गोष्टी कॉलेजकडील मी वदता गड्या रे
झाले पहा कितिक हे विपरीत सारे
आहे कॉलेजातच असे गमते मनास
ह्या येथल्या सकळ वस्तु ऊगीच भास !

ही देख मुले वर्गामध्ये “बोअर”लेली
च्युईंगम, पानपराग चावीत बैसलेली
मित्रा, गजांमधुनि पाहती बाहेर सारे
बागडती का बाहेर रम्य फुलपाखरे ?

आवाज “किर्र” प्राध्यापक बोलतोच आहे
“घुरर्र, घुरर्र” घोरण्याचा मागून नाद येत आहे
ऐकूनि इकडूनी विद्यार्थी तिकडूनी सोडताहेत
कुणी कागदाची विमाने सोडताहेत !

ही चारपाच चढुनी बिनधास्त पायठाणे
“मे आय कम इन?” बेपर्वाईने विचारणे !
हाय, परी तेवढ्यात वाजते बेल
हसण्याचा उडतो चहूकडे कल्लोळ !

हा खिदळण्याचा रव येतो त्रिकाळ
कट्ट्यावर बसून असती काही कुटाळ
विद्यार्थिनी कुणी वर्गात जाते
टॉन्टिंगने तिचे हृद्य विव्हळ होते !

प्राचार्यांच्या केबिनच्या बघ बाजूला
“बडे बाबू” असे तिथं बरे कॉलेजचा बैसलेला
अज्ञान तो चपलधी परि चालू आहे
त्याचे मनात पैशाचा अति लोभ राहे !

बाबू, गड्या माझे काम करशील काय?
टी.सी. माझी लवकर देशील काय?
कॅन्टीनमध्ये नंतर भेटू काय ?

हे बघ अवलोक प्राचार्य आता
त्यांचा असे फक्त ईश्वरचं त्राता
विद्यार्थ्यांचा नेहमीचा धुमाकूळ
दंगामस्तीने झाले आहेत व्याकुळ !

कॅन्टीनमध्ये बसून विड्या फुंकावयाते
टवाळक्या करण्या फक्त येती काही पुण्यात्मे
कॉलेजचे लाईफ मेंबर असती ते
होतील का कधी पास ते या जन्माते ?

गोष्टी कॉलेजकडील मी वदता गड्या रे
झाले पहा कितिक हे विपरीत सारे
आहे कॉलेजातच असे गमते मनास
ह्या येथल्या सकळ वस्तु ऊगीच भास !

- अविनाश चिंचवडकर
बंगलोर
avinashsc@yahoo.com