श्री योगेश चिथडे-एक द्रष्टा

******

*****

माणसाच्या जीवनात प्राणवायूची खरी किंमत काय आहे करोनाच्या काळात सर्वानाच कळून चुकले.

एक सैनिक जो देशाच्या उच्चतुंगता भागात कार्यरत आसतो त्याला प्राणवायूची किंमत काय आसते ते पावलो पावली समजते.

काही सामान्य व्यक्ती समाजाला अनोळखी आसतात. गुपचूप, गाजावाजा न करता सामाजीक बांधिलकी जपत आसतात. त्यांचे असामान्य कर्तृत्व जेंव्हा समाजा समोर येते तेंव्हा, बाकीबाब, कवीवर्य बा भ बोरकरांची कवीता आठवते आणी दोन्ही कर आपोआप जुळतात.

"दिव्यत्वाची जेथ प्रचिती
तेथे कर माझे जुळती
गाळुनिया भाळीचे मोती
हरिकृपेचे मळे उगवती
जलदांपरी येउनिया जाती
जग ज्यांची न करी गणती"

काश्मीरमधील उच्चतुंगता भागात सेनेच्या जवानांना श्वास घेणे सुकर व्हावे, यासाठी सियाचिन आणी कुपवाडा इथे दोन कोटी रूपये खर्चून ऑक्सिजन प्रकल्प श्री योगेश चिथडे आणी सौ.सुमेधा चिथडे यांच्या प्रयत्नातून उभारला गेला व देशाला समर्पित केला. श्री योगेश चिथडे सुरुवातीला हवाई दलात कार्यरत होते. तेथील आठ वर्षांच्या सेवेनंतर ते स्टेट बँक ऑफ म्हैसूरमध्ये रुजू झाले. देशाचे संरक्षण करणाऱ्या जवानांसाठी समाजाने काही तरी केले पाहिजे, या भावनेतून १९९९ मध्ये पत्नी सुमेधा यांच्या साथीने त्यांनी 'सोल्जर्स इंडिपेंडंट रिहॅबिलिटेशन फाउंडेशन'ची (सिर्फ) स्थापना केली. "लोग जुडते गये कारवाॅ बनता गया"

हुतात्मा जवानांच्या कुटुंबांना मदत करणे, वीरनारींना स्वतःच्या पायावर उभे करण्यासाठी ते सातत्याने प्रयत्नशील होते. स्वतःच्या आर्थिक योगदानाबरोबरच सर्वसामान्य नागरिकांकडून निधी जमवून सामाजीक बांधिलकी या भावनेतून एवढे मोठ्ठे कार्य आपल्या ६१ वर्षाच्या छोट्याश्या आयुष्यात करून समाजा समोर एक आदर्श सोडून निजधामास निघून गेले.

कै.योगेश चिथडे यांच्यावर गेल्या काही दिवसांपासून खासगी रुग्णालयात उपचार सुरू होते. तिथेच बुधवारी २०-७-२०२२ सायंकाळी उशिरा त्यांची प्राणज्योत मालवली. त्यांच्या मागे आई-वडील, बहीण,पत्नी सुमेधा, मुलगा हृषीकेश असा परिवार आहे. चिथडे यांच्या पार्थिवावर गुरुवारी सकाळी पुण्यातील वैकुंठ स्मशानभूमीत अंत्यसंस्कार करण्यात आले.

मी स्वतः सेना विकीत्सा कोर मधे होतो आणी प्राणवायूच्या सिलेंडरची पुरवठा शृंखला किती लांब आणी दुश्कर होती याची चांगलीच कल्पना आहे. तंगधार सारख्या देशातील इतर भागाशी सहा महिने दळणवळण खंडित आसणाऱ्या भागात प्राणवायुचे भंडारण (Storage) आणी पुरवठा एक वेगळेच आव्हान होते.तीन वर्ष आशा दुर्गम भागात काम केल्यामुळे हा ऑक्सिजन प्रकल्प सैन्य आणी स्थानिक लोकांसाठी किती मोठ्ठे वरदान आहे याची चांगलीच कल्पना आहे.आशा या द्रष्ट्या ,महान योगेश चिथडे व त्यांच्या साथीदारांना मानाचा मुजरा. परमेश्वराने योगेश चिथडे यांना आजुन आयुष्य द्यायला हवे होते. ईश्वरेच्छा बलियसीः , पुण्यात्म्याला माझ्यातर्फे भावपूर्ण श्रद्धांजली.