Skip to main content

शशक- एका पायाचा कावळा

लेखक राजेंद्र मेहेंदळे यांनी मंगळवार, 16/09/2025 13:11 या दिवशी प्रकाशित केले.
वडील गेल्याने अचानक सुट्टी घेउन त्याला भारतात यावे लागले. चुलत भावांनी सुरुवातीचे विधी केले होते, पण "निदान पिंडदानाला तरी ये" म्हणुन त्याला गळ घातली होती. गुरुजी आले. त्यानी सगळे विधी समजावुन सांगितले. त्यावर तो आढ्यतेने म्हणाला" माझा या सगळ्यावर अजिबात विश्वास नाही. केवळ थोडक्यासाठी वाद नकोत म्हणुन मी हे सर्व करायला तयार झालोय." सगळे घाटावर पिंडदानाला जमले. बराच वेळाने एक कावळा पिंडावर उतरला आणि भाताची मूद चिवडु लागला. त्याला एकच पाय होता. याने काही वेळ पाहीले मात्र आणि धाय मोकलुन रडु लागला. गुरुजींना कळेना काय झाले? त्यानी त्याच्या खांद्यावर हात ठेवला आणि विचारले. ---------------- हा म्हणाला--माझ्या बाबांनाही एकच पाय होता
लेखनविषय:
लेखनप्रकार

वाचने 2859
प्रतिक्रिया 17

प्रतिक्रिया

आवडली. माझा अमक्यावर विश्वास नाही, तमक्यावर विश्वास नाही म्हणून फुशारक्या मारणाऱ्यांना नियती कधी कशावर विश्वास ठेवायला भाग पाडेल काही सांगता येत नाही.

अधिकारवाणीने शंकासमाधान करणारे न भेटल्याने गोधंळ उडतो. मग सोईस्कर मार्ग म्हणजे फुशारकी मारणे. काही काही गोष्टी साठी स्पष्टीकरण मिळतच नाही. काही पिंडाला कावळा शिवतच नाही.असे का? इच्छा राहिली असेल म्हणून स्पष्टीकरण दिले जाते. खखोदेजा.

अधिकारवाणीने शंकासमाधान करणारे न भेटल्याने गोधंळ उडतो. मग सोईस्कर मार्ग म्हणजे फुशारकी मारणे. काही काही गोष्टी साठी स्पष्टीकरण मिळतच नाही. काही पिंडाला कावळा शिवतच नाही.असे का? इच्छा राहिली असेल म्हणून स्पष्टीकरण दिले जाते. खखोदेजा.

In reply to by राजेंद्र मेहेंदळे

आयुष्मान्भव काकेश त्वं चिरंजीव पश्य मां| पितॄणां प्रियतां नित्यं मयि भक्तिं विधास्यसि|| काकेशा चिरंजीव हो आणि बराच वेळ माझ्याकडे बघ तुमच्या पूर्वजांना प्रसन्न करण्यासाठी तुम्ही नेहमीच माझ्यावर भक्ती कराल. :-) :-)

In reply to by नावातकायआहे

हे काकेशा, तूर आयुष्य वाढून तू चिरंजीव हो. पितरांचे प्रिय करण्यासाठी माझ्या भक्तीचा स्वीकार कर.

In reply to by प्रचेतस

पितरांचे प्रिय करण्यासाठी माझ्या भक्तीचा स्वीकार कर. असली प्रार्थना केली तर मला पितरप्रिय व्हावे लागेल किंवा काकेश

In reply to by नावातकायआहे

बराच वेळ माझ्याकडे बघ... खुप खुप इमाजिन केलं,कावळा‌ माझ्याकडे टक लावून कस किती वेळ पाहत असेन... ;) ;)

फांदिवरी बसून तो स्वमग्न होता इच्छा आकांक्षाचा हिशोब लावीत होता मिन्नते बहू केली परी न तो बधला छळावयास तुम्हां येईन फिरून वदला पोटात कोकताना कावले गुर्जी जेंव्हा काढून दर्भ काक,म्हणाले मिटवून हिशोब टाक

झकास कविता!! काढून दर्भ काक,म्हणाले मिटवून हिशोब टाक एकदम प्रॅक्टीकल