हातसडीचा अस्सल (इंद्रायणी) तांदूळ

हातसडीचा अस्सल (इंद्रायणी) तांदूळ - १) किमान ओळख (पारख) कशी करावी ? >>> सुगंध . उच्च प्रतीच्या इंद्रायणी तांदुळाला अप्रतीम सुगंध असतो कि जो अगदी सहजपणे ओळखता येतो २) साधारणतः योग्य किंमत काय असावी ? >>> मिलवरुन आम्ही पॉलिश ईंद्रायणी ४० रु किमतीने आणतो, तोच आमच्या घराशेजारी ५५ रु ने मिळतो, हातसडी ५० आणि ६५ अनुक्रमे. ३) आरोग्यदायी फायद्यासाठी तांदूळ किती जुना असावा ? >>> कल्पना नाही. एक वर्ष जुना इंद्रायणी पचायला सहज असे म्हणातात पण मलातरी काहीही फरक जाणवला नाही. पण आरोग्यासाठी म्हणत असाल तर तांदुळ खाऊच नये, नाचणी ज्वारी बाजरी बेस्ट . ४) किफायतशीर नि घरपोच मिळू शकेल असा काही संपर्क कोणाकडे आहे का ? (खात्रीशीर आणि चोख व्यवहार अपेक्षित.) नाही. पण सर्प्राईझिंगली कोल्हापुर साईडचा काळभैरव ह्या ब्रँडचा इंद्रायणी हा अल्मोस्ट मावळातील अन भोर मधील इंद्रायणीच्या तोडीस तोड आहे, तो अ‍ॅमेझॉन वर किंव्वा शेजारील दुकानात मिळतो का ते पहा. बाकी अधिक माहीतीकरिता आमच्या ह्या जुन्या चर्चा / धाग्याला भेट द्या . https://www.misalpav.com/node/32116 - अजुन एक भात प्रेमी मार्कस ऑरेलियस

तुमच्या शंकांचे समाधान खालील ठिकाणी होऊ शकेल. १. माहिती साठी फोन किंवा what's app करा 9823417542 प्रविण . २. सागर कोपर्डेकर फोन नंबर : +91 8378999193 ३. राकेश कुरलप बुक करण्यासाठी कॉल करा - 8779020316/9850144660 ४. सौ दीपा कुलकर्णी. 8308068297. ५..# इंद्रायणी तांदळासाठी For order and Delivery Details contact - Nikhil Shevkari 9881838152 बास का?

इंद्रायणी आणि आंबेमोहर तांदूळ एकच का ? आणि हातसडीचा म्हणजे काय ?

चर्चेतून चांगली माहिती मिळत आहे! आमच्या मूळ गावी साताऱ्याला आंबेमोहोर तांदूळ खातात तर पुण्यातले आमचे नातेवाईक इंद्रायणी तांदूळ खातात. रोजच्या वापरात आम्ही पडलो सुरती कोलम किंवा वाडा कोलम आणि पुलाव/नारळी भात/बिर्याणी साठी बासमतीवाले, त्यामुळे इंद्रायणी तांदुळाबद्दल विशेष काहीच माहिती नाही पण चर्चा वाचतोय...

आमटी भात मिळाल्यास बहात्तर हुर सुद्धा नको. नसरापुर आमचे आजोळ उष्टावणा पासून अंबेमोहर त्यामुळेच फक्त अंबेमोहराचे फॅन. उत्तर भारतात कालीमुंछ,शक्करचिनी हे दोन प्रकार आवडतात. जम्मू च्या आर एस पुरा मधील बासमती व राजमा एक नंबर. सेवानिवृत्तीनंतर इंद्रायणी चाखला पण घरात कुणालाच आवडला नाही. बिर्याणी,पुलाव,फ्राईड आणी जिरा राईस करता बासमती. बाकी अंबेमोहर.

भात अतिप्रिय. एक गोष्ट मात्र आता आताशा कळते - शेतीचे यांत्रिकीकरण मोठ्या प्रमाणावर झाले नाही आणि शेती पिढी दर पिढी (विशेषतः भातशेती) विखंडित होत जाते याचा एक फायदा असा की भातजातींचे सपाटीकरण होत नाही. म्हणून प्रत्येक शेतातला भात वेगळा असेच म्हणावे. अस्सल असे काही नाही हे उमजोन असावे. अगदी भुदरगड आजर्‍यातले रिमोटेस्ट गावीसुद्धा अस्सल घनसाळ मिळत नाही. कारण? अस्सल घनसाळ असे काही मुळातच काही नाही. आपापल्या परीने लोक काही वाण अस्सल म्हणून लावताती, एकमेकांना विकताती, क्वचित काही लोक विद्यापीठांतूनि मिळवताती. अशा प्रकारे भेसळ होऊन मिश्र जातींचे बियाणे कायम तयार होत असते. त्यामुळे अस्सल असे काहीही नसते. घनसाळीचा जिओ टॅग आहे तीतली प्रमाणकेसुद्धा संदिग्ध आहेती. त्यामुळे विषेश कोणाच्या नादाला लागू नये. आणि स्वतःचा खिसा हलका करू नये. फायद्यासाठी लोक रामायणापर्यंत पेडिग्री नेताती. कुश-लव घनसाळ खात होते का जापोनिका सुशीसाळ हे व्हॉट्सअपवर पाहून मार्केटिंगला बळी पडू नये. आरोग्यदायी खाण्याचे आणखी हजार मार्ग आहेती. त्यामुळे 'अस्सल' वाण शोधत बसणेची व्यर्थ धावपळ करो नये. त्या त्या भागात एखादे वाण उत्तम वाढते, ते त्या त्या भागातून खरेदी करावे. मजला पर्याय नाही म्हणून मला ब्रँडेड कंपन्यांचे तांदूळ विकत घ्यावे लागते. तथापि, पुणे वा कोल्हापूर येथे वसतेसमयी मी हमखास नॉनब्रँडेड तांदूळ घेत असे. कोल्हापूरात आणि अलिकडे पुणे येथेही तांदूळ महोत्सव भरताती. सरकारप्रायोजित मोठ्या उत्सवांवरी नजर ठेऊन असावे. उत्सवाचे शेवटी शेवटी महोत्सव बंद होताना वर्षभराचा तांदूळ खरेदी करावा. पुणे येथे हरेक बोळांत आजकाल 'बालाजी ट्रेडर्स' आहेत. त्यातल्या त्यात मोठे बालाजी ट्रेडर्स दुकान बघून तेथे अनेक नमुन्यांचे तांदूळ घ्यावे. मजला सिल्की कोलम प्रचंड आवडतो. खालोखाल स्थानिक जिरग्या साळी, काळसर साळी, विशेषप्रकारच्या साळी - कोथमिरसाळ, तांबसाळ इत्यादी विशेष प्रिय. केरळी उकडाचावल सुद्धा मिक्स करून खायला उत्तम. तथापि रोज रोज गिळवत नाही. मजला हातसडीचा कोणताही तांदूळ रोज रोज गिळवला नाही. म्हणून मी नंतर तो नाद सोडूनि दिला. भातच खायला कमी करायचा आहे तयांनी मात्र हातसडीचा तांदूळ रोज अवश्य खात जावे. असो, तुमची इच्छा महत्त्वाची. काही जास्तीची पोषकद्रव्ये मिळाली आणि पोट साफ होत असेल तर का खावो नये हातसडीचा तांदूळ? जरूर खावे. पण त्यायोगे आकाशपाताळ एक करणेची गरज नाही.. बरेचदा धडपड करून मिळविलेला हातसडीचा तांदूळ आणि रेशनचा तांदूळ यांपैकी रेशनचा तांदूळ रूचिपूर्ण आणि जास्त पोषक असतो की. आणि तांदूळ हाताने सडविला काय मशीनने सडविला काय, तांदळाच्या वरचे आवरण न निघालेशी मतलब असावा. हाताने सडविलेल्या तांदळात असे काही अन्नपूर्णा काही जास्तिची जादूई प्रथिने टाकीत नाही.. हाताने सडविणेचा एकमेव फायदा म्हणजे स्नायू बळकट होताती. म्हणून जास्तीची पैका द्यावयाचाच असेल तर तांदूळ सडविणारे मनुष्यांचे दंड पाहूनिच मोलभाव करावा. त्यामुळे गिमिकी मार्केटिंगला बळी पडो नये. तांदूळ शंभर वर्षे जुना काय अथवा या मोसमाचा काय, त्यातून आरोग्यदायक अधिक कोणता हा प्रश्न गैरलागू आहे. फरक पडलाच तर पोतामध्ये पडेल. जुना तांदूळ चिकट नसतो. बाकी काही नॅनोग्राम पोषक तत्त्वे इकडतिकडची होतील इतकाच काय तो फरक. त्यामुळे ऐसिया गोष्टींचाही लोड घेवो नये. तरीही खाजेपायी हिमालयातूनही वाइल्डराईस तांदूळ मिळवणेस माझी हरकत नाही. - भातप्रेमी अण्णा

सध्या हातसडीचे तांदूळ मिळणे अवघड आहे. सिंगल पॉलिश तांदूळ हातसडीचा म्हणून विकण्याची फॅशन आहे. मावळात ४० रू . ने उत्तम इंद्रायणी मिळतो. जास्त पाणी घालून रटरटून शिजवल्याने भात चिकट गोळा होतो . पाण्याचे योग्य प्रमाण सापडल्यास इंद्रायणी सारखा सुंदर भात नाही. बादवे तांदळाची चर्चा आणि >> रेठरा बासमती चे नाव आले नाही याचे आश्चर्य वाटले.

बरेच प्रकार आहेत. --------- कुणी लखनौ(उपवर), कोळ्हीकोड,कुन्नुर (केरळ)येथे जाऊन बिर्याणी खाल्ली आहे काय?

बासमती च्या विविध प्रकारांबद्दल कोणास काही माहिती आहे का ? जुना बासमती ( पिवळसर रंगाचा ) लो जी आय असतो ,,, आरोग्याचं दृष्टिने प्रामुख्याने बसमतीच खाल्ला तर कसे काय ?