एकदा train मधे एक अप्सरा जवळ येऊन बसली

च्यायला ! नशीबवान आहात ! :) आम्ही जेव्हा जेव्हा ट्रेनने प्रवास केला तेव्हा मिशाळ बाप्पे अन केसाळ छोकरेच आसपास असतात. :) बाकी, कधी कधी लोकलमधे जागा असते तेव्हा वाटते कुणी येवुन बसावे शेजारी तर कसले काय? कुणीतरी 'ए भाय ! हट ना! बैठने दे ! खीसक थोडा !!" असा आवाज देवुन कुणीतरी तृतीयपंथीच येवुन बसतो.... साला मुंब्रा, ठाणा, कुर्ला स्टेशन आले आणि बाजुची जागा खाली असली तर टेन्शनच असते. असो. बाकी, तुमची अनुस्वार देण्याची पद्धत पाहुन आमच्या एका मित्राची आठवण आली. हल्ली तो ठाण्याला असावा अशी शंका आहे. तुम्हाला भेटला तर आठवण काढत होतो सांगा :) --अवलिया

कविता छान आहे. तुमचा प्रवास असाच नेहमी सुगंधीत होवो. :) - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

कविता छानच आहे. आवडली. मलासुद्धा पुण्यावरुन मुंबईला जाताना शिवनेरी बसमधे एक बंगाली अप्सरा भेटली होती. सकाळी लवकरचा प्रवास होता, कदाचित झोप पुर्ण न झाल्याने ती नकळत माझ्या खांद्यावर डोके ठेवुन तास दिड तास मस्त झोपली. तिला जाग आल्यावर थोडी चर्चा झाली, त्यात ती पुण्यातच एनसीआरए मधे काम करते असे समजले, शिक्षणही चांगले होते. तिचे पाणीदार आणी काजळ घातलेले मोठे डोळे अजुनही चांगलेच लक्षात आहेत. मनात म्हंटल आता या क्षणी लग्नाची मागणी घालावी आणी हो म्हणाली तर मुंबैत उतरल्य उतरल्या लगेच उरकुन घ्यावं. अतिशय सुंदर रुप आणी बोलण्यावरुन मोकळ्या स्वभावाची आणी हुशार वाटली. पुन्हा भेटण्याचा योग मात्र आला नाही. :( आपला मराठमोळा. कोणत्याही गोष्टीचा ताप येईपर्यंत ठीक असते, पण तिचा कर्करोग होऊ देऊ नये!!