय्यांना आता असल्या पुळचट प्रयोगांचा आणि ते करणाऱ्या लोकांचाही राग आला आहे. कदाचित अशा प्रयोगातून मिसळपावचा मूळ आत्मा कुठेतरी गवसेल म्हणून वारंवार मिसळपाव कडे येणाऱ्या खवय्यांचाही भ्रमनिरास होण्याचे प्रमाण वाढले आहे. आपला वेळ आणि पैसा खर्चून काहीतरी भुस्सा भरण्याची वेळ सतत येत गेल्यास इतर चवींकडे आणि ते मिळणाऱ्या स्थळांकडे लोकांनी आपला मोहरा वळवायची वेळ आली आहे. 

मूळ मिसळपाव म्हणजे काय आहे हे आता खरोखरच सम्जून घ्यायची वेळ आली आहे. 

महाराष्ट्रात लोकांचे दोन प्रकार आहेत.  

१) ज्यांना मिसळ आवडते ते --विविध ठिकाणी मिसळ चाखायला जातात आणि मिसळपाव सारख्या स्थळावर सुद्धा येतात.

२) बाकी लोक -- मिसळ ही पदार्थ म्हणून कशी चांगली नाही यावर  फालतू चर्चा करतात  

हा हा हा.. मला सर्वात जास्त रोचक वाटणारा प्रकार म्हणजे मिसळीसारख्या पोटभरू आणि कधीकधी चविष्ट निघणाऱ्या पदार्थाबाबत भाषिक अस्मितेपेक्षा तीव्र प्रादेशिक अस्मिता असतात. आमची मिसळ खरी अस्सल.. वाटाणा विरुद्ध मटकी, जहाल विरुद्ध मवाळ.. पापडी विरुद्ध फरसाण.. पोहे विरुद्ध बटाटा..

पाव सॅम्पलची पुढची जनरेशन आहे.

बेकरीतून मिळणारे पदार्थ  पुर्वी वर्ज्य होते. हळूहळू ब्रिटिश स्थिरस्थावर झाले व याचा  प्रसार  दोन स्तरावर  झाला. एक उच्चभ्रू जे साहेबांचे अनुकरण करण्यात  धन्यता  मानत होते. दुसरे गरीब कष्ठकरी ज्यांना ही गोष्ट  पोटभरण्यासाठी सहज व स्वस्त  होती. त्यातून 

चहा बटर

चहा पाव 

बन मस्का

पाव सॅम्पल 

वगैरे पदार्थ पुढे आले.

भारतातील  पहिली बेकरी केरळ मधे सुरू झाली. नाताळ करता केक हा प्रमुख  पदार्थ  साहेबासाठी अनिवार्य असल्याने तो तिथेच बनू लागला. मग पुढे पाव,बटर, बिस्किट, पेस्ट्रीज अशी अनेक रूपे विकसीत  झाली.  असो ही एक वेगळीच जिल्बी पडू शकते. 

अजिबात खात नाही. 

बिस्किट पेक्षा गोड शंकरपाळी खावी.

तसेही मैदा,साखर  गुळ कमीच  जवळपास खातच नाही. 

एकुणच मिसळपाव च्या दर्ज्याबद्दल सहमत आहे. 

वीसेक वर्षांपूर्वी मिळायची तशी मिसळ आता क्वचित मिळते. 

खेड्यात खरेच चांगली मिसळ मिळते. पुण्यात आजही  मोजक्या ठिकाणी मिळते. अधुन मधुन आवडीने खातो सुद्धा. 

नाशिक ला मिसळपाव ला जरा वाईट दिवस आले आहेत. आधीची सर्व चांगली मिसळ मिळण्याची ठिकाणे एक तर बंद झाली आहेत किंवा दर्जा खालावला आहे. 

यात मिसळपाव ची काय बी चूक नाय 🤩

हे मत मी पूर्वी इथेच कुठेतरी मांडले आहे.

हा पदार्थ स्केल होणारा आहे, बेरोजगार लोकांना तुलनेने कमी भांडवल वापरुन मिसळ आणि तत्सम दुकाने टाकता येतात, वरती आजकाल ते 'आमच्या सगळीकडे शाखा आहेत' या फ्रंचाइजिकरणाला आलेले ग्लॅमर. आणि त्यामुळे जो तो उठतो तो क्लाऊड किचन आणि तसले चाळे करत बसतो.

सगळ्या हायवेवरती ऑस्करवाडी मिसळ वगैरे अत्यंत भंगार नावांच्या शाखा दिसत असतात पस्चिम महाराष्ट्रात.

मिसळ, गुळाचा चहा, पावभाजी वगैरे या गोष्टी इतक्या डोक्यात जातात की विचारू नका. 

पावभाजी हा काय कचरा खात असतात लोक?

आमच्या ऑफिसजवळ जोगेश्वरी मिसळ नावाचा प्रकार आहे.
लोणच्याची फोड बसेल एवढी वाटी दही आणि तेवढ्याच वाटीत मटकी, 
काकडीचा एक काप, गाजराचा एक काप
नखाएवढा लिंबू, तो चिमटीत धरून पिळताना निसटून दुसऱ्याच्या टेबलावर उडणार नाही याची काळजी घ्यावी लागते. २ पाव जास्तीचे घेऊन बिल फक्त १३० रुपडे .
चव यथातथाच.

मित्राने सांगितल्यावर घराजवळच नवीन झालेल्या मोरया मिसळ हा प्रकार अनुभवण्यास गेलो.
८० रुपयाची मिसळ आणि अमूल बटर सदृश्य लावलेले पाव मात्र अगदी पाहिजे तेवढे मोफत. 
उत्साहाने गेलो आणि एक पावतच ती पाणीदार मिसळ खाण्याची ईच्छा मेली.
काउंटरवर पैसे दिले तेव्हा त्या मालकाने मिसळ अशी शिल्लक का ठेवली हे विचारायची तसदी सुद्धा घेतली नाही.

मुंबई कराड रस्त्याला तर मिसळीची दुकाने जत्रेप्रमाणे लागली आहेत. पण एखाद्या  देखील हॉटेलात चवदार म्हणून मिसळ मिळेल तर शप्पथ.

प्रसिद्ध नाटककार गोविन्द बल्लाळ देवल आणि कोल्हापूर मध्ये एक मिसळ वाल्याकडे जात होते 
त्याची मिसळ तीच खरी मिसळ असे म्हणतात 
त्यानंतर तशी मिसळ झाली  नाही

देंवल गेल्यानंतर त्या मिसळ वाल्याने एखाद वर्षात त्याचे हॉटेल बंद केले.  

तिकडे मिसळ खाणारे कोणीही  जिवंत राहणार नाहीत असे भाकीत एक महान ज्योतिषाने केले होते , दुर्दैवाने ते खरे झाले

मिसळीचा हाईप करण्यामध्ये एक मोठे योगदान यूट्यूब वर बिहारी accent मध्ये shorts video बनवणाऱ्या पोरांचे आहे. 

आईये दोस्तों आज आपको दिखाते है महाराष्ट्र का एक फेमस खाना जो की खाने में बहुत ही मजेदार और मसालों से यूुक्त रहता है !

महाराष्ट्राच्या प्रत्येक तालुक्यात एकाहून एक जबरदस्त रेसिपीज सापडतील. आजी लोकांच्या अनुभवातुन ऐकलेल्या ह्या पाक सिद्धींचे नीट डॉक्युमेंटशन झाले तर जबर कूक बुक होईल ती एक.

मिसळ हा ओव्हर हाईप्ड पदार्थ आहे.
- अगदी काही अंशी सहमत; परंतु हाइप सगळ्याच लोकप्रिय पदार्थांची होते / केली जाते, त्यात मिसळीलाच सिंगल आउट करणे म्हणजे ...

मिसळ बनवण्यात कसलेही पाक कौशल्य अपेक्षित नसते.
- पूर्णतः असहमत; कोणताही पदार्थ करायला कौशल्य लागतेच. अर्थात ते कौशल्य सर्वांकडे असतेच असे नाही. एक ग्लास पाणी दे म्हटलं तर रेसिपी सांग असेही म्हणणारेही लोक्स् असू शकतात!

लेखात मिसळीच्या दर्जाच्या तक्रारी आहेत त्या चूक आहेत असे नाही पण त्यामुळे मिसळ औवरहाइप्ड् पदार्थ कसा होतो हे कळले नाही.

बाकी चिंचवड भाजी मार्केटात नेवाळे मिसळ मी अनेकदा चाखली आहे व ती मला आवडते. इतर अनेक ठिकाणांची मिसळ अजिबात आवडली नाही. काही ठिकाणांची आवडली. मिसळ पाव माझा आवडता पदार्थ (व आवडते पोर्टल) आहे हेवेसांन!

हाइप सगळ्याच लोकप्रिय पदार्थांची होते / केली जाते, त्यात मिसळीलाच सिंगल आउट करणे म्हणजे

बाडीस

असेच नको इतके हाइप केलेले पदार्थ म्हणजे

अमृतसरी छोले,

पंजाबी लस्सी,

बटर चिकन

एक तात्विक प्रश्न आहे. मला गुलाबजाम, बासुंदी, रबडी, फिरणी, जिलबी, इत्यादि गोड पदार्थ आवडंत नाहीत. म्हणून ते अत्युक्त ( = ओव्हरहाईप्ड ) आहेत.

हे कितपत बरोबर मानावं ?

-गा.पै.

मिसळपाव मराठी लोकांशिवाय इतर कुणी खात नाही.  माझ्या आठवणीप्रमाणे सिंधी कँपात {मुगाची} उसळ पावात घालून खायची पद्धत होती ती अजूनही आहे. 

मी पुण्यातलाच पण पत्नी दिल्लीची आहे.  २०१२ नंतर आता ती इथे पुण्यात आली.  तिने मिसळ हा पदार्थ पाहिला, खाल्ला आणि तिला आवडला.  मग घरात कधी मटकीची उसळ केली तर त्यावर कांदा, टमाटे, कोथिंबीर कापून त्यावर लिंबू पिळून आणि फरसाण टाकून त्याची मिसळ बनवू लागली.  हेच सोपस्कार तिने मुगाच्या आणि वाटाण्याच्या उसळीसोबत देखील केले आणि या उसळींचीही मिसळ बनवून खाल्ली.  आमच्या सासूबाई देखील काही काळ आमच्या सोबत इथे राहिल्या होत्या आणि त्यांनी हे पाहिले.  मग एकदा त्यांनी काबुली  चण्याची उसळ केली असता त्यावरही असेच उपचार केले.  ते पाहून माझी पत्नी नाराज झाली.  

मूग, मटकी किंवा वाटाणा यांचीच फक्त मिसळ बनवायची असते.  काबूली चण्यांची नाही असे तिने सांगितले.  पण त्यावेळी मी मध्यस्थी करीत सासूबाईंचे लॉजिक अगदीच चूकीचे नाही हे सांगितले.  कारण मूग मटकी आणि वाटाणा या खाद्यान्न वर्गातच काबूली चणे देखील समाविष्ट होतात आणि त्यामुळे त्यांना काबूली चण्यांच्या उसळीचीही मिसळ बनवावी असे वाटणे स्वाभाविक आहे.  

प्रचंड मेहनत करुन रचलेली मुगल ए आझम सारख्या चित्रपटातली गाणी लोकप्रिय होणे आणि

मामींची सुंदर मुलगी, संजू राठोड, ढींच्याक पूजा, सोनुचा विश्वास नसणे टाईप गाणी लोकप्रिय होणे 

यात फरक आहे.  पहिल्या प्रकारच्या गाण्याच्या चाहत्यांना दुसऱ्या प्रकारच्या गाण्यांच्या लोकप्रियतेचा राग येणे सारखीच गोष्ट म्हणजे हा धागा आणि त्याचे सार आहे.  

https://www.youtube.com/watch?v=4KdKHgGvv8U&pp=ygUdbWFtaSB0dW1jaGkgbXVs…

Overhyped आहे की underrated, सुलभ आहे की दुर्लभ ह्या वादात न पडता "मिसळ" आवडते हे सांगून खाली बसतो.

बहुतेक मराठी पदार्थ हे overhyped आहेत ! 

तुमचा मिसळी  वर राग का ? मिसळ खाऊन हगवण वैगेरे लागली का??

ओव्हरहाईप ह्या शब्दाचाच इतका overhype झाला आहे का आज तात्विक निषेधार्ह थालीपीठ, मिसळ, करंजी, लाडू, मराठी पदार्थ, दक्षिणात्य पदार्थ सगळेच एकदम शिजवून खात खात आंदोलन करायची ईच्छा होते आहे पण मॅगी आणि अंडी उकडणे ह्याच्यापुढे मजल जात नसल्यामुळे गप पडतो ! सगळेच ओवर हाइप असेल तर मर्त्य मानवाने खावे काय आणि उदराग्नी/ क्षुधा इत्यादी शांत कशी करावी ?

खरंच मिसळ हा ओव्हरहाईप्ड आहे ... आणि भेसळ हेही खरेच आहे. 

तयार करायला अतिशय सोपा म्हणुन ग्राहकांच्या माथी मारलाय हाटेलवाल्यांनी 

दर्जाची तर गोष्ट करायलाच नको, 

सोलापुर रोडला गेलं आणि हडपसर पार केलं की पोहे सुद्धा मिळत  नाहीत ,.... सगळी कडे शिवनेरी मिसळपाव  वैताग येतो साला. 

पुणे आनी पिंचिवाडीमध्ये पण जोगेश्वरी मिसळने  प्रचंड प्रदुषण करून ठेवलंय ..

कधीतरीच ठिक आहे.