हिच ती जीवघेणी ठणकणारी गळवे
ज्यावर तू हळूवार पणे मलम लावलेस!!
थोडीशी हिंमत असती तर
ही गळवे सुईने फोडून
आतला पस काढून
स्वच्छ पुसून टाकले असते...
ना हा ठणका राहीलां असता...
ना कूठे गेल्यावर हळूवार पणे
कमीत कमी दुखेल असे पहात
बसावे लागले असते....
ना त्याच्यावर माशा भिरभिरत राहिल्या असत्या....
पहा ना,
माझ्या ठणकणार्या गळवांना
फोडून टाकण्याची शक्ती घटकाभर दिली,
तर विधात्याचे काय जाते?
पैजारबुवा,
काव्यरस
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
5980
प्रतिक्रिया
13
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
यक्क!!! =))
यक्क!!! =))
पैजारबुवा _/\_
पैजारबुवा _/\_
=))
=))
हेच समजले.
हेच समजले.
अन लईच खतरनाक विषय सुचला आहे. पण येथे टाकता येणार नाही.
=))
=))
मस्त.
स्वतंत्र कविता म्हणून वाचली. आता मुळ प्रेरणा वाचणे आले.
-दिलीप बिरुटे
मूळ कवितेत नाही इतका दर्द
मूळ कवितेत नाही इतका दर्द तुमच्या विडंबनात आहे, पैजारबुवा.
अगदी सुईसारखी टोचली ही कविता =)))
एक नंबर झालीय पैंबू काका ..
एक नंबर झालीय पैंबू काका .. आवडेश आवडेश आवडेश
.
पैजारबुवांना 'विडंबनाधिश' असा किताब द्यावा ही जोरदार शिफारस आम्ही करत आहोत.
विडंबारिष्ट
In reply to . by शब्दानुज
माऊली विडंबारिष्टाची फॅक्ट्रीच चालवतात जनू...
वाह !!
वाह !!
ओल्या पिपात मेले होते ऊंदीर सोळा नंतर इतकी अभिजात बीभत्स रसातील कविता झालेली नाही हे नमुद करु इछितो !!
आणि कविता विडंबनाच्या निमित्ताने मिपावर खेळीमेळीचे वातावरण परत असल्याचे पाहुन विशेष आनंद होत आहे हेही जाहीर करत आहे !
!
वा बुवा!
गळवे धन्य जाहली! __/\__
तळव्यांपेक्षा गळवं भारी !
तळव्यांपेक्षा गळवं भारी !