तू!

भाग्यवान आहे ह्या कवितेतली प्रेयसी/देवता सगळीकडे तुच तु.. छान... आरशात तूच दिसते साकार एकांतही घेतो तुझाच आकार! तळ्यात चंद्र तुझेच बिंब फुलांत तूच दवाने चिंब आवडेश... आपला मराठमोळा. कोणत्याही गोष्टीचा ताप येईपर्यंत ठीक असते, पण तिचा कर्करोग होऊ देऊ नये!!

तू तुझ्यासारखीच आहेस , मी - जसा माझाहेतू तुझे अस्तित्व तुझ्यासरखेच जाते उतू तुला गर्व तुझ्या सौंदर्याचा , पण म्हणून नको तू मातू तुझे सौंदर्य संपल्यावरही माझे प्रेम उरेल ....ही माझी हमी लगे रहो उमेश साहेब !

छान कविता. :) क्रान्ति {मी शतजन्मी मीरा!} www.mauntujhe.blogspot.com