स्मृतीगंध-९ " शुभमंगल"

लेखनाचा साधेपणा इथंही टिकवून धरलात. धन्य आहे तुमची. आपल्याच लग्नाच्या वर्णनातही हा साधेपणा टिकवून धरणे, थोडा तटस्थपणा कायम राखणे अवघड असावे. वयाने माझ्यापेक्षा मोठे आहात. अभिनंदन कसे करू? आनंद वाटला हे नक्की. तुमच्या जुन्या हाडातल्या प्रामाणिकपणाला सलाम.

कोणताही आव न आणता केलेले सुगम लेखन. पण 'अनुभवविश्वाचे ऐतिहासिक महत्त्व' खूप आहे. समस्त मध्यमवर्गाची वाटचाल त्याकाळी थोड्याफार फरकाने पण याच पद्धतीने होत असे हे माझ्या ऐकीवातील हकीकतींप्रमाणे माहित आहे. हे लेखन त्याच वाटचालीचे प्रतिक आहे. आजच्या/पुढच्या मध्यमवर्गीय पिढ्यांना कधीकाळी 'सर्वसामान्य जीवन असे होते' हे समजण्यासाठी लिखित पुरावा आहे हा. (दहा बाय दहाच्या दोन खोल्यात आठरा माणसे रहात होतो... मतिमंद भावाचा संसार तुझ्या आजोबांनी चालवला होता... असे अनुभव सांगणारी माणसे आता कमी आहेत.) म्हणूनच वाचनीय!

वत्सूचे लग्न अगोदर, घरजावई व्हायला नकार इ. गोष्टी आवडल्या. भाग क्र. ८ मधील बाळचा फॉर्म भरणें वगैरे गोष्टी पण छानच. अगदी टाईम मशीनमधून प्रवास केल्यासारखे वाटलें. सुरेख. सुधीर कांदळकर.

फारच छान अनुभवकथन केले आहे. वाचनीय लेखमाला.

पुन्हा एकदा सुंदर लेखन, नव्हे कथन. आता चटक लागली आहे स्मृतीगंधाची. अदिती आमच्यात डेडलाईन गळ्याशी येईपर्यंत फक्त स्वतःच्या आवडीचीच कामं केली जातात.

सहज, साधे आणि सुंदर..

अतिशय साध्या सोप्या भाषेत जुन्या काळ अक्षरशः डोळ्यांपुढे उभा करताय आपण. आतापर्यंतचे सर्व भाग उत्तम. पुढील लेखांची वाट पहायला लावणारी लेखमाला आहे ही.

," पैसा ,हुंडा काय करत बसला आहात? गरिबी-श्रीमंती काय कोणाच्या हातात आहे का? भरल्या घरात,३ भावात वाढलेली मुलगी आहे, तिला सर्व घरकाम येते. तुम्ही बापलेक दोघेच घरात, श्रीमंताघरची लाडाची लेक आणलीत तर पोळ्या करून घालेल का तुम्हाला? पण नेमके हेच लोकाना समजत नाहि.

लिखाणात कोणताही डामडौल नसला तरी चालते किंबहुना तसेच लिखाण भावते हे तुमच्या लिखाणाने सिद्ध केले. तुमच्या भाषेत एकप्रकारचा आपलेपणा जाणवतो. हे अनुभवकथन व्हावे असे तुमच्या मनात बरीच वर्षे असेल का? आणि त्या तळमळीने हे असे लिहिले गेले असेल का? असे प्रश्न पडतात. एवढ्या वर्षांनंतर सुद्धा इतके तारीखवारासह संगतवार लिखाण पाहून आश्चर्य वाटते. तुमच्या स्मरणशक्तीची दाद देतो! :) चतुरंग

हा भाग ही सुंदर. :)

किती साधं, सोपं लेखन आहे आपलं! त्यावेळी आयुष्य इतकं सोपं नव्हतं म्हणूनच लेखन साधं असेल. आजकाल त्यावेळच्या मानाने पैसा बर्‍यापैकी असतो, आणि बाकी सगळ्या गोष्टी अवघड होऊन बसल्यात. रेवती

फार छान. वरच्या प्रतिसादांत अनेकांनी कौतूक+अभिनंदन केले आहे. त्या सर्वांशी सहमत आहे. -- लिखाळ.

पूर्ण स्मृतिगंध एकत्र प्रकाशित झाल तर एका बैठकीत वाचून संपवील कुणीही! त्याशिवाय हातून सोडणारच नाही! सहज साध आणि सुरेख शब्दचित्र! क्रान्ति {मी शतजन्मी मीरा!}

तुमचे लेखन खुप च छान आहे. दिपाली

अंबाबाईच्या देवळाशेजारची शाळा म्हणजे अ. भी. गोरेगावकर शाळा का? मी त्याच शाळेची विद्यार्थिनी होते.

आपणा सर्व प्रतिसादकांना मनःपूर्वक धन्यवाद.

वामनसुतराव, वरील सर्वांशी सहमत.. इतकी सुरेख लेखमाला मिपावर लिहिल्याबद्दल मी व्यक्तिश: आपला अत्यंत आभारी आहे. असाच लोभ असू द्यावा.. तात्या.

संपूर्ण आत्मकथा लिहा. आवडेल वाचायला. सही /- आगरी बोली - आगरी बाना.