काटेकोरांटीची फुलं.

अप्रतिम ! शब्द संपले..

कुणी काहीही म्हणोत. रामदास काकांचं लेखन कितीही वेळा वाचा, प्रत्येक वेळी मनाला निखळ आनंद देत नवं काहीतरी शिकवत राहतं. मग ते शिंपीणीचं घरटं असो वा काटेकोरांटीची फुलं असो वा टिचला बिलोरी आयना!! :)

ख्ररच अप्रतिम लेख आहे

म्हणून परत एकदा लेख वाचला.... आमची बायको पण काटे-कोरांटीच आहे. आता आम्हाला केवडा व्हायचा हुरुप आला.

मनापासून भावलं. धागा वर काढल्याबद्दल शतश: आभार. आता मिसळपाव वर आणखी काही वर्षं मागे जाऊन अशा खजिन्याचा शोध घ्यावा असं मनापासून वाटू लागलंय...

गावी बालपणी जे पाहिले तेच चित्र परत डोळ्यासमोर उभे राहिले आणि तसाच चटकापण लागला. अप्रतिम लेख( कि लेक)

माजघराची पण एक Sociology असते असे दळवींच्या पुस्तकात वाचल होत . तेंव्हा अर्थ कळला नव्हता . आता कळतोय . निव्वळ अप्रतिम

अप्रतिम.. कितीवेळा वाचलीय ह्याची गणतीच नाही.

दुर्दैवाने मी यावेळी मिपाचा सदस्य नव्हतो. किंवा हे वाचायचे राहून गेले. रामदासकाकांच्या लेखनाचा मोठा खजिनाच सापडला !!

दर वर्षी कोणीतरी नविन वाचक या लेखाल वर काढतो यातच या लेखाचे यश सामावले आहे.

अप्रतिम!!

हे लेखन अनेकदा वाचले तरी गोडी कमी होत नाही. प्रत्येक शब्द अगदी मनःस्पर्शी. साधारणपणे याच कालखंडात बालपण गेल्याने किरकोळ तपशीलांचा फरक सोडला तर असे जगणे आणि वाढणे पाहिले / अनुभवले आहे. तेव्हा तसे जगणे हे टोचणारे तरीही न बदलता येणारे वास्तव होते. या काळाची पुनर्भेट आणि त्या पार्श्वभुमीवरची आता सुधारलेली व आधिकाधिक सुधारू पहाणारी परिस्थिती दोन्ही आवडले.

मनाला सहज पण आवेगानं भिडणारं लेखन. एका परिपूर्ण अनुभवाबद्दल मनापासून धन्यवाद! मनांतः बाबांना हे वाचायला लावलं पाहिजे...

रामदासकाका २००९ पासून मिपाशी वाचक म्हणून नाते जडले.तेव्हापासून बऱ्याच वेळा हा लेख वाचलाय,पण सदस्य नसल्यामुळे तेव्हापासून करायची एक गोष्ट राहून गेली होती.ती आता करते_/\_ _/\__/\_.

पाणी आणले...

रामदास तुम्ही सिध्दहस्त लेखक आहात त्यातून स्वत: अनुभवलेले थेट काळजाच्या कुपीतून आल्याने अती उत्कटतेने उचंबळून बाहेर आले आहे. मला खात्री आहे की निश्चितपणे ह्य लिखाणानंतर तुम्हाला मनातला निचरा निघाल्याचे थोडेफार समाधान वाटले असेल. वर दिलेल्या मुक्तसुनित आणि चतुरंग यांच्या प्रतिक्रियांशी पुर्ण सहमत आहे. लिहीत रहा असे मनापासून सांगावेसे वाटते. भावी लिखाणास अनेक शुभेच्छा.

खरच काय सुंदर लिहितात हो तुम्ही. मस्त लाजवाब.

_/\_/\_

सुन्दर शैली! आपले मोजक्याच शब्दात केलेले वर्णन आवडले. घडणारे सगळे प्रसन्ग हुबेहूब डोळ्यापुढे साकारतात.

सिंपली ब्रिलियंट! _/\_

शीर्षकाचा अर्थ कळल्यावर गहिवरुन आलं. केवळ अप्रतिम लिखाण!

'फार क्वचितच लेख डोळ्यात पाणी आणणारे असतात .....त्या पैकी हा एक !!' - १००% सहमत.

निव्वळ अप्रतिम

बऱ्याच वेळा हा लेख वाचला आहे. वाचताना पूर्ण चित्र डोळ्यासमोर उभे राहते आणी थोडे अस्वस्थ पण वाटते. रामदास काका आता मिपा वर का लिहीत नाहीत हे कुणाला महित आहे का?

काय सुंदर आहे हे !!!! रामदास काका ...

___/\___ पुन्हा एकदा वाचला आणि पुन्हा एकदा डोळ्यात पाणी आले. @नीलमोहर -- धागा वर काढल्या बद्दल धन्यवाद.

कितव्यांदा वाचला? त्याला गणतीच नाही.

खरं पाहता हे लेखन उडवून टाकलं पाहिजे. :) दर काही दिवसांनी हे वाचायची इच्छा होते आणि भरून येत. यावेळी वाचताना तर मी जुळ्या मुलींचा बाप आहे त्यामुळे शेवटी शेवटी डोळ्यात पाणी कधी आलं कळलंच नाही. रामदास काकांना परत एकदा साष्टांग दंडवत!

छान कथा.

आपली कुटुंब व्यवस्था उत्तमपणे मंडळी आहे. लिखाणाला तोड नाही. घरातील विविध जणांचे स्वभाव-वैशिष्ट्ये ... छानच

*मंडळी ऐवजी मांडली आहे असे कृपया वाचावे

आमची पिढी खूप भाग्यवान आहे असं वाटतं.. आई आजी यांनी कसे दिवस काढले असतील गरीबी आणि टोकाच्या असमानतेमधे!! आत्ता पण बायका ़ ची परिस्थिती फारशी उत्तम नाही,‌ तरी तुलनेने ठीक च म्हणावी लागेल.

परत एकदा धागा वर काढते. अप्रतिम लेखन.

अप्रतिम कथा!!!

छापील दिवाळी अंकात ही कथा बघून आनंद झाला.

कोण आहेत हे लेखक ? नवीन लिखाण केलेले दिसत नाही ?

हा लेख खूपच आवडला, आता पर्यंत १० ते १५ वेळा तर नक्कीच वाचला असेल. प्रत्येक वेळी डोळे पाणवतात .

अभ्यास करत असताना वाचण्यात आला. अश्रूंमुळे वहीवरील अक्षरे कधी पांगली कळले सुद्धा नाही. खूप खूप आवडला.