"दूर दूर कोण तिथं काळोखात फ़िरे
मला पाहूनिया करी कोणते इशारे
सुख तिथे दूर उभं हसतंय गं
मन माझं खुळं मुसमुसतंय गं.."
द्वैअर्थी लिखाण छानआहे.
कवी बींची आठवण झाली.
- पाषाणभेद उर्फ दगडफोड्या (- राजेंनी बहाल केलेले नाव)
चाल लावली तर मस्त श्रवणीय गाणं तयार होईल. :)
चाल लावून स्वतःच्या आवाजात चढवा ही कविता.
आपला मराठमोळा.
कोणत्याही गोष्टीचा ताप येईपर्यंत ठीक असते, पण तिचा कर्करोग होऊ देऊ नये!!
झकास !
तुझ्या सार्या वेदनांचा माझ्या मनात पोत
मी तुझी पडछाया , पाठी,तुझ्यावर मात्र झोत
माझ्याच स्पर्शानं जुनं दु:ख ठुसठुसतंय गं
मन माझं खुळं मुसमुसतंय गं..
अरे वा ! छान झाली आहे कविता..मस्त !
अनेक वर्षे जगणार्या मोठ्या वृक्षांच्या बाबतीत सामान्यतः वठणे हा शब्द वापरला जातो. वठलेला वेल ही कल्पना वेगळी वाटली.
-- लिखाळ.
कधी कानी
मस्तच!
सुंदर
वेगळी पण
सुंदर कविता
झकास
+१
हुरहुर
खुळं
चांगलंय!
मुसमुसणार
द्वैअर्थी
नाद आहे
ए मस्त
कवितेला
सर्वांचे मनापासून आभार.
नेहमी प्रमाणेच
सुंदर कविता.
सुंदरच
प्राजुताई,
वा उदयजी..
भोंडल्याचं गाणं असावं तसं वाटतंय!
असेच म्हणतो
असेच म्हणतो !
अरे वा ! छान
सर्वांचे