छान कविता, माझ्या वर्गातील शेतकरी कुटुंबातील एम्टीपाटिल आठवला.
एसटीतुन येणारा डबा उशीरा आला किंवा आला नाही की त्याची होणारी कुचंबण आठवली.
आमच्या घरी ये जेवायला म्हटलं कि खुप संकोचुन जायचा.
काही वेळा रात्री उपाशीच झोपायचा असं त्याचा रूम पार्टनर सांगायचा मला.

कित्येक बुडवून लेक्चर्स ,
गेलो मॅटिनी शो पाहायला ..

या पायी आम्ही देखील गुरुजनांच्या शिव्या खाल्लेल्या.

फारच सुरेख...

कुणबीकीचा वसा...म्हणजे शेतीचा वसा असं आहे का? की दुसरा काही अर्थ आहे?

धन्यवाद!!

अनेक आठवणींची चित्रे उभी राहिली या कवितेमुळे
हॉस्टेल ला रूम वर असे एकूण 14-15 वर्षे मी बाहेर होतो घरच्या..
त्यामुळे असे असंख्य मित्र.. असंख्य घटना डोळ्यापुढे आल्या

.