देवा, क्लोरोफिल देतो का रे , क्लोरोफिल

लिहते रहा.

कविता स्वगत म्हणल्यासारखी असली तरी आयडीया भारी वाटली.

:) मस्त

कल्पना भारी वाटली ! :-)

सुंदर मनोगत !

तुम्हाला, सबकॉन्शस लेव्हलवर स्पायरोगायरा (Spirogyra: common names include water silk, mermaid's tresses, and blanket weed) बनायचे असेल... कारण क्लोरोफिलने परिपूर्ण असलेल्या त्या जीवाच्या प्रत्येक पेशीची ओळख, "Independent in existence and self-sufficient in nutrition" अशी करून दिली जाते. :) ;)

तुम्हाला, सबकॉन्शस लेव्हलवर स्पायरोगायरा (Spirogyra: common names include water silk, mermaid's tresses, and blanket weed) बनायचे असेल.
:):):)

खिलजी मस्त आयडियाची कल्पना !

मला पूर्वी पासून क्लोरोफिलची क्रेझ आहे.
वेअरेबल क्लोरोफिलचे कपडे घालून मी बाहेर उन्हात फिरतोय आणि स्किन पॅच मधून ग्लुकोज डिरेक्ट रक्तात जातेय.
किंवा
क्लोरोफिल वापरून झाडे फोटोसिंथेसिस ने ऊर्जा तयार करताहेत आणि ती ऊर्जा आपण टॅप करून वापरतो आहे अशा कल्पना सुचतात.

रच्याकने आयडियाचे पेटंट घेता येते का?

आपल्या कार्बन बेस जगात ग्लुकोज व्यतिरिक्त आणखी काय ऊर्जा स्त्रोत्र म्हणून वापरले जाते?

छान !

पण

तुम्हाला अपेक्षित असलेला परिणाम क्लोरोफिल ने साध्य होईल असे वाटत नाही तस्मात कवितेत फक्त एक साधी सुधारणा सुचब्वतो :

देवा, मारुआना देतो का रे , मारुआना ?

मी मूळ कविता तर आवडलीच, शिवाय बोनस म्हणून मिळालेली प्रतिसादातली कविता तर तुफानच आहे.
बुद्ध - महावीरांनी वनात अनेक वर्षे तपश्चर्या केली, त्यापैकी अगदी थोडे दिवस अन्न घेतले होते असे ऐकले आहे. त्यांना सूर्यप्रकाशातून/ वातावरणातून ऊर्जा घेण्याची विद्या साध्य झालेली असेल का ? असे काही लोक अजून असल्याचे अधून मधून वाचायला मिळते.
अश्याच आगळ्या वेगळ्या कल्पना/कविता जरूर लिहीत रहा.