निसर्गाची ऐशीतैशी, सारं काही विकासापोटी,

झाडे पाडून बांधू बिल्डिंग, कमवू आपण  कोटी-कोटी!

काल जिथे ऐकू येत होता, पक्षांचा मंजूळ गाभा,

तिथे आज थाटला आहे, चायनीजचा मोठा ढाबा!

हीच परिस्थीती हिमालयात बघायला दिसली. काही जनरेशन नंतर सर्व  संग्रहालयात दिसेल असे वाटते.

कवितेचा आशय पोहचला. काल परवा पर्यावरण दिन होता त्यामुळे पर्यावरणाची विशेष आठवण होतेच. 

छान. लिहिते राहा. 

बाय द वे, कसं काय आमच्या गरिबाच्या मिपावर असं लिहायला आलो होतो. 
 

-दिलीप बिरुटे
 

कैक पिढ्यांच्या वहिवाटीच्या 

मिटल्या त्या पाऊलखुणा

मुका झाला आसमंत सारा 

भासे आज केविलवाणा

......

...

अगदी बरोबर...

खुप छान!