काठावरचे प्रेम.....

काठावरचे प्रेम..... अस्ताला जाणार्‍या सूर्याला बघून एकदा रात्र म्हणाली, "बराच काही काळ तळपतोस मग शेवटी असा का मावळतोस?" सूर्य म्हणाला , "वेडे , मी जातो तुझ्या सुखासाठी तू आसुसलेली असतेस तुझ्या चंद्राच्या मुखासाठी ! आपलं तारुण्य उधळतेस , पहाटे पहाटे दु:खी होतेस पुन्हा यावं लागतं मला , तुला फुलवायला , तुझ्या सुखासाठी !" रात्र : " खरंच राजा , चंद्रापेक्षाही तूच खरा सखा आहेस भेटतोस काही क्षणांसाठी , पण धग देतोस जगणार्‍या प्रत्येक कणासाठी ! मला तुम्ही दोघेही हवेत , दोघांना एकत्र मला बघायचंय 'एक हात तुला अन् एक हात त्याला' असं बेधुंद जीवन जगायचंय !" सूर्य म्हणाला , "मलाही सखे एकदा तुझ्या कुशीत निजायचंय ही धग खूप असह्य आहे , शांत होईतो चांदण्यात भिजायचंय ! पण .....आपल्याला असं वागता येणार नाही तुझ्या रात्रीच्या प्रियकरासाठी तुला जायलांच हवं आणि.....तुझ्या त्या सुखी क्षणांसाठी..... "तो" येताच , मला असं विझायला हवं ! ----------कवी : सन्मित्र (उदय गंगाधर सप्रे-ठाणे , ०८ डिसेंबर २००५ , ०८.०० वा.)