[कविता' २०२०] - वसंत

वसंत

असा कसा वसंत हा दुरावतो स्थिरावतो. जणू जसा भ्रमंत हा विराण स्वप्न पाहतो. अशा कशा ग भेटल्या विदग्ध काळ यंत्रणा. उरात आसमंत हा विसावतो सुखावतो. उजाडले जसे नभी प्रकाशली तशी बने. अधीर रक्त साकळे करावयास चिंतने. उन्हास पावली धरा नदी उरक्त वाहते जसा सुगंध लाधवी हवेत मुक्त वाहतो विरुद्ध जाहल्या दिशा नि सांजवेळ भाळली प्रशस्त चांदरात ही नभानभात माळली उनाड मोगरा तिच्या बटांत धुंद माळला ढगांत बंघ शिंपले, मनात चंद्र लाजतो वृत्त- कलिंदनंदिनी