मिसळपाव
कभिन्न काळा
मेघ भरून आला
बरसून गेला
सकाळी सकाळी
चहाच्या कपावर
वाफेचा मनोरा
तरी थंड आहे
जरासा बुडाशी
किती गर्द वाटे
धुके दाटलेले
दिसते न काही
सकाळी सकाळी
जरी खोल जावे
मनाच्या तळाशी
तरी आठवांचा
न सुटे येरझारा
एकांत निष्ठुर
अश्या दूरदेशी
उभा खिडकीपाशी
सकाळी सकाळी
निष्पर्ण झाडे
स्तब्ध गोठलेली
जणू शोक करती
ती पाने गळाली
दिसले उभे दूर
कुणी पाठमोरे
का भास व्हावा
सकाळी सकाळी
क्षणात डोळे
भरून यावे
कुणी आठवावे
पुन्हा ते नव्याने
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
4945
प्रतिक्रिया
6
प्रतिक्रिया
वाह.. काय सुंदर कविता.. खुप
वाह.. काय सुंदर कविता.. खुप मस्त..
एकदा वाचल्यावर पुन्हा वाचून पाहावी असे वाटायला लावणारे शब्द.. मस्त
दुसऱ्यादा वाचताना हे लक्षात
In reply to वाह.. काय सुंदर कविता.. खुप by गणेशा
दुसऱ्यादा वाचताना हे लक्षात आले कि पाऊस असलेला काळ असताना निष्पर्ण झाडे हा उल्लेख का केला असावा? अनावधानाने की स्वतःचे एकाकी पण दाखवण्यास?
बहुतेक हे शब्द वरच्या कुठल्याच वातावरणा बरोबर मिळत जुळत नाही..
निष्पर्ण झाडे
स्तब्ध गोठलेली
जणू शोक करती
ती पाने गळाली
हेच वाटलेले.
In reply to दुसऱ्यादा वाचताना हे लक्षात by गणेशा
हेच वाटलेले.
बाकी कविता छान आहे.
धन्यवाद !
In reply to दुसऱ्यादा वाचताना हे लक्षात by गणेशा
धन्यवाद ! नॉर्थ अमेरिके मध्ये असता मॅपल झंडाची पाने गाळून गेल्यावर अचानक आलेला पाऊस आहे.
येस्स!
In reply to धन्यवाद ! by मनोज
नुकताच एक फोटू पाह्यला होता त्यावरून मॅपलचंच झाड आठवलं ही रचना वाचतांना! सुंदर लिहिलंय. पुलेशु. :-)
वाह!
वाह!