होडी
वाण्याचे सांगतो कुळ,
विकतो देहू गावी गुळ
नांदुरकीच्या झाडाखाली
बेतुक्या शोधतो मुळ
स्वर टाळ चिपळ्यांचा
विरून हवेत गेला
छेडून विणेच्या तारा
बेतुक्या थकून गेला
भोवती गर्द पाचोळा
काही हिरवा काही पिवळा
काही वार्याने उडून गेला
काही तीथेच निजला
दुथडी किनारा जोडी
सावरते पाण्याचे लोटं
विझतील श्रावणधारा
दोलायमान ही होडी
सोडून पाश होडीचे
तो घेऊन जाईल दूर
झुरतील बंध रेशमाचे
मग पुन्हा येईल पूर
सुंदर... चित्रदर्शी रचना
छान कविता .
थोडी थोडी समजली पण पूर्ण नाही.
संत तुकारामा वर आहे हो काव्य
बरोबर. पहिल्या कडव्यातून ते कळले, तरी शेवटली तीन अगम्य
संत तुकारामा वर आहे हो काव्य
संत तुकाराम यांच्यावर असे
@चित्रगुप्त,गणेशा -कविवर्य ग्रेस म्हणतात....
समजली,
कुळं , गुळं,मुळं, लोटं,
@कर्नल साहेब, आता समजले.
Oh! स्पष्टीकरणा नंतर समजली! :
वाचुन समजली असे वाटले होते
धन्यवाद
कविता ही शब्दयात्री, उभी
@गणेशा