कधी वाचशील का गं , तू आर्त ही कहाणी?
शब्दांत गुंफलेल्या कविता इथे कशाला?
जे एकदांच मरती , त्यांच्या परी उदास
मी सारखाच मरतो , अश्रू मला कशाला?
या ओळी खुपच भावल्या.. अतिशय भावस्पदर्शी कविता मनापसुन आवडली..!!
तुमच्यासारख्याकडून वाहवा मिळणे म्हणजे .....
"मल्लिका शेरावत ने "पद्मा खन्ना च्या कपड्यात डान्स आयटम करायची" अभिलाषा मनी बाळगली असतां तिला चक्क "हेलन" चे स्किन कलरचे "तंग" कपडे घालून भावस्पर्शी कॅबरे करायला मिळणे" .....
असेच झाले (हसून घ्या ! गैरसमज नको हां साहेब प्लीज् !)
अतिशय आभारी आहे....कविता २६ वर्षांपॉर्वीची आहे.....मी १२ वी पास(?) झाल्यावरची.....
तुमच्या लेखनाची जमली की नाही नक्की सांगू शकत नाही; पण माझ्य आकलनाची जमली नाही, हे नक्की. म्हणजे कविता कळली; पण ती वाचून, समजून मला 'कसे वाटले' (बरे वाटले, चीड आली, वाईट वाटले इ. प्रकारच्या भावना) हे नीट/शब्दांत सांगता येत नाहीये.
(सुस्पष्ट)बेसनलाडू
उदय मित्रा,
सगळीच कविता मनाला भावते.
पण मला पुढील २ ओळी प्रकर्षाने भावल्या...
अगदी अप्रतिम शब्दांची मांडणी
काळीज पत्थराचे , चेहेरा जरी झकास
बेशर्म त्या जिवाचा शृंगार हा कशाला?
हृदयांत कंडलेल्या भावनांचा निखारा
फुकतोय येथ आता , राखेमधे कशाला?
अप्रतिम... असेच छान लिहित रहा... :)
- सागर
जे एकदांच मरती , त्यांच्या परी उदास
मी सारखाच मरतो , अश्रू मला कशाला?
ढाळू नकोस आता अश्रू मढ्यावरी या
ते पेलणार नाही , आता , सखे खिशाला !
++++
--अवलिया
अप्रतिम
चंद्रशेखर साहेब,
विरोधाभास
एकदम बाऊन्सर राव !
लेखनाची/आकलनाची
ठीक तर्....म्हणजे कवी सरखे तुम्ही पण अस्वस्थ झालात तर !
अगदी अप्रतिम
जे एकदांच
छान!
मला आवडली.
मस्त ----------------
वा!
फारच सुंदर!