गुरू आतला
नसे भोवती छत्रछाया वडील गुरू आतला सावली ती वसे नसे सोबती पितृमाया वडील गुरू लाभला प्रेम पाठी तसे
उरी पोकळी पोरकी राहिलेली भरूनी जिवाला मनी पाविले नदी कोरडी आटली वाहिलेली भिजूनी किनारा तृषा भागिले
नसे पाहिले धैर्यशाली वडील गुरू राखला हात माथी असे नसे जाहले आप्तवाली वडील गुरू जागला साथ जन्मा जसे
मने कोवळी कोंडली घुस्मटून करी मोकळा बंध जे राहिले फुले पाकळी सांडली कुस्करून सुवासास वेचू गुरू वाहिले
सहमत आहे ...
आपल्यातील गुरू
स्व आवाज....
माहितीसाठी आभार
मातृतत्त्वाच्या उल्लेखावाचून
माय पाठी तसे
छत्रछाया वडिलांची आणि पाठीशी
आभारी आहे
रामचंद्र भौं शी सहमत.
नेमकं सांगितलंत.
मनःपूर्वक आभार
सुंदर रचना ! गुरुचे महत्व
मनःपूर्वक आभार!
गुरुमहात्म्य सांगणारे मुक्तक
आभारी आहे