बाल्कनीतली फुले
रंग सारे फूलले।
धुंद झाली बाल्कनी।
रंग सोहळा फुलांचा
नेत्र सुखावू लागली
सखी शेजारची माझ्या
वेळावून भ्रूभंग टाकते
बहरलेले झाड माझे
का ग डोळा खुपते
दृष्ट लावू नका कोणी
झाड वयात आलेले
ओढुनी मद यौवनाचा
नवचैतन्य येथे बहरले
बहरली रातराणी
पारिजात ही बहरला
शुभ्र पांढर्या मोगऱ्याचा
गंध आसमंती पसरला
उधळले रंग सारे
जणू रागदारी मांडली
पंचमीची मुठ माझ्या
दारी की हो सांडली
शिंपले काटे जरी मी
तरी फुल ही उमलले
सुर कळी पाकळीतून त्यांच्या
जीवनाचे उमटले
काव्यरस
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
2724
प्रतिक्रिया
4
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
सुरेख लिहिलंय कर्नलसाहेब.
सुरेख लिहिलंय कर्नलसाहेब.
भ्रूभंग-भ्रूकूटी उडवून कटाक्ष टाकणे?
धन्यवाद
प्रचेतस जी धन्यवाद, भ्रुभंग म्हणजे "भौऐ चढना, त्योरीयाँ चढाना" , यात "मेरी कमीज से उसकी कमीज ज्यादा सफेद क्यूँ है" असा भाव.
माझ्या बाल्कनीतली फुले,
बागवानीची चटक लागली, सेवानिवृती नंतर बाल्कनीत फुलझाडे जोपासत दुधाची तहान ताकावर भागवतोय.
मस्त
छान, कविता आवडली.
सं - दी - प