अरे तुम्ही तर छुपे रुस्तम निघालात, काय छान लिहीता हो! तुमच्या लिखाणाची शैली मनाला भावली. खरंच मला तुमचा हेवा वाटतो, एक - भावस्पर्शी लिहीता म्हणून दोन- तुम्हाला येरगुंडे गुरुजी लाभले म्हणून !! असेच लिहीत रहा !! सही /- आगरी बोली - आगरी बाना.

विशालराव, खूप छान लिहिले आहे. येरगुंडे गुरुजी अगदी डोळ्यासमोर उभे राहिले. आपली मनगटे बळकट करणारी अशी बरीच माणसे आपल्या आयुष्यात येऊन जातात आणि आपल्याला अमुल्य असे काहीतरी देऊन जातात. शिक्षक, मित्र, आई-वडील आणि बरीच्...आपणही असे कुणाला काहीतरी देऊ शकू का जे आपल्या पश्चात कित्येकांना जगण्याचे बळ देईल? --समीर

आपल्या ओघवत्या लिखाणातून "चितळे मास्तरांची" पुन्हा एकदा भेट घडवून पी एल सारख्या महान माणसाची आठवण जागी केलीत!! धन्यवाद आणि पुलेशु!

खरंच छान लेख..!! :)

छान लिहीलय तुम्ही. :) समिधा (चांगल्या मैत्री सारखे सुंदर दुसरे काही नाही.)

खूप छान लिहले आहे विशाल. सर्व प्रसंग डोळ्यासमोर घडत आहेत असे लिहले आहे.

अतिशय छान लेख .

येरगुंडे गुरुजीचे चित्रण आवडले, भावले. झोपडपट्टीतली १० वी पर्यंतची मुले येतात. मी शक्य होईल तेवढे त्यांना इंग्रजी आणि गणित हे विषय शिकवतो, अगदी विनामुल्य. उत्तम काम करत आहात. तुम्हाला शुभेच्छा :)

खूप सुरेख आणि भावस्पर्शी लेखन. पुलेशु. (देहरुप गावाहून रामरुप गावाच्या प्रवासात रामनाम हीच उत्तम शिदोरी होय.)

फारच सुंदर. डोळ्यातून पाणी काढायला लावले राव. पु.ले.शु. मोहन

सुंदर लिहीताये विशालराव !! येउ द्यात अजुनही !!! :-) बैलोबा चायनीजकर !!! माणसात आणी गाढवात फरक काय ? माणुस गाढव पणा करतो,गाढव कधीच माणुस पणा करत नाही..

विशाल भाऊ, कमालच केलीत. काय मस्त शब्दचित्र साकारलय तुम्ही ! पुलंची आठवण झालीच आणि प्रती 'चितळे मास्तरांची' आठवणही करुन दिलीत ! असे येरगुंडे मास्तर आपल्याला खरोखर भेटले असतील [ म्हणजे हे काल्पनिक शब्दचित्र नसेल ] तर आपण धन्य आहात. मलाही असे भावे सर भेटले होते. ११वी एस्.एस्.सी. ला. भला मोठठा पंजा होता त्यांचा. रपाटा मारला कि आमची अख्खी पाठच त्याखाली यायची.[ म्हणून रुंदी कळायची ] पण निरोप समारंभाला बाहेर पडताना दारात दह्याचा वाडगा घेवून उभे होते .. आमच्या हातावर दही घालायला.

विशाल अगदी डोळ्यासमोर चित्र उभे केले.

अजुनही मी मुद्दाम सगळ्यांना पत्रे लिहीतो. लिहिताना मुद्दाम काहीतरी चूक करतो आणि इकडे तिकडे पाहतो. वाटतं, येरगुंडे गुरुजी कुठूनतरी येतील आणि म्हणतील... "विशाल, ती वेलांटी चुकलीय, चल आजपासुन पुन्हा तास काढायला सुरुवात कर !"

वा छानच सुंदर प्रकाश घाटपांडे आमच्या अनुदिनीत जरुर डोकवा.

अजुनही मी मुद्दाम सगळ्यांना पत्रे लिहीतो. लिहिताना मुद्दाम काहीतरी चूक करतो आणि इकडे तिकडे पाहतो. वाटतं, येरगुंडे गुरुजी कुठूनतरी येतील आणि म्हणतील... "विशाल, ती वेलांटी चुकलीय, चल आजपासुन पुन्हा तास काढायला सुरुवात कर !" वा! सुंदर.. बर्‍याच दिवसांनी एक सुंदर व्यक्तिचित्र वाचायला मिळालं. विशालभैय्या, और भी जरूर लिखना.. आपला, (व्यक्तिचित्रप्रेमी) तात्या.

विशालभाऊ तुमचे "चितळे मास्तर", येरगुंडे गुरुजी भावले! :) तुमची लिहिण्याची शैली छान आहे. अजून लिहा! चतुरंग

अतिशय उत्तम व्यक्तिचित्र. खूप भावनिक न करता अगदी योग्य रंगवलं आहे. शेवट पण आवडला. खूपच छान. आणि असेच लिहिते रहा. खूप खूप शुभेच्छा!!! बिपिन कार्यकर्ते (कुर्डूकर)

विशाल... एकदम 'चितळे मास्तर' आठवले. प्रत्येकाच्या आयुष्यातले हे वेडे कुंभार खूप खूप महत्वाचे असतात ना?

लेख आवडला..असे गुरुजी सर्वाना लाभोत आपला मराठमोळा ----------------------------- काले म्रुदुर्यॊ भवति काले भवति दारुण:!! स: साध्नॊति परमश्रॆयम विघ्नांचाप्यधिष्टति!!

सुन्दर व्यक्तिचित्रण! कुर्डुवाडीचा उल्लेख जुन्या काळात घेऊन गेला. माझ सासर आहे ते, पण अलिकडे बर्‍याच वर्षात जाण नाही झाल. लेख खूपच छान लिहिलाय. क्रान्ति {मी शतजन्मी मीरा!}

सुरेखच.. लगे रहो!! - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

व्यक्तीचित्र आवडले. दिडेक वर्षाच्या काळात जे गुरूजींचे संस्कार आपल्यावर घडले तो काळ काही फार मोठा नव्हता तरी आयुष्यभर पुरेल असे विचार मिळाले. यावरूनच त्यांची महानता कळते. रेवती

छान लिहले आहेत... :) मदनबाण..... "If debugging is the process of removing software bugs, then programming must be the process of putting them in." --- Unknown.

व्यक्तीचित्रण आवडले !! :)

अतिशय समर्थपणे उभे केलय. तुमच्या गुरुजींना खूप अभिमान वाटेल तुमचा.

अप्रतिम ले़ख...!!! मी माझी.. पुणेकर होण्यासाठी तूम्हांला कोणत्यातरी गोष्टीचा जाज्वल्य अभिमान बाळगण आवश्यक आहे..!!

विशालराव, खूपच छान लिखाण! व्यक्तिचित्र सुरेख उभं केलंत आपण डोळ्यांसमोर.

वा! छानच! उत्तम व्यक्तिचित्रण! असेच लिहीत रहा! पुलेशु आम्ही येथे पडीक असतो!

विशालभाऊ, तुम्ही खरचं नशीबवान..कारण तुम्हाला असे शिक्षक लाभले.. खादाडमाऊ

गुरुजी मनात उतरले, शेवट तर फारच भावला. असेच लिहित राहा

चितळे मास्तरच आले. झकास. सुधीर कांदळकर.