एकदम सुंदर कविता क्रांतिजी...
खास करुन हे कडवे अप्रतिमच
तुझे माझे नाते जसे भाग्य रेखले ललाटी
पूर्वसंचिताचे फळ तुझ्या माझ्या गाठीभेटी
तुझ्या गुलाबाचा डौल, माझी बावरी कोरांटी
फक्त शेवटच्या ओळीत मला थोडी दुसरी ओळ सुचली ती देत आहे
तुझे नि माझे नाते, जसे भाग्य रेखले ललाटी
पूर्वसंचिताचे फळ, तुझ्या नि माझ्या गाठीभेटी
मनास मोह पाडी तुझी ती अंगकाठी शेलाटी ... :)
किंवा
मनाची तगमग अन् मग विरहात आठवतात तुझ्या त्या अटी :)
माझी नाजूक अबोली
तुझा खट्याळ प्राजक्त, माझी वेडी जाईजुई
तुझा धीट सोनचाफा, माझी शांत रातराणी
तुझा आर्जवी मोगरा, माझी लाजरी बकुळी
या ओळी मस्तच. पण गुलाबाची कोरांटी हे पटत नाहीं. उगीच न्यूनगंडात्मक भावना वाटते.
तसेंच अशा भावरम्य कवितेंत मध्येंच प्राक्तन आणि आभाळाचा खेळ असे तत्वज्ञान रसभंग करतें तरी मस्त कल्पनांचा आस्वाद दिल्याबद्दल धन्यवाद.
सुधीर कांदळकर.
सह्ही!
अप्रतिम.
+१
+२
छान आहे
वा! मस्त
वा!
अप्रतिम.....
सुंदर
तुझा धुंद निशिगंध,......
धन्यवाद
गोड !!
छान.
व्वा! व्वा!
जब्बरदस्त!
बहारदार कविता